Προεπαναστατικά γεγονότα στα καλαβρυτοχώρια, στη Μονή της Αγίας Λαύρας και στα Καλάβρυτα.

ppgermanos

Με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου, ο κ. Δημήτρης Σταθακόπουλος, παραθέτει μέσα από την έρευνα του τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στην ευρυτερη περιοχή της Κατσάνας. Ο αναγνώστης θα βρει μέσα από αυτή την έρευνα ιστορικές πηγές και αναφορές για τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, προεπαναστατικά γεγονότα στα καλαβρυτοχώρια, στη Μονή της Αγίας Λαύρας και στα Καλάβρυτα. Επίσης ο κ. Σταθακόπουλος προτείνει την ίδρυση ενός θεματικού χωριού για την επανάσταση του 1821.

Διαβάστε παρακάτω ένα μικρό απόσπασμα από την πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα, την οποία μπορείτε να κατεβάσετε ολόκληρη σε pdf μορφή εδώ.

agia layra

Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ( 25.03.1771- 30.05.1826), γεννήθηκε από φτωχούς γονείς ( τον Ιωάννη Κόζη και την Κανέλα Κουκουζή ) και το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος Γκότζιας . Φοίτησε στη Σχολή Δημητσάνας, στο Άργος και στη Σχολή της Σμύρνης. Ήταν μακρινός συγγενής του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’. Από μικρός διακρινόταν τόσο πολύ για την επιμέλειά του, τη μελετηρότητα, και την σοβαρότητα που τον αποκαλούσαν “γέροντα”. Τελειώνοντας τη σχολή της Δημητσάνας έφυγε για το Άργος, όπου χειροτονήθηκε διάκος και μετά πήγε στη Σμύρνη, κοντά στον Γρηγόριο, τον οποίο ακολούθησε στην Πόλη.

leivartzi

Εκεί ερωτεύθηκε ( μάλλον το 1803, αλλά σε κάθε περίπτωση πριν την 25η Μαρτίου 1806 που χειροτονήθηκε άγαμος Μητροπολίτης Π.Πατρών ) την φαναριώτισσα Αικατερίνη Γκίκα ( δόμνα Κατήνκω ) για την οποία έγραψε τουλάχιστον 3μελωδικά ψαλτοποίηματα που σώζονται στην ανθολογία ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ ( μονή Βατοπεδίου αγ. Όρους ) το οποίο θα δούμε επισταμένως παρακάτω.
Η δόμνα, Αικατερίνη ( Κατήνκω ) Γκίκα , ήταν γόνος της ομώνυμης φαναριώτικης οικογένειας των Γκίκα , ευγενών με καταγωγή από τη Βόρεια Ήπειρο (Ζερβάτι Αργυροκάστρου) που κατά την διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας αρχικά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη. Κατά τον 17ο και 19ο αιώνα πολλοί από την οικογένεια διορίστηκαν ηγεμόνες της Βλαχίας και της Μολδαβίας και εγκαταστάθηκαν μόνιμα εκεί. Απόγονοι τους έχουν διατελέσει πρωθυπουργοί της Ρουμανίας και διέπρεψαν σε πολλούς κλάδους
Τον έρωτα του διάκου Γεώργιου Γκότζια για τη δόμνα Κατήνκω, που ενδεχομένως τον οδηγούσε σε γάμο και επομένως μόνον έως του αξιώματος του ιερέα ( παπά ), πιθανολογείται ότι απέτρεψε ο Γρηγόριος Ε’, αφού προόριζε τον ερωτευμένο νέο και συγγενή του για Δεσπότη. Έτσι, στις 25 Μαρτίου 1806 , ο Γεώργιος Γκότζιας εκλέχθηκε μητροπολίτης Παλαιών Πατρών με το όνομα ΓΕΡΜΑΝΟΣ , ενώ μεταξύ των ετών 1815-1817 διετέλεσε μέλος της Πατριαρχικής Συνόδου της Κωνσταντινούπολης. Το Νοέμβριο του 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία , προετοιμάζοντας την Επανάσταση στο Μοριά . Με τη συνετή του διοίκηση στην περιοχή της Μητρόπολής του είχε κατορθώσει να αποκτήσει την εμπιστοσύνη του πασά της Πελοποννήσου δικαιολογώντας τις ενέργειες των Φιλικών στα μάτια των Οθωμανών.
Όταν όμως το κίνημα είχε γίνει πια γίνει αντιληπτό και ο πασάς του Μοριά κάλεσε στην Τρίπολη τους αρχιερείς και προύχοντες, ο Γερμανός δεν πήγε. Έμεινε για 9 ημέρες στην Αγία Λαύρα και εκεί συνέταξε μαζί με τους προεστούς των Καλαβρύτων τη διακήρυξη της επανάστασης, υψώνοντας το λάβαρο στις 17 Μαρτίου 1821 ( Αγ. Αλεξίου ). Στη συνέχεια μετέβη στην Πάτρα και σήκωσε κι’ εκεί σημαία επαναστατική, επέδωσε δε στον Πούκεβιλ και τον Γκρήν ( προξένους ξένων δυνάμεων ) τη διακήρυξη που είχε συντάξει στην αγ. Λαύρα, η οποία στη συνέχεια μεταφράστηκε στα γαλλικά και δημοσιεύθηκε στο Παρίσι στην εφημερίδα Le Constitutionnel ( 06.06.1821 ).
Στα χρόνια της Επανάστασης προσπαθούσε να συμφιλιώσει τους στρατιωτικούς με τους πολιτικούς. Όταν η συνέλευση της Επιδαύρου αποφάσισε να στείλει αντιπροσώπους στην Ευρώπη και στον Πάπα, για να ζητήσουν βοήθεια, έστειλε τον Π. Πατρών Γερμανό ( Οκτ. 1822 ) . Δύο χρόνια έμεινε στο εξωτερικό μέσα σε στερήσεις και αγώνες χωρίς όμως να κατορθώσει μεγάλα πράγματα. Ξαναγύρισε στην Ελλάδα με κλονισμένη την υγεία του. Έτσι στα 1826, στο Ναύπλιο, προσβλήθηκε από εξανθηματικό τύφο και απεβίωσε στις 30 Μαΐου 1826, πριν
προλάβει να ολοκληρώσει τα απομνημονεύματά του και ενώ ο Ιμπραήμ κατέκαιε τον Μοριά. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στην πατρίδα του Δημητσάνα όπου φυλάσσονται. Ανδριάντας του υπάρχει στην Πάτρα, στη Δημητσάνα, καθώς στον Πειραιά ( Πασαλιμάνι ), και στην αγ. Λαύρα όπου οι δύο τελευταίοι τοποθετήθηκαν με έξοδα και επιμέλεια των εν Πειραιεί Καλαβρυτινών « η αγ. ΛΑΥΡΑ» υπό την προεδρία του κ. Αθ. Χρονόπουλου, ο οποίος με την αρωγή της ιεράς μονής αγ. Λαύρας , κάθε έτος την 30η Μαΐου τελεί επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη του ιεράρχη, που η μοίρα το έφερε να γεννηθεί 25η Μαρτίου, να χειροτονηθεί δεσπότης Πατρών 25η Μαρτίου και να κάνει την επανάσταση ( 17 – 25 Μαρτίου 1821 στη βόρεια Πελοπόννησο ) που τελικά με το γνωστό δ/γμα: 980 / 15(27)-3-1838 του Οθωνα ορίστηκε ως πανελλήνια ημερομηνία της , η 25η Μαρτίου 1821.
Ας δούμε τώρα το μουσικό χ.φ «Μελπομένη» που μελέτησα και φωτογράφησα στην ιερά μονή Βατοπεδίου αγ. Ορους την 29.08.1997, το οποίο είναι μία μουσική χειρόγραφη ανθολογία ( μισμαγιά) που περιέχει φαναριώτικα στιχουργήματα τα οποία κυκλοφορούσαν ευρέως την εποχή εκείνη και βρίσκονται σε πολλά χειρόγραφα και έντυπα κείμενα , προεπαναστατικά και μετεπαναστατικά.
Συντάκτης της είναι ο Νικηφόρος Καντουνιάρης ο Χίος, «αρχιδιάκονος του Πατριαρχικού θρόνου της Αντιοχείας» και «διδάσκαλος της κοινής μουσικής σχολής του Ιασίου»……………………………………………………………………………

Δείτε ολόκληρη την έρευνα εδώ.

STA

Δημήτρης Σταθακόπουλους

Δρα κοινωνιολογίας της ιστορίας και πολιτισμού ( οθωμανικής περιόδου) Παντείου Πανεπιστημίου, δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω – Μουσικολόγος.

Διαβάστε επίσης

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή