Θεόδωρος Θανόπουλος: Η Αγάπη, μου ’παν, σήμερα γιορτάζει… Μα εγώ, τη βρίσκω κάθε μέρα…...

«Η Αγάπη, μου ’παν, σήμερα γιορτάζει… Μα εγώ, τη βρίσκω κάθε μέρα… Εκεί, που τ’ όνειρο απαγκιάζει!.. Στο φιλί του γιασεμιού με τον αγέρα!.. Στης θάλασσας τ’ ακύμαντο ωσάν ατλάζι!.. Στην αγκαλιά παιδιού με τη μητέρα!.. Στην καλοσύνη, που μύρο...

Θεόδωρος Θανόπουλος: Πέταγμα κι αντάμωμα στης χαράς τα κλώνια!..

«Πέταγμα κι αντάμωμα στης χαράς τα κλώνια!.. Άγγιγμα και θώπευμα σε μυρωμένη αγκάλη!.. Τρίλιες και γλυκολαλιές, η φωνή σου αηδόνια!.. Χάζι από ροδοχρώματα στου δειλινού το σάλι!.. Πώς η Αγάπη φτιάχνεται με μια ματιά σαγήνη!.. Κι ο Έρωτας απαγκερός...

Θεόδωρος Θανόπουλος: Πρώτη είναι του Φλεβάρη!..

Στ΄ άλγους τη σιωπή μια γκρίζα σκέψη μ’ έχει πάρει… -Καλημέρα, μου ’πες!.. Πρώτη είναι του Φλεβάρη!.. Πόσο αλήθεια το χαμόγελό σου λάμπει!.. Γλυκαίνει το μυαλό, διώχνει τα θάμπη!.. Χειμώνας στις καρδιές… Άνθρωποι μόνοι ... Λαξεύουν τ’ όνειρά τους...

Θεόδωρος Θανόπουλος: Διαβατάρικος ο χρόνος και τον κυνηγώ. Ο χιονιάς ολάνθιστος κάθεται στα μαλλιά...

«Διαβατάρικος ο χρόνος και τον κυνηγώ. Ο χιονιάς ολάνθιστος κάθεται στα μαλλιά μου!.. Μ’ ένα όνειρο πάντα σ’ ουράνια φτερουγώ, και με λέξεις πλεκτορόδινες γεμίζω τη βραδιά μου… Αναθύμηση, αναπόληση, και πόσο νοσταλγώ, χαρά όπως και τότε να ’ναι...

Αντιμετώπιση της απώλειας: Πώς να γίνουμε πιο δυνατοί – Το «μάθημα» που θα μας...

Χωρίς αυτόν, η ζωή δεν θα ήταν ζωή Η αντιμετώπιση μιας απώλειας είναι διαχειρίσιμη. Όταν χάνουμε κάτι ή κάποιον, πίσω από όλο αυτόν τον πόνο, την σύγχυση και την υπερηφάνεια υπάρχει ένα μάθημα που θα...

Θεόδωρος Θανόπουλος: Δεν ξέρω τι να γράψω, δεν ξέρω πώς να πω, το μεγάλο,...

«Δεν ξέρω τι να γράψω, δεν ξέρω πώς να πω, το μεγάλο, για Σένα, Αγαπώ!.. Ήρθες σαν ένα αστρόφεγγο, στης νύκτας μου τη ζάλη!.. Σαν ένα αιθέριο της αυγής, γλυκόπνοο μαϊστράλι!.. … Απρόσμενο το ξύπνημα στου ονείρου μου τη στράτα. Βλέπω τα ελαφίσια...

Θεόδωρος Θανόπουλος: Στη μνήμη της θείας μου Μαρίας Γ. Κατσικοπούλου.

- Εσύ είσαι Θοδωράκη μου; - Ναι εγώ είμαι… - Δε σε κατάλαβα παιδάκι μου... Δε βλέπω καλά… Συγνώμη!.. Ναι, αλλά η αγκαλιά ορθάνοιχτη, τρυφερή, στοργική, βελούδινη!.. Και το φιλί ζεστό, γλυκό, απαλό, αμάλαγο!.. Ο χρόνος ο αδυσώπητος,...

3 Δεκεμβρίου… Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία… Αφιέρωμα… «Μια παιδική μαρτυρία…»

γράφει ο Θεόδωρος Θανόπουλος..... 3 Δεκεμβρίου… Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία… Αφιέρωμα… «Μια παιδική μαρτυρία…» Μια μαρτυρία ενός παιδιού, απ’ αυτά, που πριν από μερικά (αρκετά) χρόνια είχαμε σ’ ένα Σχολείο που υπηρετούσα ως Δάσκαλος, για...

Θεόδωρος Θανόπουλος: Τούτο το τρενάκι (Οδοντωτός των Καλαβρύτων), θύμηση κι ανάμνηση!..

«…Χαρά μας, ο ερχομός του! Λαχτάρα μας, το σφύριγμά του! Τρέχαμε, μικρά παιδιά, να το αντικρίσουμε και να το προϋπαντήσουμε, κουνώντας τα χέρια μας στους ταξιδιώτες π’ έφερνε, όταν ξεπρόβαλλε απ’ τη στροφή του εργοστάσιου (τότε)...

Από της καραντίνας την ερημογωνιά…γράφει ο Θεόδωρος Θανόπουλος

Από της καραντίνας την ερημογωνιά… «Σαν η μοναξιά μ’ οδήγαγε στης σκοτεινιάς τη φρίκη, από κάπου γλυκακούστηκε μια μουσική του Μίκη!.. Ήρθε σα φως λαμπρόχυτο, κι ηλιόφεξε το θώρι… Στολίδια λέξεις σκάλισαν της σκέψης μου την πλώρη… Μαγνάδια πλεκτορόδινα στης ώρας το νυχτέρι… ʺ… Μαρίνα...

Φεγγάρι λαμπρό, νεφόκρυφο, της νύκτας, χρυσωπό!.. Κι εγώ…γράφει ο Θεόδωρος Θανόπουλος

Φεγγάρι λαμπρό, νεφόκρυφο, της νύκτας, χρυσωπό!.. Κι εγώ… Να σ’ αγκαλιάζω και να σ’ αγαπώ!.. Ομορφοκόρη μάγεμα, πρόσωπο χαρωπό!.. Κι εγώ… Να σ’ αγκαλιάζω και να σ’ αγαπώ!.. Μάτι ελαφίσιο, ʺβάσκανοʺ, σαγήνης και θαμπό!.. Κι εγώ… Να σ’ αγκαλιάζω και να σ’ αγαπώ!.. Φεύγει στ’ αψήλου...