Παγκόσμια Ημέρα του/της Νοσηλευτή/τριας!..
Σήμερα (και πάντα)… Όσο ποτέ άλλοτε!..
Με το Μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!.. Και το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ της Καρδιάς μας!..

Ελάχιστο αφιέρωμα...

«Θόλωνε το βλέμμα… Δεν μπορούσε να διακρίνει πόση ώρα πάνω απ’ το προσκεφάλι του ήταν… Τόσες ημέρες στο κρεβάτι του πόνου… Μόνος… Χωρίς γυναίκα… Χωρίς παιδιά… Χωρίς συγγενείς… Η ζωή τού είχε παίξει άσχημα παιχνίδια… Και τώρα εδώ… Στη δύσκολη αυτή καμπή της Υγείας του… Πάντα σε κάθε ανάγκη του, σε κάθε άσχημη στιγμή της νοσηλείας του, σε κάθε ʺαγκομαχητούʺ πρόσκλησης, τ’ όμορφο πρόσωπό της, με ένα χαμόγελο του Ήλιου, με μια κελαρυστή φωνή ανακούφισης, θάρρους, ελπίδας, δίπλα του, σιμά του, ήταν λες Θεόφτιαχτη!.. Λες Θεόσταλτη!..
…Τώρα, γερός και δυνατός, θυμάται, πάντα θυμάται, και σε όλους, σε κάθε ευκαιρία, ʺδιατυμπανίζειʺ στεντόρεια την Πραγματική Αναγνώριση, την Μεγάλη ʺΕυεργεσίαʺ, την Απεριόριστη Ευγνωμοσύνη, στον ΑΝΘΡΩΠΟ αυτό, σε όλους που τον υποστήριξαν, συμπαραστάθηκαν, βοήθησαν να ξεπεράσει τον πιο ʺαλγεινόʺ κάβο της ζωής του!..
Συχνά μονολογεί… ʺΘεέ μου, σε ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, που έστειλες αυτούς τους ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΣΟΥ στη ΓΗ, που δεν έχουν φτερά, αλλά ʺΆσπρες Μπλούζεςʺ και μας ξαναδίνουν τη ΖΩΗ και μας την ΓΛΥΚΑΙΝΟΥΝ!!!ʺ»

Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα.