«Μπορώ κι εγώ όταν μπορείς» γράφει ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος

…Μπορώ κι εγώ όταν μπορείς, μαζί μου σα θέλεις ν’ αφουγκραστείς, το φλοίσβο από τα κύματα, τον ψίθυρο του δάσους, μες απ’ του βάτου τη φραγή να κελαηδεί τ’ αηδόνι. Μπορώ κι εγώ, όταν μπορείς, αυτή τη γλώσσα να μιλείς, που φέρνει...

Θεόδωρος Θανόπουλος: Με μια “επανάληψη”… Αφού έτσι κι αλλιώς η ζωή… επαναλαμβάνεται… ΚΑΛΗ...

"Η πιο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ και ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ!.." Γεμάτος ο πεζόδρομος… Κόσμος… φασαρία… φωνές… Και πιο κει οι τρεις πιτσιρικάδες να λεν τα κάλαντα… «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος…». Λίγο πιο πέρα μια παρέα...

Θ. Θανόπουλος: Τα κάλαντα της παρέας

Χιόνι… παγωνιά… και το ξεροβόρι να σεργιανίζει από τις κορφές του Χελμού στις πλαγιές της Βελιάς και του Κάστρου και να φτάνει ως την κοιλάδα του Βουραϊκού. Όμορφα τα Καλάβρυτα!.. Τα χειμωνιάτικα!.. Τα Χριστουγεννιάτικα!.. Τα...

Θ. Θανόπουλος: Ζω σε μια πόλη!.. Την ίδρυσε ο Πατρέας!.. Την ευλογεί ουρανόσταλτα ο...

Ζω σε μια πόλη!.. Την ίδρυσε ο Πατρέας!.. Την ευλογεί ουρανόσταλτα ο Πρωτόκλητος, Άγιος Ανδρέας!.. Ζω σε μια πόλη!.. Που πάντοτε έχει κέφι, χαρά μεγάλη!.. Βασίλισσα είναι στο Καρναβάλι!.. Ζω σε μια πόλη!.. Που ο ήλιος ροδίζει το δείλι, οι γειτονιές της, μοσχοβολάν γιοφύλλι, μαγεύει...

Θ. Θανόπουλος: «Τα Καλαβρυτινά γεφύρια».

ʺΣτην άμαξα της αναπόλησης το ταξίδι της νοσταλγίας, σαν η σκέψη δε θέλει να ξεφύγει απ' αυτή την “περιδίνηση”. Πατρίδα και νιότη αντάμα, ακολουθώντας τη “ρότα”, σε εκείνο τον όμορφο κι αγνό, τότε, “κόσμο” μας,...

Θ. Θανόπουλος: Τις εποχές εκείνες, που τ’ ʺαγιασμέναʺ χέρια, πλούτιζαν του σπιτιού την ανάγκη!!!

Με τη σημασία της ασπρόμαυρης εικόνας… Τις εποχές εκείνες, που τ’ ʺαγιασμέναʺ χέρια, πλούτιζαν του σπιτιού την ανάγκη!!! «Στον αργαλειό σκυμμένη, απόμερα και μόνη!.. Κλωθογυρίζει η ανέμη!.. Τα χτένια ʺανεμοδέρνουνʺ!.. Κεντίζει το ʺστημόνιʺ!.. Και του σπιτιού το ʺγιούκοʺ, μ’ ονείρατα ʺφορτώνειʺ!..» Ο Θεόδωρος...

Θ. Θανόπουλος: Χαρά που το ‘χουν οι πλαγιές, χαρά τα κορφοβούνια!..

Χαρά που το 'χουν οι πλαγιές, χαρά τα κορφοβούνια!.. Γεμίζουν αηδονολαλιές, και κυπροκουδουνίσματα κοιλάδες και ρουμάνια!.. ...Είναι, γλυκιά Πατρίδα μου, οι ομορφιές σου πρώτες, που μοιάζουν στη σκέψη, στην καρδιά, πανάκριβα "γιορτάνια"!.. Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής...

Θ. Θανόπουλος: Στην αυλή μου, μια σταλιά,  άνθινο παρτέρι!..

Στην αυλή μου, μια σταλιά,  άνθινο παρτέρι!.. Δίχρωμη τριανταφυλλιά, αγάπη στέλνει και φιλιά, ροδόφερτη μοσχοβολιά, με του Θεού το Χέρι!.. (Άκολη, Ροδοδάφνης Αιγίου) Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα.

Θ. Θανόπουλος: Σ’ αυτήνε την ακρογιαλιά, παίρνω τις σκέψεις μου αγκαλιά το κάθε καλοκαίρι!..

Σ' αυτήνε την ακρογιαλιά, παίρνω τις σκέψεις μου αγκαλιά το κάθε καλοκαίρι!.. Με της γραφής το χέρι, "στημόνι" στη χαρά μου, υφαίνω τ' όνειρά μου!.. (Άκολη, Ροδοδάφνης Αιγίου) ΚΑΛΗΜΕΡΑ!.. Ο Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης...

Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος: ΕΥΓΕ!.. ΜΠΡΑΒΟ!.. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑΝΝΗ!.. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!.. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!..

Το δάκρυ , για τον Πατέρα, που απ’ τα Ουράνια τον καμαρώνει!.. Το δάκρυ, για την Πατρίδα, που τον μεγάλωσε, τον ανάθρεψε, τον άνδρωσε!.. Το δάκρυ, για τη Μάνα και τ’ Αδέλφια, που στήριγμά του πάντοτε...

Θ. Θανόπουλος: Με λέξεις που ʺπυγολαμπίζουνʺ το ʺδρόσισμαʺ, στη ʺζέστηʺ της ʺκοινότυπης μιζέριας μαςʺ!..

«Ένα ταξίδι κι ένα καράβι… Ρότα ζωής μια θάλασσα… Τι κι αν μπροστά μου κύματα, κάβοι!.. Πήρες τ’ ήλιου το γέλιο… Της μέρας την ομορφάδα… Τώρα, στο ντάλα μεσημέρι, το πρόσωπό σου καλοκαίρι, κι η αγκαλιά σου, απλή αγανάδα, π’ ήρθα κι...
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com