Όταν γίνεται λόγος για το «δικηγορικό σώμα», το μυαλό του μέσου Έλληνα οδηγείται στην προβεβλημένη από τα τηλεοπτικά μέσα μειοψηφία των δικηγόρων, δηλαδή στα μεγάλα και επώνυμα δικηγορικά γραφεία της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Πειραιά, τα οποία όμως δεν υπερβαίνουν σε ποσοστό το 5% του συνόλου των δικηγόρων. Αυτοί οι δικηγόροι είναι που μονίμως προβάλλονται από τα ΜΜΕ και εξ αυτού του λόγου στο συλλογικό υποσυνείδητο αυτή είναι η καταγεγραμμένη εικόνα του δικηγόρου.

Η εικόνα όμως αυτή είναι στρεβλή και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Το «δικηγορικό σώμα» έχει μεγάλη ανομοιογένεια και πολλές διαφορές στο εσωτερικό του. Ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων δικηγόρων μαστίζεται από υποαπασχόληση, σε πολλές περιπτώσεις δεν εξασφαλίζει ούτε καν το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη, σωρεύοντας οφειλές και αδυνατώντας να πληρώσει ενοίκιο, ΕΦΚΑ και Εφορία. Μεγάλο ποσοστό οικονομικά αδύνατων δικηγόρων αποβάλλεται βιαίως από τη δικηγορία, πολλά γραφεία κλείνουν και μεταφέρονται στα σπίτια. Ένα άλλο, επίσης μεγάλο ποσοστό, απασχολούνται ως έμμισθοι συνεργάτες σε μεγάλα δικηγορικά γραφεία, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, χωρίς κατοχυρωμένη αμοιβή, χωρίς ωράριο. Η συντριπτική πλειοψηφία των υπολοίπων μάχονται καθημερινάαγωνιζόμενοι να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους και να επιβιώσουν.

Στους παραπάνω πρέπει να αθροιστεί και μια ιδιαίτερη μερίδα νομικών, οι ασκούμενοι δικηγόροι, οι οποίοι βρίσκονται σε μία από τις πιο δεινές επαγγελματικά θέσεις εντός της ελληνικής οικονομίας, χωρίς σαφή εργασιακά δικαιώματα και καθορισμένη ελάχιστη αμοιβή.

Οι δικηγόροι αποτέλεσαν από τους πρώτους κλάδους που επλήγησαν από τις συνέπειες της πανδημίας με το κλείσιμο και την υπολειτουργία των δικαστηρίων. Παράλληλα υπολειτουργούν και οι υπηρεσίες, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος. Για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τα στελέχη της οποίας αν έδιναν ένα ευρώ κάθε φορά που εκστόμιζαν τη φράση «μεσαία τάξη» την τετραετία 2015-2019 θα έφταναν σίγουρα να χρηματοδοτηθούν όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες, λεφτά υπάρχουν για τους λίγους και όχι για τους πολλούς που έχουν ανάγκη.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει στηρίξει τον δικηγορικό κλάδο στον επιβαλλόμενο βαθμό. Η αντιμετώπισή τους δεν είναι σε καμία περίπτωση η αναμενόμενη, και ούτε καν αναλογική με τις συνέπειες που καλούνται να επωμιστούν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ οφείλει να δει που αδίκησε το δικηγορικό σώμα την περίοδο της διακυβέρνησής του, αλλά και οι δικηγόροι οφείλουν να κάνουν μια ψύχραιμη και -κυρίως- δίκαιη αποτίμηση των πεπραγμένων του ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα της Δικαιοσύνης γενικά και για το δικηγορικό σώμα ειδικότερα.

Οι βουλευτές

Κώστας Μάρκου  &  Σία Αναγνωστοπούλου