Παναγιώτα (Νότα) Τακτικού. Η νεαρή ιδιοκτήτρια του «Μύλου» στα Τριπόταμα, που αποφάσισε να αντιμετωπίσει κατάματα τις προκλήσεις του μέλλοντος της, επιχειρώντας στον τόπο που γεννήθηκε , αφήνοντας το Χάρβαρντ…
Όπως αναφέρει η pelop.gr, Σε ηλικία μόλις 25 ετών βρέθηκε να διοικεί την οικογενειακή επιχείρηση στα Τριπόταμα, με έμβλημά της έναν παλιό, λιθόκτιστο νερόμυλο. Τον νερόμυλο του «Μπόγια» όπως ονομαζόταν από την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν τον έφτιαξε ο πρόγονός της Θεόδωρος Πολυζωγόπουλος.
Λόγω του νεαρού της ηλικίας, αποκλείεται προς το παρόν να αποκαλύψει αν έχει κι άλλα όνειρα πέραν την οικογενειακής επιχειρηματικής δραστηριότητας. Είναι σίγουρο όμως πως -ό,τι και αν κάνει- θα θέλει να βρίσκεται κοντά στην προγονική εστία. Την εστία η οποία αποτέλεσε πηγή ζωής και δημιουργίας για του γονείς, τους παππούδες της αλλά και τις προηγούμενες γενιές.
Ο λόγος για την 26χρονη σήμερα Παναγιώτα (Νότα) Τακτικού, που μόλις πήρε το πτυχίο της στην Κλασική Φιλολογία από το Πανεπιστήμιο Πατρών, βρέθηκε ως ιδιοκτήτρια του ιστορικού μύλου, με τα εκτροφεία πέστροφας, στα Τριπόταμα.
Ηταν δίπλα στην επιχείρηση όσο φοιτούσε και σήμερα ως πτυχιούχος, η επιχειρηματική οικογενειακή δραστηριότητά της, δεν την εμποδίζει να συνεχίζει τις σπουδές. Ηδη βρίσκεται σε φάση ολοκλήρωσης του μεταπτυχιακού της διπλώματος, με ειδίκευση στο Αρχαίο Θέατρο, από το τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών.
ΤΟ HARVARD
Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισε πριν πάρει την απόφαση να μείνει στον τόπο της, ήταν την περίοδο 2012-2013. Τότε που -με υποτροφία του Πανεπιστημίου Harvard- μετακόμισε στη Ναύπλιο στο Κέντρο Ελληνικών Σπουδών με 11 ακόμη συμφοιτητές, πέντε ακόμη από επιλεγμένες σχολές της Ελλάδας και έξι από το μεγαλύτερο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο.
Πρώτη πρωτεύουσα του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους το Ναύπλιο, αποστολή της ήταν η μελέτη των Γενικών Αρχείων του Κράτους.
«Μου δόθηκε η ευκαιρία να αποκτήσω εμπειρία σε θέματα διαχείρισης αρχείων και βιβλιοθηκών, να λάβω θεωρητικές γνώσεις στους τομείς της Αρχειονομίας και της Βιβλιοθηκονομίας και να μελετήσω θέματα Νεότερης και Τοπικής -Αργολικής- Ιστορίας. Παράλληλα, με την εργασία μου στα ΓΑΚ Αργολίδας παρακολούθησα σεμινάρια αμερικανικής ιστορίας, λογοτεχνίας και τέχνης από Αμερικανούς καθηγητές του Πανεπιστημίου Harvard, ενώ συμμετείχα και σε εθελοντικές δράσεις του προγράμματος. Πάντα με ενδιέφερε η ιστορία της χώρας, σε συνδυασμό με τα γράμματα και τις τέχνες. Από μικρή είχα αυτό που λέμε ‘κλίση’ στην Κλασική Φιλολογία, Ελληνικά, Λατινικά και τα υπόλοιπα αντικείμενα, Λογοτεχνία, Αρχαίο Θέατρο. Φρόντισαν βέβαια και οι γονείς που από πολύ μικρή ηλικία. Μαζί με τα αδέλφια μου, μας έτρεχαν σε όλα τα μουσεία και σε εκθέσεις. Ούτως ή άλλως, μεγαλώσαμε δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ψωφίδας και είχαμε ήδη αρκετά ερεθίσματα» μας αναφέρει.
«Και το Χάρβαρντ; Δεν ήταν η μεγαλύτερη απ’ όλες πρόκληση ζωής προς άλλα πεδία, εκτός χώρας, όπως για τους περισσότερους νέους αυτή την εποχή;» ρωτάμε.
«Δυστυχώς (γέλια) έγινε ακριβώς το αντίθετο. Ερευνώντας το Ναύπλιο του 16ου-18ου αιώνα, στα κρίσιμα αυτά χρόνια, μέσα από το αρχείο ενός ‘συναδέλφου’ του τότε, ενός αρχειονόμου, με κυρίευσε η αγάπη για τον τόπο μου. Είχα την τύχη να ερευνήσω ένα πολύτιμο αρχείο μιας από τις πιο αριστοκρατικές οικογένειες του Ναυπλίου, μέσω του οποίου μεταφέρθηκα στην κυριολεξία σε μια άλλη εποχή, ‘βίωσα’ τον τρόπο με τον οποίο ζούσαν και συναλλάσσονταν, την επιμέλεια με την οποία φρόντιζαν να εμπλουτίσουν τις συλλογές τους σε βιβλία και έργα τέχνης».
«Η υποτροφία, που κάλυπτε και όλες τις μετακινήσεις, ολοκληρώθηκε με το ταξίδι μου στην Ουάσινγκτον, στο Κέιμπριτζ και το Harvard. Παρουσίασα την προσωπική μου έρευνα στους φοιτητές και καθηγητές του Harvard, παρακολούθησα σεμιναριακές παραδόσεις μαθημάτων Κλασικής Φιλολογίας από τον καθηγητή Γκέγκορυ Ναγκού. Ηταν πράγματι συγκλονιστικό και το γεγονός ότι έφτασα στις ΗΠΑ με αποστολή να μιλήσω μαζί με Ελληνες και Αμερικανούς για την ιστορία της χώρας μας» συνεχίζει η Νότα.
ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ…
Μετά την αποθέωση της ελληνικότητας των σπουδών, παίρνει την απόφαση να ξεκινήσει νέα ζωή στα Τριπόταμα.
«Η Ελλάδα έχει ένδοξο παρελθόν. Τα Καλάβρυτα και η Ψωφίδα αναβλύζουν την ιστορία από μέσα τους, όπως το νερό της πηγής που θρέφει κάθε χρόνο τις πέστροφες. Το περιβάλλον γύρω μας ζει το παρελθόν του και εμπλουτίζει το παρόν με δημιουργία» «απολογείται» μιλώντας στο «Trip».
Πρώτη της δουλειά από το 2015, όταν ανέλαβε τα ηνία της επιχείρησης, με τα εκτροφεία πέστροφας και το εστιατόριο «Μύλος», να υποστηρίξει την καλλιέργεια της πέστροφας με τα απαραίτητα σε επίπεδο λειτουργικών και περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων.
Το ιχθυοτροφείο της οικογένειας τροφοδοτείται με νερό από τις πηγές Βασιλικής, το μεγαλύτερο σύμπλεγμα πηγών του ποταμού Ερυμάνθου, απ’ όπου παλαιότερα υδροδοτείτο και ο νερόμυλος.
Το εστιατόριο του «Μύλου», που κλείνει φέτος 30 χρόνια ζωής, εμπλουτίστηκε με Λαογραφικό Μουσείο, όπου τοποθετήθηκαν με φροντίδα τα οικογένεια κειμήλια που έπεσαν στα χέρια της.
«Συνδυάσαμε το παρελθόν με το παρόν. Ο επισκέπτης μπορεί να μπει στον παλιό νερόμυλο και να έρθει σε επαφή με τη λαογραφική παράδοση μέσα από μία συλλογή αντικειμένων παλαιότερης εποχής, ενώ μπορεί να πληροφορηθεί για τον τρόπο λειτουργίας του και να γνωρίσει τα προσωπικά εργαλεία των μυλωνάδων. Δεχόμαστε σχολεία, κάνουμε μαθήματα για τη λαογραφία και την βιοποικιλότητα της περιοχής στα παιδιά που πρέπει να εντοπίσουν μια βιωματική διασύνδεση με το παρελθόν τους. Εγώ την έψαξα και με τη βοήθεια των σπουδών μου, τη βρήκα και την αξιοποιώ» αναφέρει.
Ενα από τα σημαντικότερα στοιχεία της συλλογής της στον «Μύλο» είναι ένας αρχαίος «οβολός», νόμισμα του 5ου αιώνα, που απεικονίζει μια πέστροφα.
«Το εντόπισα στο internet, όπου βρισκόταν προς πώληση. Προερχόταν από την περιοχή μας και πάνω του ήταν χαραγμένο το έμβλημα της Αρχαίας Ψωφίδας. Πριν από 16 αιώνες, η πέστροφα ήταν πηγή ζωής και πλούτου για τα Καλάβρυτα. Είναι το πρώτο σπονδυλωτό που εμφανίστηκε στη γη και με βάση την ιατρική έρευνα, το ανοσοποιητικό του είναι παρόμοιο με του ανθρώπου. Πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, είναι η βάση στην οποία επενδύουμε» συμπληρώνει. Τα όνειρα της Νότας, γύρω από την οικογενειακή επιχείρηση, είναι πολλά.
Πρώτα απ’ όλα ένα εκκολαπτήριο που θα εμπλουτίσει το εκτροφείο και θα δώσει ανεξαρτησία στην παραγωγή.
«Επίσης, προσπαθώ να προχωρήσω και σε εκτροφή του οξύρρυγχου. Το ψάρι αυτό παράγει το μαύρο χαβιάρι, είναι ιδιαίτερα νόστιμο, αλλά και ευεργετικό όπως και η πέστροφα. Η πατρίδας είναι όμορφη αλλά έχει και πολλές αδυναμίες, όπως η γραφειοκρατία η οποία εμποδίζει να αναπτύξουμε άμεσα τα νέα μας σχέδια. Δεν το βάζω κάτω, ο τόπος είναι η έμπνευση και η δημιουργία, εξετάζω σήμερα τα πάντα με αισιόδοξη ματιά και εκτιμώ ότι θα τα καταφέρω».

πηγή – www.pelop.gr