Ένα Μουσείο!.. Μια Μνήμη!.. Μια Μαρτυρία!..

Πλησιάζει η 13η Δεκέμβρη

Κάθε τόσο, που ανεβαίνω στα Καλάβρυτα κι η ώρα κι η στιγμή με φέρνει στον πεζόδρομο – μ’ αρέσει εκεί – απολαμβάνω τον καφέ μου!..

Σιμά μου, δίπλα μου, το «Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος»!..

Για μένα το Σχολειό μου!.. Εκεί αντάμωσα τη γνώση!.. Έκανα τις πρώτες παιδικές μου και νεανικές μου φιλίες, τις πρώτες παρέες, τα πρώτα ʺπετάγματαʺ της ζωής!..

Για τους μεγαλύτερους από μένα, η ʺολέθριαʺ εμπειρία τής πιο «Μαύρης Δευτέρας των Καλαβρύτων», αφού στις αίθουσές του και στο χώρο του, ʺπαίχτηκεʺ η πρώτη πράξη του Καλαβρυτινού Δράματος…

Μέχρι τις 13 Ιανουαρίου 1993, «Δημοτικό Σχολείο Καλαβρύτων»… Από τις 9 Ιανουαρίου 2005, που εγκαινιάστηκε από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, «Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος»…

Αυτό το κτίριο απ’ εκείνη την ημερομηνία είναι «…το ʺσπίτι των ηρώων μαςʺ των αδικοχαμένων αγαπημένων μας προσώπων. Εδώ, σ’ αυτή τη νέα κιβωτό της ιστορίας αυτού του τόπου, στο ʺΜουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματοςʺ,  στεγάζεται η μνήμη τους και τρέφει τις δικές μας πύρινες μνήμες. Εδώ, η ιστορία είναι παρούσα και γονιμοποιεί το παρόν, η μαρτυρία είναι βοώσα και προσφέρει παροτρύνσεις, η αξιοπρέπεια κι η ελευθερία εκπέμπουν και διδάσκουν : αντίσταση και διαμαρτυρία ενάντια στο έγκλημα, στη βία και στο φασισμό. Αρχές κι αξίες, που εξακτινώνει το ʺσπίτι των ηρώων μαςʺ, των ακριβών ενθυμημάτων μας…» (ʺΤο σπίτι των ηρώων μαςʺ, εκδ. ʺΔημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματοςʺ, Καλάβρυτα 2006, σελ. 6).

 

…Κάθομαι στον πεζόδρομο κι απολαμβάνω τον καφέ μου… Κόσμος μπαίνει και βγαίνει από το «Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος»… Δάκρυ και Περηφάνια για τον Τόπο μου, τα Καλάβρυτα, τους Αδικοχαμένους Δικούς μας Ανθρώπους!..

 

Που, σε κάποιους ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΟΥΣ η Οφειλή, η Παραδοχή, η Εκτίμηση, η Ευγνωμοσύνη και το Ευχαριστώ!..

Και στους συνεχιστές τους, το Χρίστο το Φωτεινόπουλο, τον επί χρόνια και πάντοτε (πίστη κι ευχή!..) πρόεδρό του, ακούραστο Καλαβρυτινό, Οραματιστή κι Εργάτη, που με καθημερινούς συμπαραστάτες, το Θόδωρο το Χαλμούκη, το Θεοδόση τον Παναγόπουλο, τα υπόλοιπα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και τους συνεργάτες τους, τούτο το Χώρο, τούτο τον Τόπο, Πιστά και με Αυταπάρνηση Υπηρετούν!

Σ’ όλους Αυτούς, τους ʺΒιγλάτορες της Ιερής Μνήμηςʺ, και πάλι, ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!..

 

… Και σ’ όλους εμάς και σ’ όλο τον κόσμο : «Μη, παρακαλώ σας, Μη, λησμονάτε τον Τόπο μου»!..

 

… Και στον κάθε, που επισκέπτεται τα Καλάβρυτα και το «Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος»…

 

“Διαβάτη, προσκυνητή, περαστικέ,

σαν περιδιαβαίνεις,

στων Καλαβρύτων τ’ Άγια Χώματα,

ανηφόρισε για λίγο,
ψηλά, μέχρις εκεί,
που βρίσκεται Σταυρός,
λευκός και τσιμεντένιος!
Στάσου για λίγο σιωπηλός…
Στοχάσου!.. Σεβάσου!..
Και κάνε μιαν υπόκλιση,
στων Μαρτύρων, στων Ηρώων,

τα Δοξασμένα Ονόματα!..”

——————————————————————————————————–

Πάτρα 9-12-2018                                                         

Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα.