«Διαβατάρικος ο χρόνος και τον κυνηγώ.
Ο χιονιάς ολάνθιστος κάθεται στα μαλλιά μου!..

Μ’ ένα όνειρο πάντα σ’ ουράνια φτερουγώ,
και με λέξεις πλεκτορόδινες γεμίζω τη βραδιά μου…

Αναθύμηση, αναπόληση, και πόσο νοσταλγώ,
χαρά όπως και τότε να ’ναι η κάθε ζωγραφιά μου!..
Έτσι, να ξαναφαίνεται στον κάθε μου καημό,
και να γεμίζει γιασεμιά, πανσέδες η καρδιά μου!..

Σκέψεις περνοδιαβαίνουσες πικραντικές, γλυκές,
σα σύννεφα που παίζουνε με τ’ ήλιου το παιχνίδι,
ή μ’ ένα τραγούδι τ’ αηδονιού με τρίλιες δελφικές,
αλάφρωμα στης ρότας μου τ’ αλλοτινό ταξίδι!..»

Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός, τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα.