Θεία Λειτουργία και Αναπαράστασις Μάχης Μεγάλου Σπηλαίου (24.6.1827) την Κυριακή 28.6.2026,
Πρόσκλησις Ίδρυμα Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών
Τὴν Κυριακὴ 28.6.2026 θὰ ζήσουν πάλι οἱ παρόντες τὸ μεγαλεῖο τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς καὶ τὸν Ἡρωισμὸν τῶν Μοναχῶν κατὰ τὴν καθιερωμένη Ἀναπαράστασιν τῆς Μάχης τοῦ Μ. Σπηλαίου – τῆς συντριπτικῆς ἥττας τοῦ μεγίστου Στρατηλάτου Ἰμπραήμ εἰς τὸ Μέγα Σπήλαιο, ὁ ὁποῖος, παρ΄ ὅλον τὸ ὅτι διέθετε ἐμπειρώτατους Γάλλους ἀξιωματικούς, κατετροπώθη εἰς τὸ Μέγα Σπήλιον ἀπὸ λαϊκοὺς καὶ κληρικούς.
Σήμερον κάνομε γνωστὴ καὶ μία ἀκόμη Ἱστορικὴ Ἀλήθεια δημοσιεύοντας τὸ ἄρθρον
(https://gerbesi.wordpress.com/2018/09/27/ο-ιμπραήμ-στο-σοπωτό/)
(Ἀπὸ τὸ Ἱστορικὸ Λεξικὸ τῆς Ἐπαρχίας Καλαβρύτων),
μὲ λεπτομέριες μαχῶν είς τὴν συνοικία Ἅγιος Γεώργιος τῆς Ἀροανίας (Σοπωτοῦ) Καλαβρύτων (19 Σεπτεμβρίου 1826) ποὺ ὑπῆρξαν κρισιμότατες διὰ τὴν καίρια ἤττα τοῦ Ἰμπραήμ.
Εὐχόμενοι εἰς ὅλους φώτισι, ὑγεία, ὑπομονὴ καὶ δύναμι διὰ νὰ ἔχωμε καὶ ἐπιτυχίες στὶς ἐπίσης κρισιμότατες ἡμέρες μας καὶ Καλὸ Καλοκαίρι!!!!!!!!!!
ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΛ 210 3254321
https://www.fotgrammi.gr/εκδηλώσεις/θεία-λειτουργία-και-αναπαράστασις-μά
Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 27 Σεπτεμβρίου, 2018 από tzathan
Σαν αυτές τις ημέρες…
Στο Σοπωτό Αροανείας Καλαβρύτων ο Ιμπραήμ επιτέθηκε δύο φορές στις 19 Σεπτεμβρίου 1826 και στις 30 του ιδίου μηνός. Αρχηγός από μέρους των Ελλήνων ήτο ο Λεχουρίτης και από μέρους των Τούρκων ο Ιμπραήμ. Ο Σ. Τρικούπης (Ιστορ. της Ελλην. Επαναστ.) αναφέρει τα εξής: «…την δε επιούσαν [19 Σεπτ. 1826] εκίνησαν επί τους απομείναντας κατά τον Άγιον Αθανάσιον. Τρις εφώρμησαν, αλλά δεν εδυνήθησαν να τους σαλεύσωσι. Πεσόντες τελευταίον πεζοί και ιππείς, τακτικοί και άτακτοι, ως τυφλοί, τους έτρεψαν και εισήλθον εις Σοπωτόν. Οι Έλληνες, τρέξαντες δρομαίως, εφάνησαν αίφνης κατά τον Άγιον Γεώργιον. Εκείθεν ετουφέκισαν σφοδρώς τους εν Σοπωτώ και τους ηνάγκασαν να εξέλθωσι μηδεμίαν φθάσαντες να καύσωσιν οικίαν. Οι Έλληνες έμειναν εν τη αυτή θέσει του Αγίου Γεωργίου, και κατέλαβαν και την του Αγίου Νικολάου αντικρύ του Σοπωτού. Την δε 30 το πρωΐ ώρμησαν χίλιοι εχθροί και επάτησαν εκ νέου το Σοπωτόν. Επάτησαν τινές αυτών και την Αγίαν Βαρβάραν, αλλ’ ολίγην ώραν ενδιέμειναν αποδιωχθέντες…». Τα ίδια περίπου επαναλαμβάνει και ο Λ. Κουτσονίκας (Γενική Ιστορία της Ελλην. Επαναστάσεως).
Από το «Ιστορικό Λεξικό της Επαρχίας Καλαβρύτων», όπου εκτενέστερα για Σοπωτό:
[… Ο Ιμπραήμ όταν έφτασε στον κάμπο μεταξύ της Στρέζοβας και Ποδογοράς εστρατοπέδευσε εκεί και… επυρπόλησε όλη σχεδόν τη Στρέζοβα και τις εκκλησίες της αλλά και τα γύρω χωριά και τα σπαρτά τους μεταξύ των οποίων τη Χόβολη, τα καλύβια των Σοπωτινών στο Τσαρούχλι καθώς και την τσακιρέικη οικία στο Σοπωτό. Ελεηλάτησε πολλά χωριά της κατσάνας και μετά από πέντε ημέρες καταστροφές και λεηλασίες έφυγε για Τρίπολη και Μεσσηνία (Παπανδρέου: Επαρχία…, σ. 56). Στο Σωποτό διά μέσου Χόβολης οδηγείτο απόσπασμα Τούρκων αλλά Α. του Σοπωτού στον Άγιο Αθανάσιο είχε ταμπουρωθεί ο Γ. Λεχουρίτης επί κεφαλής Λεχουριτών και ο Θ. Οικονομόπουλος επικεφαλής Σοπωτινών και παρεμπόδισαν αυτούς με πυροβολισμούς, αλλά αυτοί έφτασαν στο Σοπωτό όπου έβαλαν φωτιά στο σχολείο και λαφυραγώγησαν κάποια σπίτια, αλλά φοβήθηκαν και έφυγαν αφού περίπου 50 Δεσιναίοι είχαν καταλάβει τον Άγιο Νικόλαο και οι 100 υπό τον Λεχουρίτη είχαν καταλάβει τον Τάρταρο και πυροβολούσαν αδιάκοπα. Έτσι οι γύρω πολιορκούντες Έλληνες κατέβηκαν και έσβησαν τη φωτιά από το σχολείο. Σε βοήθεια έσπευσαν από τα Καλάβρυτα και οι Σωτ. Θεοχαρόπουλος, Φραγκάκης και Βεν. Ρούφος αλλά δεν πρόφθασαν. Στις 23 7βρίου απερχόμενος ο Ιμπραήμ στην Τρίπολη μεταξύ των αιχμαλώτων πήρε και τον Σοπωτινό Ν. Οικονομόπουλο (βλ. λ.) (Παπανδρέου: Επαρχία…., σ. 60). «…Τη μεθεπομένη επιτέθηκαν για τρίτη φορά. Κατέλαβαν τη Χόβολη και κατέκαυσαν ό,τι είχε απομείνει από την προηγούμενη επιδρομή, και ακολούθως εφόρμησαν τρείς φορές χωρίς όμως να μπορέσουν να μετακινήσουν τους περί τον Άγιο Αθανάσιο.. Συγκεντρωθέντες όμως εκ νέου πολυαριθμότεροι τώρα «επέπεσαν πεζοί και ιππείς, τακτικοί και άτακτοι, ως τυφλοί τους ανέτρεψαν, έφτασαν εις την Αγία, Βαρβάραν και εισήλθον εις το Σοπωτόν». Οι ανατραπέντες Έλληνες έτρεξαν γρήγορα και απέφυγαν τη σύλληψη. Ανασυντάχθηκαν δε παρά τον Άγιο Γεώργιο Σοπωτού και αφού τους ετουφέκισαν με πείσμα, τους ανάγκασαν να φύγουν από αυτό χωρίς να προλάβουν να κάψουν κανένα οιίκημα. Οι Έλληνες παρέμειναν στην ίδια θέση του Αγίου Γεωργίου κατέλαβαν δε και την οχυρή θέση του Αγίου Νικολάου απέναντι του Σοπωτούγια να ελέγχουν το δρόμο προς τη Χόβολη καθώς και την προς Κατσάνα περιοχή. Στις 30 Σεπτεμβρίου το πρωί νέο κύμα από Αιγυπτίους επάτησε για δεύτερη φορά το Σοπωτό, έκαψαν το σπίστι του Τσακίρη και έβαλαν ψωτιά στο σχολείο χωρίς όμως και να καεί. Οι Αιγύπτιοι παρέμειναν μόνο μια ώρα και ανεχώρησαν αμέσως για την Κακάσοβα και Τρίπολη. Στο Σοπωτό βρήκαν και μεγάλη ποσότητα καπνού οι Αιγύπτιοι και τον πήραν. Ο Ιμπραήμ ωνόμασε τότε το Σοπωτό «καπνοχώρι». Η εσπευσμένη αναχώρηση των Αιγυπτίων ωφείλετο και στο γεγονός ότι ο Γ. Λεχουρίτης με 100 οπλοφόρους προχώρησε δια μέσου του δάσους του Τάρταρη προς την Αγία Βαρβάρα και άρχισε σφοδρό πυροβολισμό. Οι Αιγύπτιοι υπέθεσαν ότι επρόκειτο περί νέων Ελληνικών δυνάμεων και φοβηθέντες μήπως αποκλεισθούν εντός αυτού ανεχώρησαν. Έτσι γλύτωσε για παντοτινά και το Σοπωτό…» (Ν. Π. Σακελλαρόπουλος, Επιδρ…., σ. 46, 47)…].
Θ. Τζώρτζης.
ΠΗΓΗ
Ακολουθήστε το kalavrytapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
