Θ. Θανόπουλος: Παγερό τ’ απόβραδο… ʺΖεστόʺ, όμως, το ʺμολύβιʺ της σκέψης, που στιχόπλασε δέκα συν μία αράδες δεκαπεντασύλλαβου… της «ζήλιας»…

ʺΖηλεύωʺ τ’ αγριολούλουδο, στης λιθαριάς την άκρη!..
ʺΖηλεύωʺ τ’ αργοκύλισμα, απ’ της χαράς το δάκρυ!..
ʺΖηλεύωʺ τον προσκυνητή, σ’ ερημικό ξωκλήσι!..
ʺΖηλεύωʺ όλα τα χρώματα, στο λιόγερμα, στη δύση!..
ʺΖηλεύωʺ το φτωχόσπιτο, τη ζεστασιά όπου έχει,
και τους χειμώνες, παγετούς, βοριάδες τους αντέχει!..
ʺΖηλεύωʺ το δροσονερό, πηγής που ξεδιψάει!..
ʺΖηλεύωʺ τ’ αηδονολάλημα, βραδιάς τ’ Απριλομάη!..
ʺΖηλεύωʺ αγνό τον έρωτα, σαν την καρδιά φλογίσει!..
ʺΖηλεύωʺ του Κόσμου τα Καλά, στην Πλάση και στη Φύση!!!

ʺΖηλεύωʺ τ’ απρόσμενο όνειρο, γλυκά που φέρνει η νύχτα!..

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!..

Εγώ, ο «αφελής Ρομαντικός», που αντιστέκομαι!.. Εγώ, ο «Ευήθης Αιθεροβάμονας», που επιμένω, κι είμαι απέναντι απ’ το κοινότοπο, το καθημερινό, το αμετροεπές!..

Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα.

Διαβάστε επίσης

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή