Εκδήλωση τιμής και μνήμης, για τους πεσόντες Καλαβρυτινούς στην Κύπρο (video)

koykoyr1111

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον Δήμο Καλαβρύτων και παραβρέθηκαν

ο Δήμαρχος Καλαβρύτων κ. Γ Λαζουράς.

ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης κ. Δ Κατσικόπουλος,

Ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Καλαβρύτων , Κύριος Δημήτριος.Α. Κοντογιάννης

ο Αντιδήμαρχος Δ Ε Κλειτορίας κ. Β Καρράς,

ο δημ σύμβουλος κ  Μηλιτσόπουλος ,

ο πρόεδρος της ένωσης Καλαβρυτινών Αθήνας κ .Σ Τσενές,

ο πρόεδρος της Δ.Ε.Κλετορίας κ Δημήτρης Μετζέλος

εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο στρατηγός εν αποστρατεία και αγωνισθείς στην Κύπρο, το 1974, από τα Κρινόφυτα και την Κλειτορία, Δημήτριος Κούκουρας.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, πραγματοποιήθηκε  13 Αυγούστου 2016, στις 6:30 το απόγευμα, στο κτίριο της Μαθητικής Εστίας Κλειτορίας εκδήλωση τιμής και μνήμης, για τους πεσόντες και αγωνισθέντες Καλαβρυτινούς, στον Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της μαρτυρικής Κύπρου μας.

ΔΕΙΤΕ VIDEO

 

unnamed

Ο Στρατηγός παραδίδει στον τότε στρατιώτη του Καραγιαννόπουλο Παναγιώτη, ενθύμιο που του έδωσαν από την Κύπρο οι συμπολεμιστές τους, τη φανέλα με τα σήματα της Μονάδας τους.

koykoyr1111

koykoyr2333

unnamed

Ο στρατηγός με τον τότε στρατιώτη  που είχε στην Κύπρο Καραγιαννόπουλο Παναγιώτη από τον Πύργο της Ηλείας και που παρουσιάστηκε την πρώτη ημέρα του πολέμου

koykoyr555555555

koykoyr77777777777

Δημήτριος Κούκουρας Ανώτατος Αξιωματικός ε.α

Θεόδωρος Καποτάς αδερφός του Λοχαγού Βασίλη Καποτά από τα Καλάβρυτα

ο πρόεδρος της ένωσης Καλαβρυτινών Αθήνας κ .Σωτήρης Τσενές,

 

koykoyr909877

kkkkkkkkkkkkkkk666666

kiuyttyyty

lllllllllllllllllyyyyyyyyyyyyyy

kioiuytytytyty

kjkjhgfg

unnamed-4

Ομιλία Αύγουστος 13-8-2016       

Η Κύπρος στο πέρασμα των χρόνων μέχρι σήμερα

Κύριε Δήμαρχε,

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι στη σεμνή αυτή τελετή, κατά την οποία για τρίτη συνεχή χρονιά ο Δήμος Καλαβρύτων τιμά τους Καλαβρυτινούς μαχητές, τους αγωνισθέντες και τους ηρωικά πεσόντες στην Κύπρο τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1974,

Η συγκίνησή μου τη στιγμή αυτή είναι έντονη, καθώς η μνήμη με ταξιδεύει σαράντα δύο χρόνια πίσω, τότε που νεαρός υπολοχαγός έπαιρνα την πρώτη πολεμική αποστολή από τον Διοικητή μου Αντισυνταγματάρχη Στυλιανό Καλμπουρτζή .

Η εισβολή στη μαρτυρική μεγαλόνησο το καλοκαίρι του 1974 άφησε πίσω της οδυνηρές πληγές όχι μόνον για τον Ελληνισμό της Κύπρου αλλά και για ολόκληρο το Έθνος. Γι’ αυτό και το χρέος επιβάλλει να μην λησμονούμε όσα συνέβησαν, όχι μόνο για να αποδίδουμε τιμή σε αυτούς που θυσιάστηκαν και να αντλούμε δυνάμεις από το φρόνημά τους, αλλά και για να διδασκόμαστε από τα λάθη μας.

Έζησα τον ματωμένο και παράφρονα εκείνο Ιούλιο και Αύγουστο στην πρώτη γραμμή του πυρός και διασώθηκα από θαύμα. Γι’ αυτό ευχαριστώ και τιμώ την προστάτιδα του Πυροβολικού μας Αγία Βαρβάρα, η οποία ένιωθα πως είχε απλώσει ένα δίχτυ προστασίας για τους στρατιώτες μου και για μένα, σε όλες μας τις κινήσεις μέσα σ’ εκείνο το θανατηφόρο περιβάλλον. Την εικόνα της μου είχε δώσει ο Διοικητής μου, όταν το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974 στην Πύλη του Στρατοπέδου μας, μου ανέθετε την πρώτη πολεμική αποστολή για να κινηθώ ανεξάρτητα με τους στρατιώτες μου σ’ έναν προορισμό που δεν γνώριζες αν έχει επιστροφή. Τα λόγια του ηχούν ακόμα στα αυτιά μου: “Δημήτρη καλή τύχη! Η Παναγία να είναι μαζί σας και η Αγία Βαρβάρα προστάτης και οδηγός σας”. Ήταν τα τελευταία λόγια ευθύνης και καρδιάς που άκουσα από το στόμα του, γιατί τρεις ήμερες αργότερα ο ίδιος ταξίδεψε για το Πάνθεο των Ηρώων του Ελληνισμού μετά από ύπουλο κτύπημα  των Τουρκικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας. Την είχα επάνω μου καθ’ όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων και δεν την έχω αποχωριστεί εδώ και σαράντα δύο χρόνια.

Θα προσπαθήσω τελείως συνοπτικά να αναφερθώ στην ιστορία της Κύπρου που ανάγεται στα βάθη των αιώνων και φτάνει μέχρι σήμερα:

Η Κύπρος είναι το τρίτο σε μέγεθος μετά τη Σικελία και Σαρδηνία αλλά το πρώτο σε ιστορία και ομορφιά νησί της Μεσογείου. Στη μυθολογία έχει διάφορα ονόματα, όπως Αερία, Μακαρία, Μηονίς, Αμαθουσία και πολλά άλλα. Ο σύγχρονος ποιητής την παρομοιάζει με χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος.

Η Κύπρος δέσποζε στην αρχαιότητα, διότι σύμφωνα με τη μυθολογία και τον Όμηρο, από τον αφρό της θάλασσάς της ανεδύθη ,με τη βοήθεια της υγρής αύρας του Ζέφυρου, η θεά Αφροδίτη, όπως δηλώνει και το όνομά της. Από εκεί την πήραν οι Ωδές για να την ντύσουν και να την παρουσιάσουν στους Αθανάτους.

Η Κύπρος κατέχει μία άκρως σημαντική γεωγραφική θέση στη Β.Α άκρη της Ανατολικής Μεσογείου, η οποία άλλοτε την βοήθησε και άλλοτε την έβλαψε. Τη βοήθησε γιατί την έφερε σε άμεση επαφή με τα πρώτα μεγάλα κέντρα του πολιτισμού την Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία, τη Μέση Ανατολή. Την έβλαψε, γιατί έγινε αιτία να κατακτηθεί απ’ όλους τους κατά καιρούς ισχυρούς της περιοχής: τους Ασσύριους, τους Σταυροφόρους, τους Οθωμανούς Τούρκους. Με αυτόν τον τρόπο από τον 7ο π.χ αιώνα αποτέλεσε το μήλο της έριδος των εκάστοτε μεγάλων ναυτικών κυρίως δυνάμεων.

Η Κύπρος από το θέρος του 1974 παραμένει λαβωμένη και ακρωτηριασμένη από τις βαρβαρικές ορδές του σύγχρονου Αττίλα. Από τις ταξιαρχίες μιας χώρας που δηλώνει πως επιθυμεί να συγκαταλέγεται μεταξύ των πολιτισμένων χωρών σεβόμενη το Διεθνές Δίκαιο και τις ανθρώπινες αξίες. Μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, προς δόξαν και τιμήν όλων των πολιτισμένων λαών και οργανισμών, είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που είναι διαιρεμένη ως αποτέλεσμα της εισβολής και κατοχής του 1974.

          Όπως έχουν δείξει ως τώρα οι αρχαιολογικές ανασκαφές και οι ιστορικές μελέτες, η Κύπρος κατοικήθηκε για πρώτη φορά στη Νεολιθική εποχή γύρω στην 8η χιλιετηρίδα. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από την ύπαρξη νεολιθικών οικισμών στο νησί με σπουδαιότερο αυτόν της Χοιροκοιτίας, κοντά στον κύριο δρόμο Λευκωσίας- Λεμεσού. Με την ανακάλυψη του χαλκού γύρω στο 2300 π.χ που αφθονούσε στο υπέδαφός της, η Κύπρος απέκτησε πολύ μεγάλη σπουδαιότητα, πράγμα το οποίο επρόκειτο να παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία της.

Γι’ αυτό ακριβώς το ορυκτό προϊόν (τον χαλκό) ενδιαφέρθηκαν οι Μυκηναίοι, που κατέφθασαν στην Κύπρο ως έμποροι και δημιούργησαν αρχικά εμπορικές αποικίες το έτος 1200πχ. Έκτοτε το νησί προσέλαβε Ελληνικό χαρακτήρα με τη διάδοση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Από τότε οι Κύπριοι μίλησαν Ελληνικά και υιοθέτησαν τον ελληνικό τρόπο ζωής και τον πολιτισμό. Και αυτό ισχύει μέχρι και σήμερα επί τρεις και πλέον χιλιετίες. Οι επιδράσεις των κατακτητών δεν μπόρεσαν να αλλοιώσουν την πολιτιστική της ταυτότητα, όπως υπογραμμίζει ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς: “Πολλούς αφέντες άλλαξες, δεν άλλαξες καρδιά”.

Κατά χρονολογική σειρά κατέκτησαν την Κύπρο οι Φοίνικες, οι Ασσύριοι, οι Αιγύπτιοι, οι Πέρσες ενώ στα χρόνια του Ιουλίου Καίσαρα το 30 π.χ γίνεται Ρωμαϊκή επαρχία.

Η Κύπρος, το σημαντικό κέντρο λατρείας της Αφροδίτης, θεάς της ομορφιάς και του έρωτα, αξιώθηκε να ακούσει το κήρυγμα του Ευαγγελίου  από τον Απόστολο  Παύλο και τον μαθητή του Βαρνάβα και στη συνέχεια να καταστεί αποστολική Εκκλησία και κέντρο διάδοσης του Χριστιανισμού. Τον 4ον αιώνα μ.χ πέρασε στη δικαιοδοσία του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους  και εισήλθε στη νέα μακρόχρονη περίοδο της ιστορίας της, υπό την εποπτεία της Κωνσταντινούπολης. Λίγο αργότερα η Εκκλησία της αναγνωρίστηκε ως αυτοκέφαλη από την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο (431), γεγονός που της προσέδωσε σημαντικό ηθικό και πνευματικό κύρος..

Τον 7ον αιώνα μ.χ οι επιδρομές των Αράβων για την επικράτηση του Ισλάμ στη Μεσόγειο κατέστησαν την Κύπρο έναν από τους πρώτους στόχους. Η εποχή αυτή της ανασφάλειας και των κινδύνων έληξε το 965 μ.χ, όταν ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς νικώντας τους Άραβες απάλλαξε εντελώς το νησί από τις επιθέσεις τους. Το 1192 μ.χ αρχίζει η εποχή της Φραγκοκρατίας έως το 1489, οπότε η Κύπρος καταλήφθηκε από τους Βενετσάνους. Το καλοκαίρι του 1570 τουρκικός στρατός και στόλος έφτασε στην Κύπρο και αποβιβάστηκε στην Λάρνακα. Η χριστιανική τότε Ευρώπη απέτυχε ή μάλλον αδιαφόρησε να τους αποτρέψει. Τότε δημιουργείται στην Κύπρο μία μουσουλμανική κοινότητα, η οποία απετέλεσε την πρώτη σοβαρή επέμβαση στη σύνθεση του πληθυσμού, που σταδιακά έφθασε να αποτελεί το 18% του Κυπριακού λαού και δημιούργησε έναν καινούργιο παράγοντα στις ιστορικές εξελίξεις του νησιού.

Κατά την εθνική παλιγγενεσία του1821, η Κύπρος εξ αιτίας της γεωγραφικής της θέσης δεν είχε μεγάλες δυνατότητες συμμετοχής στον αγώνα. Εν τούτοις υπέστη τις συνέπειες, με τον απαγχονισμό στις 9 Ιουλίου1821 του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού και τον αποκεφαλισμό των Μητροπολιτών Πάφου Χρύσανθου και Κιτίου Μελετίου, ενώ στη συνέχεια εκτελέσθηκαν πάνω από τετρακόσια άτομα που θεωρήθηκαν ύποπτα για συνεργασία και συνεννοήσεις με τους επαναστάτες στην Ελλάδα.

Στις 22 Ιουλίου 1878 η Κύπρος παραχωρείται από τους Τούρκους στους Άγγλους έτσι οι ελπίδες  των Κυπρίων για μία καλύτερη τύχη αναπτερώθηκαν. Το 1923 με τη συνθήκη της Λωζάνης η Τουρκία αναγνώρισε την προσάρτηση της Κύπρου στην Αγγλία και το 1925 ανακηρύχθηκε αποικία του αγγλικού στέμματος. Οι σχέσεις Ελληνοκυπρίων(Ε/Κ) και Αγγλικής Κυβέρνησης πολύ συχνά έφθαναν σε ένταση. Κύρια αιτία προστριβών ήταν η συνεχής αρνητική στάση των Άγγλων στο αίτημα των Κυπρίων για την παραχώρηση ουσιαστικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και την πραγματοποίηση της εθνικής επιδίωξης των Κυπρίων να ενωθούν με την Ελλάδα.

Η πρώτη εξέγερση των Κυπρίων εναντίον των Άγγλων έγινε το 1931, οι οποίοι την κατέπνιξαν επιβάλλοντας σκληρά μέτρα. Το 1950 η Εκκλησία διοργάνωσε δημοψήφισμα, όπου η συντριπτική πλειοψηφία (95,71%) του Κυπριακού λαού ψήφισε για την ένωση. Το δημοψήφισμα αυτό, αν και δεν είχε ουσιαστικό πολιτικό αντίκρισμα, πιστοποίησε όμως την καθολικότητα τού ενωτικού αιτήματος.

Το έτος 1954 άρχισε και η Ελλάδα να παίρνει ενεργότερο ρόλο στις Κυπριακές υποθέσεις και με την προσφυγή στον Ο.Η.Ε ζήτησε την αυτοδιάθεση της Κύπρου. Η πρώτη θέση που πήρε ο διεθνής οργανισμός ήταν αρνητική. Το 1955 οι Κύπριοι, πιστεύοντας ότι δεν μπορούσαν με ειρηνικά μέσα να πραγματοποιήσουν τους εθνικούς τους πόθους, την 1η Απριλίου1955 ξεκίνησαν ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα κατά των Βρετανών κυριάρχων, με στόχο την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ο αγώνας αυτός πέρασε από πολλές δραματικές φάσεις κατά τα τέσσερα χρόνια της διάρκειάς του, με τις θυσίες πολλών νεαρών αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α, που πολέμησαν ηρωικά και ανέβηκαν στις αγχόνες ψάλλοντας τον Εθνικό μας Ύμνο. Τερματίσθηκε με την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, οι οποίες δεν δικαίωσαν τους πόθους και τους αγώνες των Ελλήνων του νησιού.

Η Κυπριακή Δημοκρατία άρχισε να λειτουργεί από τις 16Αυγούστου1960 ,ύστερα από αιώνες ξένης πολιτικής κηδεμονίας και κατακτητών. Για πρώτη φορά οι Κύπριοι ασκούσαν τη δική τους εξουσία. Από την αρχή, όμως, φάνηκαν οι ατέλειες των συμφωνιών, οι οποίες δημιουργούσαν προβλήματα στη λειτουργία του νέου κράτους. Γι’ αυτόν τον λόγο το 1963 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, πρώτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, πρότεινε την τροποποίηση των συμφωνιών σε δεκατρία σημεία, την οποία δεν δέχθηκαν οι Τουρκοκύπριοι. Έκτοτε άρχισαν οι πρώτες διαφωνίες μεταξύ των δύο κοινοτήτων με συγκρούσεις, επεισόδια και ένοπλες συρράξεις με θύματα και από τις δύο πλευρές και την απειλή από την Τουρκία για εισβολή, η οποία αποφεύχθηκε με την μεσολάβηση των Αμερικανών. Δημιούργησε όμως τους πρώτους χωριστούς Τουρκυπριακούς θύλακες και την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από την κυβέρνηση. Από τότε ο Ο.Η.Ε έστειλε στην Κύπρο ειρηνευτική δύναμη, ενώ παράλληλα εγκαινίασε μεσολαβητικές προσπάθειες και συνομιλίες ανάμεσα στις δύο κοινότητες.

Στη συνέχεια το 1967 σημειώνεται νέα περίοδος έντασης με ένοπλες πάλι συγκρούσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων, οι οποίες και πάλι με τη μεσολάβηση των Η.Π.Α σταμάτησαν.

Από το 1967 έως τις 15 Ιουλίου 1974 πραγματοποιούνταν συναντήσεις μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων Μακάριου και Ντενκτάς, χωρίς να καταλήγουν σε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Φθάσαμε έτσι στις 15 Ιουλίου 1974, όταν εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα, εναντίον του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Η βίαιη ανατροπή του  οργανώθηκε από παράλογους κύκλους του στρατιωτικού τότε καθεστώτος των Αθηνών σε συνεργασία με όμοιούς τους στην Κύπρο. Ακολούθησε ένας πενθήμερος αδελφοκτόνος εμφύλιος σπαραγμός έως την 19η  Ιουλίου, που μέτρησε θύματα και από τις δύο πλευρές. Το χειρότερο όμως που δημιούργησε το πραξικόπημα ήταν ο αποσυντονισμός, η καταπόνηση και ο αποπροσανατολισμός των στρατιωτικών μονάδων από το κύριο στρατιωτικό τους έργο που ήταν η άμυνα του νησιού.

 Έτσι οι Τούρκοι, οι οποίοι περίμεναν αυτήν τη στιγμή από καιρό, εκμεταλλεύτηκαν την παραφροσύνη του πραξικοπήματος και επιχείρησαν την εισβολή. Παρουσίασαν μάλιστα την πολεμική τους ενέργεια ως ειρηνευτική επιχείρηση για την αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας στην Κύπρο, όπως καθόριζαν οι συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου, παραπλανώντας τη διεθνή κοινή γνώμη η οποία εκείνη την περίοδο παρέμεινε αδρανής.

Τη νύχτα της 19ης προς την 20η Ιουλίου 1974 και, ενώ οι ενδείξεις αλλά και οι πληροφορίες επιβεβαίωναν ότι ο Τουρκικός στόλος κινείται προς την Κύπρο, η τότε υπεύθυνη ηγεσία της Ελλάδος κυρίως, με επικεφαλής τον Ιωαννίδη, επαναπαύθηκε. Δεν επέδειξε καμία πολιτική ούτε στρατηγική σκέψη, προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίσιμη κατάσταση, η οποία ήταν σε εξέλιξη. Την εφησυχαστική αυτή λογική προσπάθησαν να μεταφέρουν και στις πολεμικές μονάδες της Κύπρου λέγοντας πως “δεν δικαιολογείται ανησυχία! Χρειάζεται αυτοσυγκράτηση! Πρόκειται περί γυμνασίων”. Αυτό βέβαια είναι κάτι που η ιστορία οφείλει πλέον να σχολιάσει.

Η έλλειψη διαταγών εκείνη τη νύχτα προς τους Διοικητές των πολεμικών μονάδων, έδωσε ένα ακόμη πλεονέκτημα στην επιχείρηση των Τούρκων διευκολύνοντας το έργο τους. Το πλεονέκτημα το οποίο είχαμε, λόγω του ότι εμείς ευρισκόμαστε σε γνωστό και σταθερό έδαφος, ενώ οι Τούρκοι θα έπρεπε να κινηθούν από αέρος ή από τη θάλασσα, το χάσαμε από τις αποφάσεις της τότε ηγεσίας. Γιατί, όταν ήρθαν οι διαταγές για την αντιμετώπιση του κινδύνου, ήταν πολύ αργά . Ήρθαν, όταν οι Τούρκοι από την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974 είχαν αρχίσει να μεταφέρουν με ελικόπτερα τμήματα ειδικών δυνάμεων και να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές ΒΔ της Λευκωσίας σαν να έκαναν εκπαιδευτική άσκηση. Στη συνέχεια αποβίβασαν τα πρώτα τμήματά τους στην περιοχή Πέντε Μίλι Δυτικά της Κερύνειας σχεδόν χωρίς αντίσταση. Τα Τουρκικά αεροπλάνα πετούσαν ανενόχλητα στον ουρανό της Κύπρου βομβαρδίζοντας τα στρατόπεδά μας με τις μονάδες εντός αυτών, πλήττοντας πρώτο εκείνο της ΕΛΔΥΚ με ένταση και μανία. Έτσι λοιπόν, ενώ οι Τούρκοι συνέχιζαν ανενόχλητοι τις ενέργειές τους προς τους αντικειμενικούς τους σκοπούς, οι μονάδες της Κύπρου εκινούντο στο φως της ημέρας σ’ ένα τελείως ακάλυπτο περιβάλλον, κάτω από την πλήρη αεροπορική κυριαρχία της Τουρκικής αεροπορίας. Το αποτέλεσμα ήταν πολλές μετακινούμενες μονάδες να πληγούν από την αεροπορία και να υποστούν απώλειες, οι οποίες θα αποφεύγονταν, εάν όλα αυτά είχαν γίνει κατά τη διάρκεια της νύχτας και με πλήρη μυστικότητα. Εξάλλου τις κινήσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας τις μαρτυρούσαν και οι Τουρκοκύπριοι που ήσαν διάσπαρτοι σε όλο το νησί.  Η εκεχειρία και η κατάπαυση του πυρός, που διέταξε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Η.Ε να ισχύσει από την 4η απογευματινή ώρα της 22Ιουλίου 1974, εφαρμόσθηκε μονομερώς μόνον από την Ελληνοκυπριακή πλευρά. Αντιθέτως οι Τούρκοι την εκμεταλλεύτηκαν και συνέχισαν αφ’ ενός να αποβιβάζουν ανενόχλητοι τον κύριο όγκο των δυνάμεων και του υλικού τους, αφ’ ετέρου  να προωθούν τις θέσεις τους καταλαμβάνοντας το ένα μετά το άλλο τα Ελληνοκυπριακά χωριά. Έτσι οργανωμένοι και ενισχυμένοι πλέον με τα απαραίτητα μέσα και με τον αέρα του νικητή διέκοψαν ξαφνικά τις συνομιλίες που είχαν αρχίσει στη Γενεύη και στις14 Αυγούστου1974 και εξαπέλυσαν τη 2η φάση της εισβολής τους με την κατάληψη της γραμμής Αττίλα, όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα.

Η δόλια Τουρκική εισβολή μοίρασε το νησί στα δύο, κατέστρεψε το βόρειο τμήμα του, αιχμαλώτισε ανθρώπους που ακόμα αγνοούνται, σκόρπισε τον θάνατο, την οδύνη και το πένθος στο λαό του. Παρ’ όλα αυτά δεν μπόρεσε να κάμψει το φρόνημα, την τόλμη και τη θέληση αυτού του λαού που είναι αποφασισμένος να σταθεί και να μείνει στη γη όπου ζει και δημιουργεί για παραπάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια διατηρώντας τις πολιτιστικές του καταβολές.

Σε αυτόν τον άνισο και ύπουλο αγώνα, όπως εξελίχτηκε, συμμετείχαν και νέοι καταγόμενοι από τον ιστορικό μας Δήμο Καλαβρύτων. Εικοσιένα λεβέντες έδωσαν τη δική τους δυναμική παρουσία. Τα παλληκάρια αυτά, όταν η υποχρέωση προς την πατρίδα τούς κάλεσε να αναμετρηθούν με τον θάνατο, ανταποκρίθηκαν με γενναιότητα. Έβαλαν στη ζυγαριά του καθήκοντος στη μιά μεριά τον θάνατο και στην άλλη τη δύναμη της ψυχής τους, για να υπερασπισθούν μια γη Ελληνική εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια. Με το νεανικό τους σθένος όρμησαν στη θύελλα εκείνου του άνισου και άδικου αγώνα, ξεχασμένοι τελείως από τη μητέρα Πατρίδα, αποφασισμένοι όμως να δώσουν και τη ζωή τους ακόμη για την τιμή και την ιστορία της.

Γι’ αυτό και το δικό μας χρέος επιβάλλει να διατηρούμε τα γεγονότα αυτά ζωντανά στη μνήμη μας, για να θυμόμαστε και να τιμούμε πάντοτε τους συμπατριώτες μας που θυσιάστηκαν στο μαρτυρικό νησί:

Τον Κώστα τον Αντωνόπουλο από τα Τριπόταμα, μαχητή της ΕΛ.ΔΥ.Κ, Την προηγούμενη ημέρα της εισβολής, τη 19η  Ιουλίου είχε παρουσιαστεί με άλλους στη μονάδα και τα ξημερώματα της 20ης Ιουλίου βρέθηκε στη θέση μάχης αντιμετωπίζοντας τα επίγεια Τουρκικά τμήματα. Τότε ένα βλήμα αεροσκάφους, από αυτά που άρχισαν με σφοδρότητα να βομβαρδίζουν το στρατόπεδό τους, διαπέρασε το κορμί του και λίγες ημέρες αργότερα απεβίωσε στο νοσοκομείο της Λευκωσίας, όπου μεταφέρθηκε.

Τον Σωτήρη το Τζουρά από τις Κορφές, επίλεκτο οπλίτη των ειδικών δυνάμεων. Εκλήθη με τη μονάδα του την Α’ Μ/Κ να εκτελέσουν την πιο δύσκολη αποστολή, μέχρι σήμερα μοναδική. Δεκαπέντε αεροσκάφη της πολεμικής μας αεροπορίας τύπου Noratlas ξεκίνησαν από την Κρήτη τη νύχτα της 21ης προς την 22α Ιουλίου 1974 και χάρη στην ψυχραιμία, την άριστη εκπαίδευση και των ηρωισμό των πιλότων μας, διέσχισαν την Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς να γίνουν αντιληπτά από τα ραντάρ της περιοχής. Πετούσαν πολύ χαμηλά σε πολύ επικίνδυνο ύψος. Η επιχείρηση αυτή πήρε την κωδική ονομασία “Νίκη” και χαρακτηρίστηκε ως επιχείρηση αυτοκτονίας, γιατί κατά τη φάση της προσγείωσης προσβλήθηκαν όλα τα αεροσκάφη από πυρά φίλια και εχθρικά. Δύο εξ αυτών, αφού αποβίβασαν το προσωπικό, δεν μπόρεσαν να απογειωθούν και παρέμειναν εκεί στο αεροδρόμιο. Τα υπόλοιπα, μετά την αποβίβαση του προσωπικού, επέστρεψαν λαβωμένα στην Ελλάδα. Δυστυχώς το αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε ο Σωτήρης κατερρίφθη λίγα μέτρα πριν προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, με αποτέλεσμα να φονευθούν τα τέσσερα μέλη του πληρώματος που ήσαν Αξιωματικοί της Αεροπορίας και είκοσι επτά(27) καταδρομείς, εκτός από έναν που ζει σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Φονεύθηκαν δύο ακόμη καταδρομείς, όταν βλήματα αντιαεροπορικών διαπέρασαν το τοίχωμα του αεροσκάφους και κτυπήθηκαν εκεί που κάθονταν.

Τον λοχαγό τότε Βασίλη Καποτά από τα Καλάβρυτα που φονεύθηκε  δόλια στον Τουρκοκυπριακό θύλακα της Αμμοχώστου τον Μάϊο του 1964, όταν είχαν ξεσπάσει οι πρώτες ένοπλες συγκρούσεις.

Να θυμηθούμε τώρα και εκείνους που διάβηκαν ζωντανοί ανάμεσα στις φωτιές, τα λιωμένα σίδερα και τις σφαίρες, που άκουγαν να σφυρίζουν δαιμονικά περνώντας δίπλα τους οι όλμοι, που δέχθηκαν ακάλυπτοι τις ρουκέτες και τις βόμβες των Τουρκικών αεροπλάνων, που ζήσανε από κοντά τη φρίκη και την καταστροφή, χωρίς να καμφθεί το ηθικό τους. Είχαν εξοικειωθεί αμέσως με την ιδέα του θανάτου και τις συνθήκες ενός μέχρις εσχάτων πολέμου.  Είναι αυτοί που αγωνίσθηκαν ηρωικά μέσα  από τις τάξεις της ΕΛ.ΔΥ.Κ:

Ο ανθυπολοχαγός τότε Κωνσταντίνος Γκλαβάς  του Αθανασίου από την Κλειτοτρία.

Ο Μαυραγάνης Κωνσταντίνος του Παναγιώτη από την Δάφνη.

Ο Νικολακόπουλος Γεώργιος του Δημητρίου από την Κέρτεζη.

Ο  Σαμαρτζόπουλος Νικόλαος του Ιωάννου από την Κέρτεζη.

Και τρεις ακόμη που δεν είναι σήμερα μαζί μας, γιατί έφυγαν από τη ζωή μετά τον πόλεμο:

Ο Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός τότε Παπαγιαννόπουλος Νικόλαος του Γεωργίου από την Κούτελη.

Ο Κόντης Παναγιώτης του Σπήλιου από την Κέρτεζη.

Ο Τσεκούρας Παναγιώτης του Ευαγγέλου από την Βλασία.

Το χώμα της Καλαβρυτινής γης που τους σκεπάζει ας είναι ελαφρύ και η μνήμη τους να είναι αιωνία.

Στη συνέχεια θα αναφέρω τους Καλαβρυτινούς μαχητές που βρέθηκαν στην Κύπρο την παραμονή της εισβολής, για να αντικαταστήσουν ισάριθμους που απολύονταν και το βράδυ τις 19ης  Ιουλίου αναχώρησαν για να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Έτσι οι νεοφερμένοι, πριν προλάβουν να προσανατολιστούν και να εξοικειωθούν με τον νέο τους οπλισμό, βρέθηκαν το ξημέρωμα της επόμενης στο πεδίο της μάχης. Αυτοί είναι:

Ο Αναστασόπουλος Θεόδωρος του Βλασίου από τα Φίλια.

Ο Αναστασόπουλος Θεόδωρος του Κωνσταντίνου από τα Φίλια ( είναι πρώτα εξαδέλφια).

Ο Παπαγιαννακόπουλος Γεώργιος του Δημητρίου από το Πλανητέρο.

Ο Πορετσάνος  Ανδρέας του Ιωάννου από το Αγρίδι.

Ο Λυμπέρης Νικόλαος του Ανδρέα από την Λυκούρια.

Ο Ροδόπουλος Αντώνιος του Αλεξίου από το Λαγοβούνι.

Τέλος θα αναφέρω τα ονόματα των οπλιτών των ειδικών δυνάμεων της Α’ Μ/ Κ των ηρωϊκών ΛΟΚατζηδων. Είναι αυτοί που ήλθαν στην Κύπρο τη νύχτα της 21ης προς την 22α Ιουλίου με τα δεκαπέντε αεροσκάφη, τη μοναδική δύναμη ενισχύσεως των σκληρά μαχόμενων στην Κύπρο δυνάμεων. Τα παλληκάρια αυτά ενίσχυσαν τις επίγειες δυνάμεις και κατάφεραν μαζί με τους άνδρες της ΕΛ.ΔΥ.Κ να προξενήσουν σοβαρές απώλειες στους εισβολείς και να προβληματίσουν την ηγεσία τους. Το σπουδαιότερο όμως ήταν ότι κατάφεραν να μην καταληφθεί το Αεροδρόμιο της Λευκωσίας και να κρατήσουν την πόλη της Λευκωσίας να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων που ήταν ένας από τους κύριους στόχους τους. Αυτοί είναι:

Ο Μηλιτσόπουλος Παναγιώτης του Θεοδώρου από του Πλανητέρου.

Ο Θωμάς Βασίλειος του Αγγέλου από τις Σειρές.

Ο Ζυγούρας Ασημάκης του Κωνσταντίνου από το Μ. Μποντιά και

Ο Μενύχτας Αχιλλέας του Νικολάου από την Βλασία.

Είναι άξιο και δίκαιο να μνημονεύουμε τους ήρωές μας και να απαριθμούμε τα κατορθώματά τους σε όλες τις εποχές. Γιατί εν γνώσει του κινδύνου, υπερασπίσθηκαν με γενναιότητα, αξίες και ιδανικά, τα οποία διατηρούν τη συνοχή, εξασφαλίζουν τη συνέχεια και ενδυναμώνουν το φρόνημα των μεταγενεστέρων στο πεδίο των καθημερινών μαχών. Κυρίως όμως πρέπει να  γνωρίζουν οι γενιές που έρχονται, για να αποφεύγουν λάθη του παρελθόντος, ιδίως εκείνα που οδήγησαν σε εθνικές περιπέτειες και ακρωτηριασμούς.

Θέλω να ευχαριστήσω τον κ.Δήμαρχο Καλαβρύτων και το Δημοτικό Συμβούλιο, οι οποίοι για τρίτη συνεχή χρονιά οργανώνουν τη σεμνή αυτή τελετή για να τιμώνται οι ηρωϊκώς πεσόντες και οι λαβόντες μέρος στις επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

Κύριε Δήμαρχε κυρίες και κύριοι,

Οι Καλαβρυτινοί  μαχητές υπηρετούσαν τότε στις πιο επίλεκτες μονάδες του στρατού μας: την ΕΛ.ΔΥ.Κ και τους θρυλικούς ΛΟΚατζήδες. Ήταν αυτοί που δέχθηκαν από την πρώτη στιγμή τη μανία των Τουρκικών δυνάμεων, με σκοπό την ολοκληρωτική τους εξόντωση. Ηταν όμως και αυτοί που επέδειξαν την πολεμική αρετή των Ελλήνων, παραδίδοντας μαθήματα ανδρείας και γενναιότητας στους αντιπάλους τους, τα οποία και οι ίδιοι αντιλήφτηκαν, όταν βρέθηκαν απέναντί τους και στη συνέχεια μέτρησαν τις δικές τους απώλειές.

Πρέπει να είμαστε όλοι υπερήφανοι για αυτούς.

Οι σκέψεις μου αυτές προσφέρονται ως μνημόσυνο για όλα τα παλληκάρια που έπεσαν ηρωϊκά στο μαρτυρικό νησί του Αποστόλου Βαρνάβα, αλλά και βάλσαμο παρηγοριάς για τα πικραμένα χείλη των συγγενών τους.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής επαναλαμβάνω τα λόγια με τα οποία,  ο δεκαεπτάχρονος τότε αγωνιστής και μετέπειτα ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης από το βουνό όπου βρισκόταν, αποχαιρετούσε τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ που είχαν εκτελεσθεί πριν από αυτόν, με τους εξής χαρακτηριστικούς στίχους που συνοψίζουν το σταυαροαναστάσιμο ήθος των Κυπρίων αδελφών μας:

“Των αθανάτων το κρασί βρήκατε σεις και πίνετε,

ζωή για σας ο θάνατος και αθάνατοι θα μείνετε”.

Βιβλιογραφία:

Περιοδικό Εθνικές Επάλξεις αρ. 85, του Συνδέσμου Επιτελών Εθνικής Άμυνας

και το άρθρο του Κύπριου Αντιστράτηγου ε.α Ανδρέα Πενταρά “Σύντομη Ιστορία της Κύπρου”.

koykoyraeeeeeeeeeeeeeeee

Δημήτριος Κούκουρας

Ανώτατος Αξιωματικός ε.α

koykoyr909877

Θεόδωρος Καποτάς αδερφός του Λοχαγού Βασίλη Καποτά από τα Καλάβρυτα

Απόδοση Τιμής στη Μνήμη των συμπατριωτών μας που έπεσαν στην Κύπρο.

Τις ημέρες αυτές του Ιουλίου και Αυγούστου έρχονται στη μνήμη των μεγαλυτέρων από εμάς, στιγμές από εκείνο τον καυτό Ιούλιο και Αύγουστο του 1974 που φέτος συμπληρώνονται σαράντα δύο χρόνια από την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο που άφησε βαθιά τα σημάδια της. Οι πληγές για τον Ελληνισμό της Κύπρου αλλά και για ολόκληρο το Έθνος οδυνηρές και ανεξίτηλες. Γι’ αυτό και το χρέος επιβάλλει να διατηρούμε ζωντανά στη μνήμη μας τα γεγονότα εκείνα, τα οποία δεν ΞΕΧΝΑΜΑΙ ούτε πρέπει να ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ποτέ, όχι μόνο για να τιμούμε αυτούς που θυσιάστηκαν αλλά κυρίως για να εμπνεόμεθα από την ηρωική τους θυσία. Τα παλληκάρια αυτά όταν η υποχρέωση προς την πατρίδα τους κάλεσε να αναμετρηθούν με το θάνατο ανταποκρίθηκαν με γενναιότητα, έβαλαν έτσι στη ζυγαριά του καθήκοντος στη μιά μεριά το θάνατο και στην άλλη τη δύναμη της ψυχής τους, για να υπερασπισθούν μια γη Ελληνική με ιστορία εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια. Με τη φλόγα που πήγαζε μέσα από τα στήθη τους και με το θάρρος τη νεανικής τους ψυχής όρμησαν στη θύελλα εκείνου του άνισου και άδικου αγώνα ξεχασμένοι τελείως από τη μητέρα Πατρίδα αποφασισμένοι  όμως να δώσουν τη ζωή τους για την τιμή και την ιστορία της.

      Ας  θυμηθούμε ξανά τους ήρωες συμπατριώτες μας:

ANTONOPOULOS TRIPOTAMAfantarosantonopoylos

      Τον Κώστα τον Αντωνόπουλο από τα Τριπόταμα, που ως μαχητής της ΕΛ.ΔΥ.Κ ήταν από αυτούς που την προηγούμενη ημέρα 19 Ιουλίου 1974 είχαν παρουσιασθεί στη Μονάδα και τα ξημερώματα της 20ης Ιουλίου βρέθηκε στη θέση μάχης αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά με τους συναδέλφους του τα επίγεια  Τουρκικά τμήματα, όταν βλήμα αεροσκάφους, από αυτά που άρχισαν με σφοδρότητα να βομβαρδίζουν το στρατόπεδό τους, διαπέρασε το κορμί του και λίγες ημέρες αργότερα κατέληξε στο νοσοκομείο Λευκωσίας όπου μεταφέρθηκε.

Κορφές Καλ.των Σωτ.Τζουράς 015tzoyrasneotzoyra222

           Το Σωτήρη το Τζουρά από τις Κορφές που ως επίλεκτος οπλίτης των ειδικών δυνάμεων εκλήθη με τη μονάδα του, την Α’Μ/Κ να εκτελέσουν την πιό δύσκολη αποστολή που έχει γίνει μέχρι σήμερα. Όταν δέκα πέντε αεροσκάφη της πολεμικής μας αεροπορίας τύπου Noratlas ξεκίνησαν από την Κρήτη τη νύχτα 21 προς 22Ιουλίου 1974 και χάρη στην ψυχραιμία,την άριστη εκπαίδευση και τον ηρωισμό των πιλότων μας, διέσχισαν την Ανατολική Μεσόγειο χωρίς να γίνουν αντιληπτά από τα ραντάρ της περιοχής, λόγω του πολύ χαμηλού και επικίνδυνου ύψους της πτήσεώς των. Η επιχείρηση αυτή είχε την κωδική ονομασία “Νίκη” και χαρακτηρίστηκε ως επιχείρηση αυτοκτονίας, γιατί κατά τη φάση της προσγείωσης προσβλήθηκαν όλα τα αεροσκάφη απο φίλια και εχθρικά πυρά, δύο εξ αυτών αφού αποβίβασαν το προσωπικό δεν μπόρεσαν να απογειωθούν και παρέμειναν εκεί στο αεροδρόμιο. Τα υπόλοιπα μετά την αποβίβαση του προσωπικού επέστρεψαν λαβωμένα στην Ελλάδα. Δυστυχώς το αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε ο Σωτήρης κατερρίφθη λίγα μέτρα πριν προσγειωθεί στο Αεροδρόμιο της Λευκωσίας,με αποτέλεσμα να φονευθούν τα τέσσερα μέλη του πληρώματος που ήσαν Αξιωματικοί της Αεροπορίας και είκοσι επτά καταδρομείς εκτός από έναν που ζει σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Φονεύθηκαν δύο ακόμη καταδρομείς από τα άλλα αεροσκάφη όταν βλήματα αντιαεροπορικών διαπέρασαν το τοίχωμα του αεροσκάφους και τους κτύπησαν στη θέση που εκάθοντο εντός του αεροσκάφους.

el-Kapotas Vasilioskapotasneooooo

          Τον τότε λοχαγό Βασίλη Καποτά από τα Καλάβρυτα που εφονεύθη δόλια στον Τουρκοκυπριακό θύλακα της Αμμοχώστου τον Μάϊο του 1964 όταν είχαν ξεσπάσει οι πρώτες ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

          Τις σκέψεις μου αυτές τις καταθέτω ως μνημόσυνο για αυτά τα παλληκάρια που έπεσαν ηρωϊκά στο μαρτυρικό νησί του Αποστόλου Βαρνάβα, αλλά και ως βάλσαμο παρηγοριάς για τα πικραμένα χείλη των συγγενών τους. Ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη τους θα επαναλάβω τα λόγια με τα οποία ο δεκαεπτάχρονος τότε αγωνιστής και μετέπειτα ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης αποχαιρετούσε από το βουνό όπου ευρίσκετο τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ που είχαν εκτελεσθεί πριν από αυτόν,λεγοντας τα εξής:

          “Των αθανάτων το κρασί βρήκατε σεις και πίνετε, ζωή για σας ο θάνατος και αθάνατοι θα μείνετε”.

         Ο συμπατριώτης τους και συμπολεμιστής τους στην Κύπρο

loxagos-koykoyras-229x300

Δημήτριος Κούκουρας

Ανώτατος Αξιωματικός ε.α

 

 

 

 

 

 

Επικοινωνία

Για οποιαδήποτε πληροφορία, επικοινωνήστε μαζί μας και θα σας απαντήσουμε το συντομότερο δυνατό.

Sending

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

©2016 Kalavrytapress        Όροι χρήσης | Προσωπικά Δεδομένα | Σχετικά με το kalavrytapress.gr

Μέλος του Ομίλου  των εταιριών ΑΧΑΪΚΑ ΜΜΕ ΡΑΔΙΟ ΓΑΜΜΑ FM 94STEREO AE

Designed by: Christos Caberos

Τοπικά Νέα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή

Log in with your credentials

Forgot your details?