Γράφει ο Θεόδωρος Θανόπουλος

«Δεν μπορώ για να αναπνεύσω!..
Το στομάχι μου πονά!..
Πώς αλλιώς να σε ʺκελεύσωʺ!..
Η φωνή μου βγαίνει αχνά!..

Σύννεφα έρχονται στο φως μου.
Η καρδιά σιγοχτυπά.
Λίγο αέρα θέλω, δωσ’ μου..
Όλο σε βλέπω και πιο θαμπά.

Ωχ!.. Ο πόνος είναι παντού…
Πώς να σε παρακαλέσω!..
Δες το βλέμμα τ’ Ουρανού…
Δεν μπορώ πια ν’ αναπνεύσω!!!»
———————————————–
θ. γ. θ