Του Τρύφωνα Π. Μαντά

Ξημέρωσε η μέρα η αποφράδα και ξύπνησαν οι μνήμες.

Ζούσαν τότε οι παππούδες κι οι γιαγιάδες μας. Οι γονείς μας ήταν παιδιά ακόμη. Όλοι τους όμως θυμούνται. Τα Καλάβρυτα καίγονται. Τα Καλάβρυτα τα σκιάζει η φοβέρα. Οι Ούννοι του Χίτλερ μαύρισαν τον ουρανό τους. Νεκροί πολλοί. Μανάδες τους σέρνουν από τα ματωμένα σακάκια τους και τους θάβουν πρόχειρα για να μην τους μολέψουν τα αγρίμια. Αθώες παιδικές κι εφηβικές ψυχές εκτελέστηκαν. Ανείπωτη η θλίψη. Κατάρα στα πολυβόλα και τα μυδραλιοβόλα. Ποτέ μην ξανάρθουν τέτοιες μέρες. Ποτέ να μην ξαναματώσει ο λόφος του Καπή.

Ποτέ να μην ξαναματώσουν οι ψυχές μας.
13/12/1943.

Δεν ξεχνάμε. Είμαστε όλοι.