Άρθρο του Τάκη Χριστοδούλου.

Στην νομική επιστήμη διδάσκεται ότι η διοίκηση κοινών πραγμάτων απαιτεί συμπεριφορά συνετού οικογενειάρχη.  Τίποτα λιγότερο.

Και επίσης, ότι ο βαθμός της βλαπτικής συμπεριφοράς του κάθε πολίτη σχετίζεται με αυτή που οφείλει να επιδεικνύει ανάλογα με το επάγγελμα, τις γνώσεις και την θέση που κατέχει.

Όταν πρόκειται για ανάλωση δημοσίου χρήματος από οποιονδήποτε φορέα του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, ο νόμος υποχρεώνει την διοίκηση του φορέα να ενημερώνει πριν από την οικονομική δέσμευση έναντι τρίτων που αναλαμβάνει και βεβαίως πριν από την ανάλωση του Δημοσίου χρήματος τον θεματοφύλακα του Δημοσίου χρήματος με δικαστική εξουσία Ελεγκτικό Συνέδριο.

Έτσι λοιπόν, τόσο από ρητή νομική υποχρέωση , όσο και σύμφωνα με τις γενικές αρχές της χρηστής διοίκησης , όφειλαν οι απελθούσες διοικήσεις της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και του Χιονοδρομικού Κέντρου Καλαβρύτων πριν απο κάθε κίνηση για την ανάλωση του όχι ευκαταφρόνητου ποσού των 20.000.000 ευρώ της κρατικής χρηματοδότησης για την βελτίωση του των εγκαταστάσεων του Χιονοδρομικού Κέντρου να “ είχαν στήσει τσαντίρι “ στο Ελγκτικό Συνέδριο , να ρωτούσαν για κάθε βήμα, να υπέβαλαν τα αναγκαία προς ( προ)έλεγχο στοιχεία και ανάλογα να συμμορφώνονταν.

Όμως, απ ότι φαίνεται , άγνωστο δε και αδιευκρίνιστο για ποιόν ειδικό λόγο, πάντως προς τον σκοπό παράκαμψης του ελεγκτικού μηχανισμού, αντί να πράξουν αυτό , επέλεξαν να “ παίξουν κλιτσικα  “

Και εξηγούμαι :

Ενώ η κρατική χρηματοδότηση χορηγήθηκε με την σχετική Υπουργική Απόφαση στην Περιφέρεια της Δυτικής Ελλάδας προκειμένου αυτή να εκπληρώσει τον σκοπό της αναβάθμισης των εγκαταστάσεων του Χιονοδρομικού Κέντρου το Χιονοδρομικό Κέντρο,  χωρίς αυτό  να είναι ο λήπτης της χρηματοδότησης και άρα ο διαχειριστής της, όρισε το εαυτό του ως “ κύριο του έργου”  και με το πρόσχημα αυτό  ανέθεσε δια πληρεξουσίου στον τότε Περιφερειάρχη Απόστολο Κατσιφάρα και σε λοιπά στελέχη της Περιφέρειας να εκτελέσουν το έργο.

Αυτό εγώ σε προηγούμενο κείμενο μου το χαρακτήρισα παιδαριώδεις αβελτηρίες που βγάζουν μάτι.

Φοβάμαι ότι ο χαρακτηρισμός αυτός υποτιμά την πραγματικότητα και καλό είναι να διεξαχθεί κάποια επίσημη έρευνα ώστε να αναδειχθεί η cauza της κακόγουστης και επιζήμιας πρακτικής που ακολουθήθηκε και είχε αναμφισβήτητα το αποτέλεσμα να παγώσει η εκτέλεση του έργου από το πρώτο κιόλας υποέργο , παρότι τα χρήματα ήταν ζεστά και διαθέσιμα.

Μελέτησα σε βάθος και την δικαστική απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου , και τα κείμενα του κ. Λαζουρά και τα σχόλια του τοπικού ηλεκτρονικού τύπου και το Δελτίου Τύπου του Δήμου Καλαβρύτων – Χιονοδρομικό Κέντρο .

Η ψυχραιμία λοιπόν αγαπητά KALAVRYTANET δεν αποπνέεται από τον κ. Λαζουρά, όπως γράφετε, αλλά απά την δικαστική απόφαση , που δεν παρασύρθηκε από τις αμετανόητα διατυπούμενες περί πληρεξουσιότητας απόψεις του , καθώς και από το δελτίο τύπου του Δήμου στο οποίο μεταξύ των άλλων αναφέρεται ότι “ οφείλουμε να ενημερώσουμε τους φίλους χιονοδρόμους αλλά και τους Δημότες των Καλαβρύτων πως παρόλη την θετική έκβαση της συγκεκριμένης υπόθεσης, τα ανοιχτά ζητήματα που υπάρχουν είναι ακόμη αρκετά και δεν επιτρέπουν κανενός είδους εφησυχασμό από την μεριά μας. Η νέα διοίκηση και το ΔΣ του Χιονοδρομικού μας Κέντρου συνεχίζουν να εργάζονται καθημερινά έχοντας ως άμεσο στόχο να επιλύσουν όλα τα ανοιχτά ζητήματα που υπάρχουν με σκοπό την επιτυχημένη ολοκλήρωση του έργου.”

… Διότι “ κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν “ όπως απαιτεί η συνετή και χρηστή διοίκηση .

ΤΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ