ΛΕΙΒΑΡΤΖΙ: Οι Ταμπακόμυλοι στο Λειβάρτζι Καλαβρύτων-Φωτογραφίες από τη παρουσίαση

Το Λειβάρτζι το 1700 ήταν ήδη ένα σημαντικό κεφαλοχώρι της περιοχής. Αυτός θα μπορούσε να θεωρηθεί και ο “χρυσός αιώνας” για το Λειβάρτζι, καθώς χαρακτηρίζεται από ευημερία των ανθρώπων σε όλους σχεδόν τους τομείς. Εκείνη την εποχή διέθετε ένα μοναστήρι με 20 καλόγερους, “Κρυφό Σχολειό”, σηροτροφία, βυρσοδεψία, υποδηματοποιία, ταμπακοβιομηχανία με πέντε ταμπακόμυλους και εξαγωγές ταμπάκου στην Ευρώπη. Δυστυχώς, με την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης στην Ελλάδα, άρχισε η παρακμή του χωριού. http://theatrecomments.weebly.com

TIMS
Η Διεθνής Μολυνολογική Εταιρεία (TIMS) δραστηριοποιείται από το 1965 και είναι ο μοναδικός οργανισμός που ασχολείται αποκλειστικά με μύλους σε παγκόσμια κλίμακα. Η TIMS έχει περίπου 500 μέλη σε περισσότερες από 30 χώρες.
Τι είναι το TIMS;
Η Διεθνής Μολινολογική Εταιρεία (TIMS) είναι η μόνη κοινωνία, η οποία προωθεί το παγκόσμιο ενδιαφέρον και την κατανόηση των ελαιοτριβείων αιολικής ενέργειας, νερού και ζώων. Ο όρος “molinology” σχεδιάστηκε για πρώτη φορά από τον Πορτογάλο Joao Miguel dos Santos Simoes στο πρώτο Διεθνές Συμπόσιο για τη Μολινολογία το 1965 για να καθορίσει τη μελέτη των ελαιοτριβείων.
Η κοινωνία ενθαρρύνει την έρευνα και προωθεί όλες τις πτυχές της μολυνολογίας καθώς και την αποκατάσταση των ελαιοτριβείων. Συνεργάζεται στενά με τις κοινωνίες και τους οργανισμούς των εθνικών ελαιοτριβείων, καθώς και με εκστρατείες σε περιφερειακό και κρατικό επίπεδο για την ενθάρρυνση της διατήρησης σημαντικών ιστορικών ελαιοτριβείων και εργοταξίων.
“Ελληνικά Μύλοι, Από τη Μέση Βυζαντινή Περίοδος μέχρι τον 20ό Αιώνα” είναι η τελευταία έκδοση της σειράς “Βιβλιοθήκη Μονολογικής”.

Λογότυπο BM με περιγράμματα. Είναι όπως αναφέρει ο τίτλος, που ασχολείται με θέματα σχετικά με οποιοδήποτε τύπο μύλου που έχει καταγραφεί στη βιβλιογραφία ή που εξακολουθεί να επιβιώνει στην Ελλάδα τα τελευταία 700 χρόνια, αλλά κυρίως τους τελευταίους δύο αιώνες μέχρι την πρώιμη βιομηχανική περίοδο. Είναι σε δύο τόμους με συνολικά 700 σελίδες με 92 άρθρα γραμμένα από 49 συγγραφείς.

Χρειάστηκαν 6 χρόνια για να υλοποιηθεί από τη σύλληψη της ιδέας μέχρι την τελική δημοσίευσή της, στην οποία συμμετείχαν άνθρωποι από όλη την Ελλάδα, ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές.

Υπάρχουν περισσότερες από 1200 εικόνες, σχέδια και χάρτες σε χρώμα για να υποστηρίξουν και να βοηθήσουν τον αναγνώστη να καταλάβει καλύτερα τα θέματα, συμπεριλαμβανομένου ενός μικρού χάρτη στην κορυφή κάθε άρθρου που καθορίζει την περιοχή όπου βρίσκεται το θέμα για να βοηθήσει τους ανθρώπους που δεν είναι εξοικειωμένοι με το γεωγραφία της Ελλάδας.

Το βιβλίο χωρίζεται στα ακόλουθα μέρη:

Τόμος 1 – Η κοινωνική και πολιτισμική πτυχή των ελαιοτριβείων, Μύλοι, Μύλοι που οδηγούνται από τον άνθρωπο, Μύλοι που οδηγούν σε ζώα, Μύλοι που λειτουργούν με αιολική ενέργεια (πύργοι), Μύλοι αιολικής ενέργειας (άλλοι μηχανισμοί)

Τόμος 2 – Υδρόγειοι μύλοι από τους μεσαιωνικούς χρόνους μέχρι τον 18ο αιώνα, Υδροφόρα ελαιοτριβεία από τους νεότερους χρόνους, Άλλοι μηχανισμοί με νερό, Πρώιμα βιομηχανικά μύλοι.
Molinology = Μυλολογία, είναι η λατινική λέξη.
Mylology, θα ήταν η σωστή μετάφραση, γιατί οι Μύλοι υπήρχαν στον Ελλαδικό χώρο, από την αρχαιότητα.(πολύ πριν τους Ρωμαίους-Λατίνους)
Προτάθηκε στην TIMS, από το Ελληνικό τμήμα, η αλλαγή της ονομασίας και
αναμένεται απάντηση.

πηγή – Λειβάρτζι μου Αγαπημένο

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»
“ Περί εκτελέσεως του Νόμου, ΒΣΟΕ΄, περί διαρρυθμίσεως και
συμπληρώσεως των διατάξεων τινών των νόμων, περί
φορολογίας του καπνού.”
Εν Αθήναις, την 1 Αυγούστου 1895.
«Τοιούτος καπνός κατά τας πληροφορίας του Υπουργείου
(Οικονομικών) παράγεται μόνον εν Λειβαρτζίω των Καλαβρύτων
και εν Λάβδα της Ολυμπίας.»

Ομιλεί (γράφει), για καπνό που δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί
εις κάπνισμα, αλλά ως ειδικός χρήσιμος μόνον δια ταμβάκιον.
ΤΑΜΠΑΚΙΟΝ :
Αποξηραμένα λεπτοκομμένα φύλλα καπνού, ειδικά επεξεργασμένα
και προφανώς συσκευασμένα.
1). Με 5 οκάδες μπακαμίου
(Η χρωστική ούσία τού καμπεχιανού ξύλου (bois de campδche) ή αίματοξύλου (haematoxylon campecchianum) κοινώς μπακαμίου.
ΑΙΜΑΤΟΞΥΛΟ
Δένδρον της οικογένειας των Οσπριοειδών και Σαλπινοειδών
ιθαγενές εν τω Μεξικώ και εν τη κεντρική Αμερική, εύχρηστο
δια το ξύλο, όπερ είναι στερεότατο, ιδίως δε το εγκάρδιο,
υπόξανθο και βαρύτερο του ύδατος. Έχει οσμή ίου και
φέρεται εις το εμπόριο ως καυσόξυλο ή αιματόξυλο, (κοινώς
μπακάμι), έξ αυτού κατασκευάζεται καλλίστη κόκκινη βαφή.

2). Με 2 οκάδες βιτριολίου
3). Με 12 οκάδες άλατος
Αυτό εξηγεί, για το ότι ευρέθη στην Τεργέστη της Ιταλίας κουτί, που
ανέγραφε «LIVARTZI TABAK» . Άρα γινόντουσαν εξαγωγές του
Λειβαρτζινού Καπνού.
Η έρευνα του κ. Σπέη, απέδωσε καρπούς, αλλά το σημαντικότερο
«κυνήγησε την Ιστορία» και η Ιστορία των Ταμπακόμυλων, τον «οδήγησε»
στο Λειβάρτζι, ένα ορεινό χωριό των Καλαβρύτων, που η μικρή και
φτωχή κοινωνία του, είχε αξιοσημείωτη οικονομική συναλλαγή, καπνού
και συσκευασμένου «Ταμπάκου» και διαπιστώνει ότι οι Λειβαρτζινοί
Ταμπακόμυλοι, μάλλον είναι από τους τελευταίους εν ενεργεία στον
Ελλαδικό χώρο !
Πόσα άλλα έχουμε να μάθουμε άραγε για το χωριό μας ;…

πηγή – Λειβάρτζι μου Αγαπημένο

Δείτε τα βίντεο

Δείτε βίντεο από το Λειβάρτζι μου Αγαπημένο

Δείτε βίντεο από το Λειβάρτζι μου Αγαπημένο

 

Διαβάστε επίσης

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή