Λυδία Κονιόρδου: Μία υπουργός από τα σπλάχνα της τέχνης στο τιμόνι του Υπουργείου Πολιτισμού.

Από τις 5 Νοεμβρίου 2016 η Λυδία Κονιόρδου βρίσκεται στο τιμόνι του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, αποτελώντας την πρώτη, μετά από πολλά χρόνια υπουργό που προέρχεται αμιγώς από το χώρο της τέχνης. Ηθοποιός, σκηνοθέτης, καθηγήτρια θεάτρου, ένα “εθνικό κεφάλαιο” σύμφωνα με το σκηνοθέτη Μπομπ Γουίλσον, με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό της, μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις και τις προσδοκίες της για τον πολιτισμό, τις τέχνες και τα μεγάλα κεφάλαια της χώρας μας που είναι, όπως η ίδια υποστηρίζει,η παιδεία, οι άνθρωποι και η γλώσσα.

Η κουβέντα μαζί της, φιλική και ανθρώπινη, ολοκληρώθηκε μετά από πολλές συναντήσεις και εν μέσω πολλών δικών της υποχρεώσεων. Και για το λόγο αυτό, δεν υπάρχουν λόγια να την ευχαριστήσουμε για τον πολύτιμο χρόνο που διέθεσε και για την τιμή που μας έκανε να μιλήσει σε ένα τοπικής εμβέλειας μέσο ενημέρωσης.Δείγμα και αυτότου χαρακτήρα της.

Ας την ακούσουμε:

-Κ. Κονιόρδου, προέρχεστε από το χώρο της τέχνης, την οποία μάλιστα υπηρετείται ακόμα και από τη νέα σας θέση. Πώς είναι όμως για έναν άνθρωπο σαν εσάς η διοικητική διαδικασία του πολιτισμού στο σύνολό του;

Από τότε που συνειδητοποίησα τον εαυτό μου υπήρξα «καλλιτέχνης» με την ευρύτερη έννοια. Αναζητούσα την ομορφιά ακόμα και στο πιο ευτελές, άκουγα τον ψίθυρο ενός βαθύτερου νοήματος να αναδύεται από αυτό που ο βιαστικός άνθρωπος προσπερνά.

Έμαθα με τα χρόνια, όταν συνειδητοποιήθηκα και πολιτικά να μην συγχέω τα φαινόμενα με τις αιτίες και να προσπαθώ να πορεύομαι στη ζωή μου και στην τέχνη μου με βάση την διαλεκτική σκέψη. Αυτό με βοήθησε συχνά να προβλέπω αυτό που ερχόταν και να παίρνω έγκαιρα καίριες αποφάσεις, συχνά με φαινομενικό ρίσκο.

– Μπορείτε να μας το αναλυσετε λιγο αυτό;

Η διαλεκτική σκέψη με βοήθησε να αντιμετωπίζω τα λόγια και τις πράξεις των συνανθρώπων, ιδιαίτερα όταν δεν συμφωνούσα, όχι σαν απειλή, αλλά ως μέρος ενός γίγνεσθαι, το οποίο με τις δράσεις μας και την εναργή, ενεργή εγρήγορση και την αγωνιστική μας δράση καλούμαστε να στρέψουμε προς όφελος της δικαιοσύνης και της ευτυχίας των πολλών, και όχι των δυνάμεων που βλέπουμε να οδηγούν τον πολιτισμό μας στην καταστροφή.

Όλα αυτά τα 40 χρόνια που κινούμαι και επαγγελματικά στο χώρο της τέχνης, μου ανατεθήκαν θέσεις διοικητικές, κι έτσι είχα πολύτιμη εμπειρία στον τομέα αυτό. Διεύθυνση ΔΗΠΕΘΕ, συμμετοχή σε διάφορα συμβούλια και επιτροπές.

Φυσικά το έργο που απαιτείται στο ΥΠΠΟΑ είναι πολύ μεγάλο, σύνθετο και υπεύθυνο. Εδώ η καλή συνεργασία με τους έμπειρους υπαλλήλους στο υπουργείο, όπως και η παρουσία εξειδικευμένων συνεργατών είναι απαραίτητη για να παραχθεί δημιουργικό έργο. Κάνεις δεν μπορεί μόνος του να προσφέρει δημιουργικό έργο αν δεν υπάρχει εμψύχωση και ομαδικό πνεύμα συνεργασίας.

-Θεωρείτε ότι υπάρχουν τομείς στον πολιτισμό που χρήζουν μεγαλύτερης προβολής;

Θα μπορούσα πολύ εύκολα να απαντήσω και θα συμφωνούσαν οι πιο πολλοί, ότι η σύγχρονη και μάλιστα νεανική ελληνική δημιουργικότητα πρέπει να ενισχυθεί και να στηριχτεί. Θα πρόσθετα όμως, ότι ακριβώς επειδή είμαστε σε ένα σταυροδρόμι, όπου μεγάλες αλλαγές συντελούνται σε παγκόσμιο επίπεδο με μεγάλες ταχύτητες, χρειάζεται παράλληλα να φροντίσουμε σαν μικροί Νώε, να διασωθούν τα διαμάντια του ανθρώπινου πολιτισμού και να παραδοθούν στην επόμενη γενιά. Αλλιώς κινδυνεύουν να χαθούν από τη σημερινή βιασύνη του πολιτισμού μας να υπερτονίσει ο,τι είναι νέο συχνά περιφρονώντας ο,τι είναι παλιό αλλά διαχρονικό.

-Ο πολιτισμός αποτελεί μοχλό βιώσιμης ανάπτυξης της κοινωνίας. Πώς οραματίζεστε ότι μπορεί να συνεισφέρει η πολιτιστική μας κληρονομιά και η σύγχρονη δημιουργία στην περαιτέρω οικονομική και κοινωνικά ανάπτυξη; Για παράδειγμα, το φυσικό περιβάλλον ως κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, μπορεί να επιφέρει κοινωνικά και οικονομικά οφέλη;

Ζούμε σε μια χώρα μικρή αλλά όμορφη σαν επίγειος παράδεισος. Με πλούσια ποικιλία τοπίου, και αμέτρητους τόπους μνήμης και πολιτισμού αιώνων, με μια διαχρονική, ολοζώντανη γλώσσα που διαρκώς γεννάει νέες έννοιες και ιδέες. Οι άνθρωποι αυτής της χώρας είναι εύστροφοι, ευρηματικοί και όταν θέλουν κάνουν θαύματα. Αυτά είναι τα μεγάλα κεφάλαια αυτού του τόπου. Όπου αυτά συνδυάζονται αρμονικά και με σεβασμό, γύρω από τα διαχρονικά μνημεία της χώρας, βλέπουμε ότι μπορούν να προτείνουν νέους τρόπους ήπιας ανάπτυξης που συνδυάζει τον πολιτιστικό πλούτο με υψηλών προδιαγραφών τουρισμό, ξεχωριστά μοναδικά προϊόντα, υγιή επιχειρηματικότητα, βιώσιμη ανάπτυξη, με την προστασία του περιβάλλοντος.

Η παιδεία που εξασφαλίζει το μέλλον στη συνείδηση της επόμενης γενιάς είναι εξ ίσου σημαντική, γιατί μόνο όταν ξέρουμε την άξια του τόπου μας θα τον προστατέψουμε, θα διατηρούμε την αξιοπρέπεια μας, και δεν θα σπαταλήσουμε το μεγάλο μας κεφάλαιο. Αυτή είναι η ανάπτυξη που νομίζω ότι ταιριάζει στον τόπο μας και η ανάπτυξη αυτή είναι πολυδύναμη.

-Εν μέσω οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, μνημονίων, χρεών, φόρων πιστεύετε ότι υπάρχει χώρος ή διάθεση από τον Έλληνα πολίτη να ασχοληθεί με τον πολιτισμό; Πώς το έχετε αντιληφθεί από την προσωπική επαφή που έχετε με το κοινό μέσω του θεάτρου; Ή αντιθέτως θεωρείτε ότι ο πολιτισμός επιδρά ευεργετικά στην ψυχοσύνθεσή μας, ακόμα κι όταν βιώνουμε δύσκολες καταστάσεις;

Σήμερα όλοι, λίγο ως πολύ νιώθουμε ότι αφήνουμε πίσω μας κάτι που ξέρουμε και οδεύουμε αβέβαια προς κάτι που ακόμα δεν γνωρίζουμε. Σ’ αυτή τη διαδικασία υπάρχει έντονη η ανάγκη επαναπροσδιορισμού των αξίων και τον ιδεών που οδηγούν τον άνθρωπο πιο κοντά στην ολοκλήρωση του και την ευτυχία του. Ο πολιτισμός και οι διάφορες μορφές τέχνης και λόγου είναι ακριβώς το πεδίο που ο Διάλογος, η αντιπαράθεση ιδεών, μας προσφέρει νέες δυνατότητες να καταλάβουμε τον εαυτό μας μέσα σε ένα κόσμο που αλλάζει.

Έτσι αυτό που βλέπω είναι, ότι πάρα την κρίση υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που θέλουν να εκφραστούν, με πολλές δυσκολίες και στερήσεις, άγνωστες στα προηγούμενα χρόνια . Από την άλλη το κοινό, με το υστέρημα του, παρακολουθεί τις καλές και ζωντανές προτάσεις, συμμετέχει σε αυτή την αναζήτηση μιας νέας ταυτότητας, θέλει να επικοινωνήσει και να έρθει σε επαφή με τον συνάνθρωπο. Είναι σαν να νιώθουμε σήμερα πολύ πιο έντονα ότι μόνοι μας δεν θα τα καταφέρουμε. Και η επικοινωνία μέσω της τέχνης διώχνει την μοναξιά, την απομόνωση και ρίχνει φως στην απελπισία. Ανοίγει τις ψυχές και δημιουργεί αλληλεγγύη.

-Έχει ο πολιτισμός χρώμα; Η συγκεκριμένη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό για τον πολιτισμό σε σχέση με τις παλαιότερες κυβερνήσεις;

Ο τρόπος που άρχισε να εξελίσσεται η σχέση της Πολιτείας με τον πολιτισμό είχε μια καθαρά νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση, πριν ακόμα ξεσπάσει η κρίση. Είχαν αρχίσει να ακούγονται οι φωνές ότι όποιος μπορεί, ας επιβιώσει από μόνος του. Αυτό το βλέπουμε ήδη σε χώρες που έχει επικρατήσει αυτό το μοντέλο και τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά.

Από την άλλη, σήμερα στη χώρα μας είναι αναγκαίο να μην υπάρχει πια σπατάλη, να αξιοποιηθεί η παραμικρή δυνατότητα που μπορεί να προσφέρει δημοκρατικά και κυρίως αξιοκρατικά η πολιτεία στον πολιτισμό.

-Αυτό πώς μπορεί να επιτευχθεί;

Αφ’ ενός με το άνοιγμα των χώρων και των δημόσιων κτιριακών υποδομών στους νέους δημιουργούς και την παρουσίαση της δουλειάς τους καλύπτεται η αδυναμία να υπάρξουν επιχορηγήσεις προς τα πιο ευάλωτα κομμάτια των δημιουργών, μειώνοντας τους αποκλεισμούς και τις διακρίσεις και εξασφαλίζοντας φυτώρια δημιουργίας και συνέχειας.

Αφ’ έτερου με το νέο πνεύμα συνεργασίας που αναπτύσσεται ήδη και που προτείνουμε στους φορείς μπορεί να αναδυθεί μια νέα δυναμική στον πολιτισμό, να υπάρξει δημιουργικός διάλογος με πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο στην κοινωνία, ενώ παράλληλα μειώνεται η σπατάλη πολύτιμων πόρων και εξασφαλίζεται η καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.

Τέλος η χαρά της δημιουργίας και της επικοινωνίας μέσω της τέχνης είναι δικαίωμα και προνόμιο που ανήκει σε όλους .

Μέχρι να ολοκληρωθεί η κουβέντα μας, η ίδια ξεκίνησε τις περιοδείες της πραγματοποιώντας τις πρώτες επισκέψεις της ως Υπουργός Πολιτισμού στα μέρη μας, με πρώτο σταθμό την Πάτρα, μετά το Ναύπλιο και το Άργος, δείχνοντας έτσι ότι δεν ξεχνάει τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε ως καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας και τα μέρη που δούλεψε και δέθηκε μαζί τους.

Ευχαριστούμε και πάλι.

Συζητάει με το Γεώργιο Καραχάλιο

Αποκλειστικά στο kalavrytapress

Διαβάστε επίσης

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή