ΑΝΔΡΙΑΝΑ- ΓΚΛΑΒΑ-ΚΕΛΛΑΡΗ

                                ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ τ. ΛΥΚΕΙΑΡΧΗΣ ΕΤΩΝ 74

                           Η Επιστήμων, η Παιδαγωγός, ο Άνθρωπος

ΓΡΑΦΕΙ: Ο φιλόλογος Παναγιώτης Παπαδέλος

Λίγα λόγια για την Ανδριάνα, τη δικιά μας Ανδριάνα, που τόσο γρήγορα βιάστηκε να φύγει από κοντά μας . Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα. Το εξατάξιο Γυμνάσιο Κλειτορίας, πολυπληθές σε μαθητές μα ελλιπές σε διδακτικό προσωπικό. Όλοι οι καθηγητές, νεοδιόριστοι και κανένας πάνω από τριάντα εκτός του Γυμνασιάρχη Κώστα Λαγουδάκου, κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες να φέρουν σε πέρας το δύσκολο διδακτικό έργο  έξι ημέρες την εβδομάδα και 36 ώρες ωράριο, αφού όλοι εργάζονταν με υπερωρίες, για να καλύψουν τα διδακτικά κενά. Εκεί γνώρισα την Ανδριάνα, ως νεοδιόριστος καθηγητής, εκλεκτή συνάδελφο με υπερβάλλοντα ζήλο για προσφορά και με εξαιρετικές παιδαγωγικές αρχές, που τις υλοποιούσε καλύτερα από όλους μας στην πράξη, αφού ως ντόπια ήξερε καλύτερα τους μαθητές και ιδιαίτερα τους Κλειτόριους. Συνυπηρέτησα μαζί της και με τον σύζυγό της Σπύρο Κελλάρη (άλλο σπουδαίο φιλόλογο και αυτόν) για ένδεκα χρόνια και κάθε μέρα ανακάλυπτα και ένα νέο προσόν της Ανδριάνας, που το υλοποιούσε στην καθημερινή διδακτική πράξη. Το 1983 έφυγε από την Κλειτορία και πήγε στο Λύκειο Κιάτου, τόπο καταγωγής του συζύγου της. Εγώ έμεινα  για αρκετά χρόνια ακόμη στην Κλειτορία και διαρκώς μάθαινα τη λαμπρή εξέλιξη της στα σχολεία του Κιάτου. Εκεί πέραν της διδακτικής και επιστημονικής της προσφοράς εξάντλησε και την διοικητική ιεραρχία, αφού κατέλαβε και τη θέση του διευθυντή του Λυκείου, το οποίο διοίκησε άκρως επιτυχώς. Μετά τη συνταξιοδότησή της συνέχισε να προσφέρει στη γενέτειρά της, αφού για αρκετά χρόνια διετέλεσε εκκλησιαστική επίτροπος στον Άγιο Δημήτριο Κλειτορίας. 

         Ήταν  σπουδαία φιλόλογος και  καταξιωμένη παιδαγωγός. Αγαπούσε τον μαθητή ως δικό της παιδί και προσέφερε απλόχερα την επιστημονική της γνώση. Αγαπούσε τους συναδέλφους της και συνεργαζόταν άψογα μαζί τους. Ποτέ δεν συγκρούστηκε με κάποιον Σεβόταν τους προϊσταμένους της και ουδέποτε ασέβησε προς αυτούς. Αλλά υπεράνω όλων έβαζε την προσφορά της στους μαθητές, τους οποίους αγαπούσε και αυτοί ανταπέδιδαν την αγάπη όχι μόνο ως μαθητές αλλά και αργότερα ως καταξιωμένοι επιστήμονες. «Καλό ταξίδι στην Αγαπημένη και Αξιοσέβαστη καθηγήτρια μας, η οποία, μας στήριξε στα πρώτα βήματα μας ως μαθητές αλλά και εμένα προσωπικά και στην μετέπειτα επαγγελματική μου σταδιοδρομία ως εκπαιδευτικό. Η μνήμη της θα μείνει αιώνια στις ψυχές μας» έγραψε στο facebook η σημερινή διευθύντρια του Λυκείου Κλειτορίας Βασιλική Παπουτσή. Άλλος μαθητής της ο Δημήτρης ο Οικονόμου έγραψε: «λυπάμαι πολύ για την τόσο καλή καθηγήτρια που είχαμε, καλό παράδεισο να έχει»

Αυτή ήταν η Ανδριάνα, που βιάστηκε τόσο πολύ να φύγει από κοντά μας μετά από βραχύχρονη ασθένεια. Μέχρι να γίνει αντιληπτό ότι κάτι επικίνδυνο συνέβαινε, η περιπέτειά της τελείωσε. Δεν ταλαιπωρήθηκε με επώδυνες επιπτώσεις της ασθένειας. Λύπησε αφάνταστα μεν τους δικούς της αλλά η ίδια δεν υπέφερε λες και αυτό ήταν μια αμοιβή σε όσα προσέφερε σε όλη της τη ζωή. Αλλά και στις τελευταίες στιγμές της την περιέθαλψε ένας από τους παλιούς μαθητές της, ο διακεκριμένος εντατικολόγος- καρδιολόγος Σοφοκλής Κοντογιάννης στη ΜΑΦ του νοσοκομείου «ΑΛΕΞΆΝΔΡΑ»  συμπαριστάμενος με όλες του τις δυνάμεις στην παλιά του «δασκάλα» απαλύνοντας τον πόνο της κατά το ανθρωπίνως και επιστημονικά δυνατό.

Να είσαι καλοτάξιδη εκεί που πας φίλη Ανδριάνα. Στον θαυμάσιο σύζυγό σου και λαμπρό επιστήμονα Σπύρο Κελλάρη και στα παιδιά σου Γιώργο και Παναγιώτη ευχόμαστε η διαρκής μνήμη σου να απαλύνει τον πόνο τους, διότι «οι νεκροί πεθαίνουν πραγματικά, όταν τους ξεχνάμε». Σε εμάς όλους που σε γνωρίσαμε και είχαμε την τύχει να συνυπηρετήσουμε θα είσαι ζωντανό παράδειγμα της ολοκληρωμένης επιστήμονος, της μοναδικής παιδαγωγού, του ευαίσθητου ανθρώπου και της ένθερμης «Μαζιώτισσας».

Καλό παράδεισο.

Γράφει Ο φιλόλογος  Παναγιώτης Αντ. Παπαδέλος