Στ’ ʺονείρουʺ τη στιγμή, διαβατάρικη είναι η σκέψη… Που φέρνει μερικές εικόνες… Που γίνονται κάποιοι στίχοι!..

γράφει ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος…..

Χελμός!.. Μα κι Αροάνια!..
Ημίθεων Βουνό,
δεσπόζει μες στο χρόνο,
Περήφανο κι Αγέρωχο!..

Της Στύγας το κρυστάλλινο
και δροσερό νερό,
άχνισμα γίνεται, σύννεφο,
στης Θέτιδας το θρόνο!..

… Πέρα κει στα λακκώματα,
στα βράχια, στις πλαγιές,
αγάπη, φίλημα, αγκαλιές,
στ’ έλατου το δάσος!..
Αντιλαλούν φωνές, λαλιές!..
Η Γκόλφω είναι κι ο Τάσος!..

Και πριν απ’ τη Νεραϊδόραχη,
τ’ Αρίσταρχου το βλέμμα,
στα βάθη χάνεται, στ’ ουράνια,
και στου Θεού το γνέμα!..

… Χελμέ μου κι Αροάνια,
περήφανο βουνό!..
Παίξιμο,
των παιδικών μου χρόνων !..
Στολίδι φύσης Ασύγκριτο,
Αθάνατο, Ακριβό!!!

Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα.

 

Διαβάστε επίσης

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή