Δημήτρης Κούκουρας: Στη μνήμη της Φιλίτσας συζύγου Πάνου Θεοδώνη

Ο Πάνος Θεοδώνης από την Κλειτορία, κάτοικος επί δεκαετίες Θεσσαλονίκης, στερήθηκε πρόσφατα από την παρουσία της αγαπημένης του συζύγου Φιλιώς, όπως την αποκαλούσαν οι οικείοι και οι φίλοι της, η οποία ύστερα από  δοκιμασία λίγων μηνών, λόγω της ασθενείας της, υπέκυψε τελικά στο μοιραίο. Η Φιλιώ έφυγε από τον πρόσκαιρο κόσμο μας στις 20 Οκτωβρίου 2018 και εμείς πληροφορηθήκαμε τη δυσάρεστη είδηση από τη θυγατέρα τους Γεωργία με βαθύτατη λύπη.

       Η σύζυγος του φίλου Πάνου Θεοδώνη  ήταν μία αξιοπρεπής και επιβλητική Κυρία. Το πρόσωπό της ακτινοβολούσε  καλοσύνη για κάθε άνθρωπο και κυρίως για τους φίλους και συμπατριώτες του άνδρα της που ζούσαν στη Θεσσαλονίκη.

        Η Φιλιώ και ο Πάνος πορεύτηκαν μαζί στη ζωή για περισσότερο από μισό αιώνα, από το 1965 που παντρεύτηκαν στη Θεσσαλονίκη μέχρι το 2018. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Θόδωρο ελεύθερο επαγγελματία σήμερα και τη Γεωργία ιατρό παιδίατρο που τους χάρισε δύο εγγόνια, τον Γιαννάκη και τη Φιλίτσα. Εργάσθηκε έντιμα και αποδοτικά στον ασφαλιστικό οργανισμό του ΤΕΒΕ από όπου και συνταξιοδοτήθηκε, απολαμβάνοντας την ιδιαίτερη εκτίμηση των συναδέλφων της, οι οποίοι την τίμησαν  στην εξόδιο ακολουθία της και στο 40ημερο μνημόσυνό της.

        Με τη Φιλιώ γνωριστήκαμε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1971, όταν πήρα την πρώτη μου μετάθεση ως νέος ανθυπολοχαγός στη Θεσσαλονίκη. Εκεί συνάντησα φοιτητές της Νομικής τον Τρύφωνα Κατσίνη  και τον Δημήτρη Κάππο, τον μακαρίτη τώρα αδελφό του Θόδωρο εφοριακό και στη συνέχεια τον Γιώργο Παπαδόπουλο, που είχε έρθει λοχαγός με μετάθεση. Δημιουργήθηκε έτσι μια πολύ όμορφη παρέα από την Κλειτορία  και όλοι μαζί με τον Πάνο συναντιόμασταν σχεδόν κάθε βράδυ και περνούσαμε αξέχαστες στιγμές. Πολλές φορές ήταν ανάμεσά μας και η Φιλιώ προσηνής και ευχάριστη με τους φίλους και συμπατριώτες του συζύγου της. Τότε όλοι δεν είχαμε ακόμη κάνει οικογένεια, εκτός από τον Θόδωρο  Κάππο και η Φιλιώ μάς έλεγε χαριτολογώντας: «εσάς πρέπει να σας παντρέψω όλους εδώ, για να φτιάξετε στη Θεσσαλονίκη μια συνοικία Μαζιώτικη.

         Η όμορφη αυτή παρέα διεκόπη για μένα με την μετάθεσή μου στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1973 και τα γεγονότα που ακολούθησαν το 1974 δεν μου επέτρεψαν  να βαφτίσω στη Θεσσαλονίκη την κόρη τους, όπως είχαμε συμφωνήσει. Αργότερα όμως υπηρέτησα ξανά στη Θεσσαλονίκη για μεγάλα χρονικά διαστήματα με τη δική μου οικογένεια. Διάφορα σημαντικά γεγονότα της ζωής, γεννήσεις, βαφτίσεις, σπουδές και γάμοι παιδιών έγιναν αφορμή να συνεχιστούν οι δεσμοί φιλίας για σαράντα πέντε και πλέον χρόνια.

Ο Πάνος Θεοδώνης στο μικρόφωνο, όταν περιέγραφε ποδοσφαιρικούς αγώνες της εποχής εκείνης για το ραδιόφωνο.

        Ο συμπατριώτη μας Πάνος Θεοδώνης, όχι ιδιαίτερα γνωστός σε πολλούς συμπατριώτες μας,  ήταν ένας από τα τρία αγόρια και τα δύο κορίτσια του Θεόδωρου Θεοδώνη. Στα πέτρινα χρόνια μετά την κατοχή και την αδερφοσφαγή που οι στερήσεις και η ανέχεια μάστιζαν τις  οικογένειες στα χώματά μας, όλοι οι νέοι ζητούσαν διέξοδο για την επιβίωσή τους. Ο Πάνος με εφόδιο τις γνώσεις από το οκτατάξιο τότε Γυμνάσιο Κλειτορίας στο τέλος της δεκαετίας του 1950 και τις επιδόσεις του στο  άθλημα της δισκοβολίας,- είχε σπουδαίο φυσικό ταλέντο για εκείνη την εποχή, το οποίο του το καλλιέργησε και ο νεοδιόριστος τότε γυμναστής αείμνηστος τώρα Πάνος Συγαλός από τα Σουδενά-, ξεκίνησε από τα Μαζέϊκα με όρεξη και πόθο να προκόψει στη ζωή του.

     Οι επιτυχίες του πολλές. Άρχισαν μετά την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων και την εγκατάστασή του στη Θεσσαλονίκη στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Στον αθλητικό τομέα, διακρίθηκε ως αθλητής δισκοβολίας σε τοπικό, περιφερειακό και πανελλήνιο επίπεδο. Ως δημοσιογράφος σε αθλητικές εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, ως αθλητικός ανταποκριτής της κρατικής ραδιοφωνίας και κυρίως ένας από τους πρώτους ραδιοσχολιαστές και εκφωνητής αγώνων ποδοσφαίρου που διεξήγοντο στη Θεσσαλονίκη και σε πόλεις της Βορείου Ελλάδος. Ασχολήθηκε επίσης για ένα μικρό διάστημα και ως διαιτητής ομάδων ποδοσφαίρου. Στον επιχειρηματικό τομέα είχε ακόμη μεγαλύτερες επιδόσεις. Κατάφερε να δημιουργήσει μια αξιόλογη επιχείρηση εμπορίας ειδών υγιεινής εγχωρίων και εισαγομένων με συνεργάτες σε πολλές πόλεις της Β. Ελλάδος.

Ο Πάνος και η μακαριστή σύζυγός του Φιλιώ ήταν αγαπητοί φίλοι όχι μόνο δικοί μου αλλά και της συζύγου και των παιδιών μου. Οι δεσμοί αυτής της αγάπης παραμένουν άρρηκτοι και γι αυτόν τον λόγο και η απώλεια της Φιλιώς προκαλεί οδύνη.

Την διατηρούμε όμως στη μνήμη μας ολοζώντανη, πρόσχαρη και χαμογελαστή.

Ο Θεός να την αναπαύει και να δίνει την παρηγοριά στον Πάνο και τα παιδιά τους.

                                                       Δημήτρης Κούκουρας

                                                    Ανώτατος αξιωματικός ε.α


Διαβάστε επίσης

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή