Πριν την αρχή του τριημέρου στην Ουγγαρία ελάχιστοι θα πόνταραν τα λεφτά τους σε μία Mercedes για την pole. Η Ferrari ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί, ιδίως εάν δεν έβρεχε. Τελικά, οι κατατακτήριες διεξήχθησαν σε στεγνό οδόστρωμα. Όμως, στην πρώτη θέση δεν βρέθηκε κάποια από τις F1-75 παρά η W13 του Russell. Ας δούμε πως.

Η Ferrari φάνηκε να δικαιώνει τον τίτλο του φαβορί την Παρασκευή. Ο ρυθμός των Leclerc-Sainz ήταν εξαιρετικός με όποια γόμα και αν δοκίμασαν. Ιδίως στο FP2, τα κόκκινα μονοθέσια έμοιαζαν να έχουν εξασφαλίσει ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι του Verstappen τόσο στον έναν γρήγορο γύρο όσο και στις προσομοιώσεις αγώνα. Το μόνο θετικό για τον Max ήταν ότι έφτανε πιο εύκολα στο όριο του μονοθέσιού του σε σχέση με τους οδηγούς της Ferrari. Όμως, το ταβάνι της F1-75 ήταν υψηλότερο από της RB18 στο Hungaroring.

Την ίδια στιγμή στο στρατόπεδο της Mercedes οδηγοί και μηχανικοί είχαν πελαγώσει. Γνώριζαν από πριν ότι η κλειστή χάραξη της Ουγγαρίας θα ήταν μία κόλαση επί γης για την W13. Και η εικόνα του ασημί μονοθέσιου την Παρασκευή ήταν βγαλμένη από τους χειρότερους εφιάλτες των Russell και Hamilton. Απρόβλεπτες αντιδράσεις τόσο στην φάση του φρεναρίσματος όσο και στις συνεχόμενες αλλαγές διεύθυνσης του δεύτερου τομέα. Τα πράγματα έστρωναν κάπως στον τελευταίο τομέα, αλλά μέχρι τότε η W13 είχε ήδη χάσει πολύ χρόνο. Ακόμη και έναντι της McLaren.

«Ήμασταν στο πουθενά εχθές», δήλωσε ο Russell μετά το τέλος των κατατακτήριων. “«Καθίσαμε μέχρι τις 11 το βράδυ προσπαθώντας να βρούμε τι φταίει. Τελικά αποφασίσαμε να κάνουμε μία ριζική αλλαγή στο set-up του αυτοκινήτου, χωρίς να έχουμε καμία εγγύηση ότι αυτή θα ήταν και η σωστή κατεύθυνση». Τελικά, η όποια αλλαγή αποφάσισαν δικαιώθηκε. Έπρεπε, όμως, να μεσολαβήσει μια πολύ ευνοϊκή συγκυρία.

Η βροχή του FP3

Τα δεδομένα το πρωί του Σαββάτου είχαν ως εξής: Τόσο η Ferrari όσο και η Red Bull είχαν φτάσει πολύ κοντά στο optimum λειτουργίας τους για το Hungaroring. Ιδίως η F1-75 ανταποκρινόταν περίφημα στις υψηλές θερμοκρασίες και όσο η πίστα στρωνόταν με ελαστικό τόσο καλύτερη γινόταν. Ήταν απαραίτητη, φυσικά, η ρύθμιση των τελευταίων λεπτομερειών. Αλλά για τον λόγο αυτό υπάρχει το FP3.

Όμως, η τρίτη περίοδος ελεύθερων δοκιμών διεξήχθη σε βρεγμένο οδόστρωμα. Αυτομάτως τα προγράμματα των ομάδων άλλαξαν. Επικεντρώθηκαν, όπως ήταν φυσικό, σε συλλογή δεδομένων από τα wets και intermediates. Αυτό από μόνο του δεν ήταν απαραίτητα κακό για την Ferrari. Άλλωστε μέχρι την έναρξη του Q1 το οδόστρωμα είχε στεγνώσει τελείως.

Είχαν προκύψει, όμως, δύο άλλες “παρενέργειες” από τις νέες καιρικές συνθήκες. Αρχικά η βροχή ξέπλυνε το στρωμένο από την Παρασκευή ελαστικό στην πίστα. Κατά συνέπεια, η άσφαλτος ήταν και πάλι “πράσινη”, δηλαδή χαμηλής πρόσφυσης, όπως στην αρχή του FP1. Επιπλέον, οι θερμοκρασίες ατμόσφαιρας και οδοστρώματος ήταν σημαντικά χαμηλότερες εχθές σε σχέση με εκείνες της Παρασκευής.

Άρα οι βασικές κατευθύνσεις στα set-up των Ferrari και Red Bull -που είχαν αποφασιστεί με το οδόστρωμα στους 50° C- δεν ήταν πια επίκαιρες. Ξαφνικά, το ότι η Mercedes είχε αποφασίσει να ξεκινήσει το Σάββατο από το μηδέν είχε πάψει να αποτελεί μειονέκτημα.

Η αλλαγή του γηπέδου και το παράδοξο του Latifi

Το γήπεδο, λοιπόν, είχε αλλάξει και το κέντρο βάρους μετατοπίστηκε από την παραγόμενη κάθετη δύναμη στα ελαστικά. Και μάλιστα χωρίς την πολυτέλεια χρόνου για συλλογή και επεξεργασία δεδομένων. Σε αυτό το σημείο περισσότερα μειονεκτήματα της W13 μετατράπηκαν σε πλεονεκτήματα. Η υποστροφική φύση της ταίριαξε γάντι με τις δεδομένες συνθήκες στο συγκεκριμένο οδόστρωμα. Τα Pirelli άρχισαν να δουλεύουν για πρώτη φορά φέτος από την αρχή του γύρου στα ασημί μονοθέσια.

Αν αντιπαραβάλουμε τους τελευταίους γύρους στο Q3 των Russell και Sainz θα παρατηρήσουμε κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία. Ο Russell είναι ελάχιστα αργότερος του Sainz στον πρώτο τομέα. Καταφέρνει, όμως, να επιταχύνει νωρίτερα από τον Ισπανό στις δύο πρώτες στροφές. Αυτό δείχνει πώς ίσως τα ελαστικά της Mercedes είναι πιο έτοιμα σε σχέση με της Ferrari στην αρχή του γύρου. Τα λάθη που έκαναν οι Leclerc και Verstappen στις πρώτες προσπάθειές τους στο Q3 μάλλον επιβεβαιώνουν την παραπάνω υπόθεση.

Και φτάνουμε στον δεύτερο τομέα. Εκεί όπου η F1-75 ήταν πανίσχυρη και η W13 αγκομαχούσε ήδη από το FP1. Μετά την στροφή 5, λοιπόν, οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί πλήρως. Η Mercedes στρίβει σαν τρένο με τα Pirelli στο optimum και τον Russell να ισορροπεί τέλεια στα όρια της πρόσφυσης. Αντιθέτως ο Sainz χάνει χρόνο ακολουθώντας γραμμές οι οποίες εκ πρώτης όψεως φαίνονται παράδοξες. Είναι, όμως, αναγκασμένος να το κάνει καθώς ακόμη δεν έχει αποκτήσει αίσθηση από τα ελαστικά του.

Ο Ισπανός κερδίζει πίσω ένα μέρος του χαμένου χρόνου στον τρίτο τομέα. Δεν αρκεί, όμως, για να κερδίσει και τον Russell. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Είναι ότι ακριβώς συνέβαινε στις Mercedes την Παρασκευή. Το εκκρεμές έχει μετατοπιστεί πλήρως και τα μονοθέσια που παράγουν την λιγότερη κάθετη δύναμη ξαφνικά βρίσκονται σε θέση ισχύοςΚαι κάτι ακόμη: Ο τρίτος ταχύτερος οδηγός στον πρώτο τομέα ήταν ο Latifi, ο οποίος δεν πέρασε καν στο Q2.

Η δικαίωση του Russell

Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν πώς η χθεσινή δεν ήταν μία “κανονική” διαδικασία κατατακτήριων δοκιμών. Υπήρξαν πολλές ειδικές συνθήκες οι οποίες συνέβαλλαν στο τελικό αποτέλεσμα. Όμως, αυτό δεν αφαιρεί κάτι από την λάμψη της πρώτης pole του George Russell. Ο νεαρός Βρετανός οδηγεί υπέροχα από την αρχή της χρονιάς ένα πολύ δύσκολο μονοθέσιο.

Κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι σε 13 αγώνες έχει καταφέρει να ξεκινήσει επτά φορές πιο μπροστά από τον Lewis Hamilton. Έναν από τους καλύτερους όλων των εποχών, δηλαδή, σε δοκιμαστικά. Είναι αναμφίβολα μία πρώτη δικαίωση για όσους πίστευαν από την αρχή στον Russell αλλά και για τον ίδιο τον οδηγό της Mercedes.

Ο Hamilton, φυσικά, ήταν κι εκείνος πολύ γρήγορος χθες και θα μπορούσε σίγουρα να βρεθεί πιο ψηλά στην εκκίνηση. Όμως, το λάθος του στην πρώτη προσπάθεια του Q3 και το χαλασμένο DRS στην δεύτερη, του στέρησαν την ευκαιρία για ένα καλύτερο αποτέλεσμα σε μία από τις αγαπημένες του πίστες. Το ίδιο ισχύει και για τον Verstappen. Μπορεί το πρόβλημα με την PU να του στέρησε την ευκαιρία για έναν δεύτερο γρήγορο γύρο. Αν δεν είχε κάνει, όμως, λάθος λίγο νωρίτερα ίσως να μην ξεκινούσε 10ος τον σημερινό αγώνα. Σίγουρα, θα έχουν ενδιαφέρον οι προσπάθειες των δύο από το μέσον του grid.

Στον αγώνα η Ferrari παραμένει το λογικό φαβορί. Ασφαλώς, ο Russell έχει το πλεονέκτημα στην εκκίνηση αλλά είναι αμφίβολο το κατά πόσον θα μπορέσει να ακολουθήσει τον ρυθμό των F1-75 και στους 70 γύρους.  Ο George παρά την μεγάλη του χθεσινή εμφάνιση δύσκολα θα μπορέσει να κερδίσει ένα “κανονικό” Grand Prix. Κανείς, όμως, δεν μας εγγυάται ότι στο Hungaroring θα έχουμε κάτι τέτοιο.

Πηγή: newsauto