ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΕΡΧΕΤΑΙ! Όσοι πιστοί ή και φυσιολάτρες προσέλθετε, να προσκυνήσετε την « Ανάληψη του Κυρίου μας» και να θαυμάσετε την «εξ ύψους δύναμιν…» του Πλαστουργού της φύσης, στον μοναδικό Σπηλαιώδη Ναό της Αναλήψεως Καστριών Καλαβρύτων!!!

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ: Οι Καστριώτες, προαισθανόμενοι, ίσως, την άρρηκτη σχέση του χωριού με τα υπόγεια θαύματα της φύσης έχτισαν, μέσα σε σπηλιά, αντίκρυ στο περίφημο Σπήλαιο ”Των Λιμνών” Καστριών, πριν από ένα και πλέον αιώνα (1886), τον «σπηλαιώδη» ναό της Αναλήψεως. Λέγεται ότι, στη θέση που χτίστηκε ο αρχικός ναΐσκος είχε βρεθεί από τους Καστριώτες, πάνω σε κατακόρυφο βράχο της σπηλιάς, αποτύπωμα της ιερής εικόνας της Αναλήψεως. Επίσης λέγεται ότι, σε μικρή σκήτη, δίπλα από το ναΐσκο, μόναζε ο γέροντας Ιερεμίας, ο οποίος, κάποια νύχτα κάηκε από φωτιά, που είχε ανάψει για να ζεσταθεί. Αυτό μαρτυρά η προκείμενη του ναού μικροπηγή, που φέρει το όνομα «Βρύση Ιερεμία» ! Όπως υποστηρίζεται από παλαιότερους επιζώντες, τα τσιμέντα που χρησιμοποιήθηκαν, για τη μόνωση και προστασία του ναού, από την υγρασία της σπηλιάς, απέστειλαν ομογενείς Καστριώτες, από τις ΗΠΑ! Το ιερό του ναού είναι διαμορφωμένο μέσα σε σπηλιά (σπηλαιώδης ναός), η οποία περιβάλλεται από πανύψηλους κατακόρυφους βράχους, ζωγραφισμένους από θαυμαστούς σταλακτίτες και σκεπασμένους από καταπράσινους κισσούς και άλλα αναρριχώμενα άγρια φυτά !!

Το χειμώνα, με τα πολλά τα χιόνια, τα παγωμένα χιονόνερα, που σταλάζουν αδιάκοπα, από τους άνωθεν του ναού κατακόρυφους βράχους, δημιουργούν τους δικούς τους παγοσταλακτίτες, οι οποίοι ανταγωνίζονται τους φυσικούς και σου κόβουν την ανάσα!!! Όταν , την άνοιξη, λιώνουν τα χιόνια του Χελμού, στην παρακείμενη του ναού χαράδρα, σχηματίζεται γραφικός καταρράκτης, τροφοδοτούμενος από τα ορμητικά χιονόνερα του βουνού.

Το θέαμα είναι φανταστικό! Ο σημερινός ναός, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, που πρόσφατα εξακριβώσαμε, ανακατασκευάστηκε εκ θεμελίων το έτος 1908. Ο μοναδικός αυτός λιθόχτιστος ναός της περιοχής, με την τρίκορφη πριονωτή στέγη, που αποτελεί σπάνιο δείγμα αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, έχει χαρακτηριστεί , με απόφαση του ΥΠΠΟ (ΦΕΚ 245/17-1-1997) διατηρητέο μνημείο και αξίζει κάθε φροντίδα και προστασία, από τους προεστούς της εκκλησίας και της πολιτείας! Το ίδιο ισχύει και για το επίσης λιθόχτιστο κομψό εικονοστάσι, λαϊκής αρχιτεκτονικής (1920), που βρίσκεται στη διαδρομή προς το ναό. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι, ο φημισμένος ναός της Αναλήψεως Καστριών, αποτελούσε ανέκαθεν, ιερό τόπο προσκυνήματος και σημείο αναφοράς, για ολόκληρη την περιοχή των Καλαβρύτων. Αυτό αποδεικνύεται και από την ιστορική φωτογραφία, με τους ένδεκα «Καρνεσιώτες » φουστανελοφόρους, που τυχαία ανακαλύψαμε πρόσφατα, αναρτημένη στο καφενείο του Π. Φλόκα, στην Άνω Κλειτορία (Καρνέσι)! Πίσω σ’ αυτή αναγράφεται: «Εκδόθηκε της Αναλήψεως το 1923. Οι εικονιζόμενοι -αναφέρονται 11 ονόματα – ήταν όλοι απολυθέντες, από την εκστρατεία της Μ. Ασίας και είχαν μεταβεί έφιπποι στην Ανάληψη Καστριών»!!! Σε απόκρυφο σημείο, πάνω από το ναΐσκο, διακρίνονται τα ερείπια παλαιού οχυρώματος, το οποίο, φημολογείται ότι, το 1821, είχε χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο των Πετμεζαίων , ενώ αργότερα ήταν κρησφύγετο του θρυλικού «λήσταρχου» Πανόπουλου. Εδώ ο επισκέπτης μένει άναυδος, αντικρίζοντας τα σημάδια της ιστορίας και την αλλόκοτη ομορφιά του τοπίου! Κατά τη γιορτή της Αναλήψεως, το απέριττο εκκλησάκι, προσελκύει μεγάλο πλήθος προσκυνητών!

Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι, στα παλιότερα χρόνια, κατά τη γιορτή της Αναλήψεως κατέφθαναν εδώ προσκυνητές , από ολόκληρη την π. επαρχία Καλαβρύτων και από την Αρκαδία,επιβαίνοντες, σε άλογα, μουλάρια και γαϊδουράκια, με στολισμένα τα σαμάρια τους από τα καλύτερα χειροτεχνημένα υφαντά!! Η περιοχή της λαγκαδιάς βούιζε σαν μελίσσι, από τα χλιμιντρίσματα των ποικιλοστολισμένων ζώων! Μετά το πέρας της λειτουργίας οι επισκέπτες έστηναν χορό στο παρακείμενο χάνι του Μπράτσικα, με μόνιμη κάθε χρόνο παραδοσιακή ορχήστρα του θρυλικού Μπακόπουλου με το παραδοσιακό νταούλι και τις πίπιζες, που στο άκουσμά της αναστάτωνε τους πάντες, παρακινώντας τους να χορέψουν και ας μην ήξεραν χορό!!!

Όλα τα σπίτια των Καστριωτών γέμιζαν από επισκέπτες, που απολάμβαναν την πιο ωραία φιλοξενία, με ψητά αρνιά, χορτόπιτες – γαλατόπιτες, σπάνια παραδοσιακά γλυκά κ. ά. παραδοσιακά καλούδια!! Νοσταλγώ πάντα όλες αυτές, τις τόσο όμορφες σκηνές, που είναι χαραγμένες βαθιά στην ψυχή μου και δεν πρόκειται να σβήσουν ποτέ!!! Αυτό άλλωστε ήταν και το βασικό μου ερέθισμα να αναλάβω, το 1982, την πρωτοβουλία, με τη συνδρομή κ.ά. διάνοιξης του δρόμου, που οδηγεί σήμερα στο απέρριτο εκκλησάκι!! «Αγγελικώς οι εν κόσμω πανηγυρίσωμενμ τω επί θρόνου δόξης Θεώ εποχουμένω..…»!!!

Γράφει ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΓΚΛΑΒΑΣ