Ημέρα θλίψης…
Έφυγε από κοντά μας κι ένας άλλος αγνός πατριώτης και εκλεκτός Καλαβρυτινός, ο Νικόλαος Κολλιόπουλος.
Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα το έτος 1932 από τον Χαράλαμπο Κολλιόπουλο και την Δήμητρα Κολλιοπούλου το γένος Δημητρακοπούλου. Είχε άλλα τρία αδέλφια: την Καλλιόπη, την Ελένη και τον Αυγερινό.
Υπήρξε κι αυτός, όπως άλλωστε και εκατοντάδες συμπατριώτες του, θύμα της ναζιστικής θηριωδίας. Γεύτηκε κι αυτός από πολύ νωρίς τον θάνατο. Ο πολυαγαπημένος του πατέρας, ο Χαράλαμπος Κολλιόπουλος, εκτελέστηκε από τους γερμανούς στις 13-12-1943 στο χωράφι του Καπή μαζί με όλους τους συμπατριώτες του Καλαβρυτινούς.
Για λόγους βιοποριστικούς άρχισε από νωρίς να εργάζεται αρχικά στην Ηλεκτρική Εταιρεία Τσεκούρα-Τσαπάρα και στη συνέχεια στις ηλεκτροδοτήσεις στο Αίγιο, Ξυλόκαστρο και Κόρινθο, όπου παρακολούθησε και αποφοίτησε από σχετική Τεχνική Σχολή.
Αποκτώντας το Δίπλωμα του Τεχνίτη-ηλεκτρολόγου και στη συνέχεια την άδεια του Εργολάβου-ηλεκτρολόγου, εργάστηκε στις Ηλεκτροδοτήσεις στην περιοχή της Κορινθίας μέχρι το έτος 1962. Το ίδιο έτος κέρδισε μια κρατική υποτροφία δύο ετών στη Γερμανία, με αντικείμενο την Εκπαίδευση στην Τηλεόραση.
Αρχικά μετέβη στο Λούντβιχσχαφεν και στη συνέχεια στο Λίνεμπουργκ (ινστιτούτο Γκαίτε), στο Αμβούργο και στη Νυρεμβέργη όπου παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας-τόνου-φιλμ κλπ και έλαβε το πτυχίο του Τεχνικού Τηλεόρασης/Μηχανικού Φωτογραφίας. Κάποιες απόπειρες επιστροφής στην Ελλάδα που επιχείρησε τα έτη 1964 και 1969 για να εργαστεί δεν ευοδώθηκαν. Από το έτος 1965 μέχρι το 1995 που συνταξιοδοτήθηκε εργάστηκε στην Τηλεόραση της Κολωνίας.
Υπήρξε άνθρωπος προσηνής, ανοιχτόκαρδος, γνήσια λαϊκός άνθρωπος, χωρίς σοβαροφάνεια, με ήθος και υψηλό φρόνημα. Είχε πάντα έναν καλό λόγο ν΄ απευθύνει σε όλους.
Μοίραζε μέχρι σήμερα τον χρόνο του μεταξύ Κολωνίας και ιδιαίτερης πατρίδας του, τα Καλάβρυτα.
Ας είναι ελαφρύ το ευλογημένο χώμα της Καλαβρυτινής γης που θα τον σκεπάζει.