Θ. Θανόπουλος: Της νιότης να ’μασταν σπουργίτες κι ας μας φώναζαν αλήτες!!!

Από τότε π’ έγινα ʺαπόμαχοςʺ της εργασίας, πολλοί με ρωτούν :
– Με τι ασχολείσαι;
Κι η απάντηση :
– Αλητεύω!..

Που στη σκέψη πάλι φέρνει κάποιους στίχους, ʺθύμησεςʺ της παιδικής ηλικίας…

Αλήτες!..

Στις αυλές σαν πιτσιρίκια
με πέντε παίζαμε χαλίκια.
Λεύτεροι ήμασταν σπουργίτες…
κι ας μας φώναζαν αλήτες!

Κάτω απ’ των σπιτιών τις γρίλιες
δίναμε μάχη με τις μπίλιες…
Ρίχναμε κρυφά σαΐτες…
κι ας μας φώναζαν αλήτες!

Μεταξύ μας οι καζούρες…
Τρώγαμε απ’ το χώμα μούρες
με τις σκονισμένες μύτες…
κι ας μας φώναζαν αλήτες!

Τώρα κείνα τα παιχνίδια,
μνήμης γίνηκαν στολίδια!..
Της νιότης να ’μασταν σπουργίτες
κι ας μας φώναζαν αλήτες!!!

Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα.

Διαβάστε επίσης

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή