Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και η επανάσταση.

Στο ερώτημα που και τις τελευταίες ημέρες έγινε επίκαιρο, αν δηλαδή ξεκινούσε η όχι η Επανάσταση του 1821 χωρίς τον Π. Π. Γερμανό, ο Τούρκος Γιουσούφ Μπέης, σε αφήγησή του για τα γεγονότα της περιόδου εκείνης, αναφέρει τα εξής (με την υποσημείωση από εμένα):

«… Όταν έφτασε ο Τάταρος Χασίμ, ο οποίος μετέφερε την επείγουσα κλήση για τους κοτζαμπάσηδες των Καλαβρύτων και της Παλιάς Πάτρας στον εν λόγω καζά, παρέδωσε τα γράμματα αυτά στους προδότες κοτζαμπάσηδες των Καλαβρύτων, Σωτήρη Χαραλάμπη και Ασημάκη Ζαΐμη, καθιστώντας τους σαφές ότι έπρεπε να ξεκινήσουν το συντομότερο για την Τριπολιτσά. Εκείνοι εξάρτησαν τον ερχομό τους από το εάν θα ερχόταν επίσης ο δεσπότης [Π. Π. Γερμανός] και ο κοτζάμπασης της Πάτρας. Όταν ο εν λόγω Τάταρος έφτασε στην Πάτρα, παρέδωσε και διάβασε στον δεσπότη και τον κοτζάμπασn τα γράμματα προς αυτούς εκείνοι, όμως, προσποιήθηκαν τους άρρωστους και προέβαλαν διάφορες δικαιολογίες. Ο Τάταρος επέστρεψε στα Καλάβρυτα, επιμένοντας ότι οι κοτζαμπάσηδες έπρεπε να ξεκινήσουν για την Τριπολιτσά. Η απάντησή τους ήταν:

Είναι δύσκολο να πάμε στην Τριπολιτσά, γιατί στα γράμματα παν μας έστειλαν κάποιοι μουσουλμάνοι με επιρροή έγραψαν σαφώς ότι, τη στιyμή παυ θα φτάσουμε, θα σκοτώσουν είτε εμάς είτε όλους όσους είναι εκεί. Το καλύτερο για σένα είναι να φύγεις μια ώρα αρχύτερα.

Έτσι επέμειναν να γυρίσει ο Τάταρος, και τον έστειλαν πίσω με τέτοιο τελεσίγραφο και ανάρμοστη απάντηση. Όταν εκείνος έφτασε στο ρέμα που λέγεται Κατσάνες, πεντακόσιοι άπιστοι του έκοψαν το δρόμο από τα βουνά· μόλις άκουσε τις τουφεκιές και κατάλαβε τι τον περίμενε, προσπάθησε να γυρίσει πίσω ελπίζοντας να γλιτώσει τη ζωή του, αλλά αυτοί τον κύκλωσαν από μπρος και από πίσω. Για να σώσει τη ζωή του θέλησε να τους δώσει το ταμείο της Πάτρας, που είχε μαζί του, αλλά δεν τα κατάφερε: αφού λεηλάτησαν κομμάτι κομμάτι το ταμείο, τερμάτισαν επί τόπου τη ζωή του άτυχου Τάταρου. Ο Αρναούτ-ζαντέ Ιμπραχίμ Αγάς, βοεβόδας των Καλαβρύτων από το Μάρτιο του ίδιου έτους, όταν είδε αυτές τις κινήσεις των απίστων βιάστηκε εξ ανάγκης να ξεκινήσει για την Τριπολιτσά· δίχως να ξέρει τι συνέβη στον εν λόγω Τάταρο, έφτασε στο ίδιο ρέμα, και άλλοι πεντακόσιοι εξακόσιοι ληστές τού έκοψαν το δρόμο με τον ίδιο τρόπο. Καθώς δεν υπήρχε δρόμος διαφυγής, κάποιοι από τους ακολούθους του άδειασαν μερικά τουφέκια, ελπίζοντας να σωθούν, αλλά, αν και προσπάθησαν να φτάσουν σε ασφαλές μέρος, δεν μπορούσαν να ξεφύγουν…».

Όλα λοιπόν εξαρτιόντουσαν από τον Δεσπότη… Αυτός, και κατά τους Τούρκους, κινούσε τα νήματα.

Και κάτι άλλο από την ίδια αφήγηση: Ενώ αναφέρει ο Τούρκος για τα γεγονότα των Καλαβρύτων, ουδεμία κάνει νύξη για αντίστοιχα στη Μεσσηνία

Πηγή: «Οθωμανικές αφηγήσεις για την Ελληνική Επανάσταση από τον Γιουσούφ Μπέη στον Αχμέτ Τζεβντέτ πασά» (Σ. Λαΐου – Μ. Σαρηγιάννης), 2019.

πηγή:gerbesi.wordpress.com