Εποχή που είναι!..γράφει ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος…

Κάποιες εικόνες έρχονται στο «κουρασμένο» μυαλό…
Κι οι «θύμησες», πάλι «φέρνουν» μερικούς στίχους!..

«Θέρος, Τρύγος, Πατρίδα μου, και παιδικά μου χρόνια!..
Τότε, σαν αντιβούιζαν βουνοπλαγιές κι αλώνια!..
Γυναίκες μαντηλόφερτες, άνδρες και νιοι και γέροι,
για στο χωράφι ξωμαχιά, για στ’ αμπελιού ʺλημέριʺ!..

Από νωρίς το γόγγυσμα, πουρνό το ξυπνητήρι!..
Μ’ ιδρώτα κι αναστεναγμό, ζήσης το ʺπατητήριʺ!..
Ευλογημένα κι ικανά τα ροζιασμένα χέρια!..
Μες στην καρδιά μου ως σήμερα, παραδοχής Αστέρια!!!»

Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος…είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα.

Διαβάστε επίσης

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή