Με προσφορά από 12 Ε και πάνω (συμβολική τιμή) στο Σύλλογο «ΜΙΤΟΣ», για αυτιστικά παιδιά,  παίρνετε δώρο, το πολυτελές δίτομο βιβλίο του Νίκου Σακελλαρόπουλου: «Ιστορία της Επαρχίας Καλαβρύτων».

Με προσφορά από 12 Ε και πάνω (συμβολική τιμή) στο Σύλλογο «ΜΙΤΟΣ», για αυτιστικά παιδιά,  παίρνετε δώρο, το πολυτελές δίτομο βιβλίο του Νίκου Σακελλαρόπουλου: «Ιστορία της Επαρχίας Καλαβρύτων».

Όποιοι ενδιαφέρονται μπορούν να επικοινωνήσουν στα τηλέφωνα του εν λόγω Συλλόγου: 2610435000 και 6945994126. Το ίδιο έγινε και με τα βιβλία που πωλήθηκαν στην παρουσίασή του στις 17 Ιουνίου στην Πάτρα, όλα τα χρήματα δόθηκαν στους Συλλόγους: «Φλόγα» για παιδιά με καρκίνο και «ΜΙΤΟΣ» για παιδιά με αυτισμό.

Πέρα από το γεγονός ότι έτσι θα ενισχυθεί ένας ιερός σκοπός θα πάρετε ένα βιβλίο του οποίου την απόκτησή τη συσταίνουν, πέραν πολλών άλλων,  οι πανεπιστημιακοί, και με διεθνή αναγνώριση, που το παρουσίασαν:  στις 17 Ιουνίου 2026, στην Πάτρα, στην κατάμεστη αίθουσα του Εμπορικού Συλλόγου: Η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: «Συστήνω ανεπιφύλακτα τη μελέτη του, το αξίζει». Αθανάσιος Φωτόπουλος: «…ένα μνημειώδες βιβλίο,…η επαρχία Καλαβρύτων άξιζε να έχει ένα τέτοιο έργο». 

Παρατίθενται στη συνέχεια αποσπάσματα από τις ομιλίες τους.

α)Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη: (Πρώτη γυναίκα πρύτανης στη χώρα μας, με πολλές ανώτατες διακρίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και με σπουδαίο συγγραφικό έργο).  

«Έχω  απόψε τη χαρά, αλλά και την ευθύνη να παρουσιάσω  το δίτομο σύγγραμμα του  Νίκου Σακελλαρόπουλου, με τίτλο «Ιστορία της Επαρχίας Καλαβρύτων». Πρόκειται για ένα βιβλίο, του οποίου η εξαιρετική έκδοση προκαλεί, ως πρώτη εντύπωση, το θαυμασμό… 

Προχωρώντας στο περιεχόμενό του αναγνωρίζεται, μια υψηλή και πολύπλευρης υφής ποιότητα, που αναφέρεται στη σαφήνεια της ανάλυσής του, στην πληρότητα της εξέτασης των επί μέρους θεμάτων, στη καθαρότητα  των  συμπερασμάτων του, στην  εξαιρετική γλώσσα των γραπτών του. Μια  ποιότητα, που επιβάλλει  τη  δική της σφραγίδα…

Ο πρώτος Τόμος, με 454 σελίδες  αγγίζει με ξέχειλη ευαισθησία το παρελθόν του ευρύτερου τόπου της γέννησης του συγγραφέα, που όπως φαίνεται ζει μέσα του και μετουσιώνεται σε κλειδί ερμηνείας του παρόντος, αλλά και σε, παρακαταθήκη για τις μελλοντικές γενιές…Η γραφή  υπόκειται σε αρκετά αυστηρούς κανόνες οργάνωσης και η γλώσσα που έχει επιλεγεί είναι, ιδιαίτερα ευχάριστη για τον αναγνώστη. Ζωγραφίζει, καταρχήν, την προϊστορική περίοδο της γενέτειράς του, με χρώματα αχνά και ονειρικά, προβάλλοντας τη μυθολογία της, τη λαογραφία της, τα μνημεία της, τον ηρωισμό των κατοίκων της, τη χαραυγή του πολιτισμού της. Στη συνέχεια, εισέρχεται στην ιστορία, αναδεικνύοντας ιδιαίτερα τα τοπικά της χαρακτηριστικά…  δεν παραλείπει, φυσικά, να υπογραμμίσει το γεγονός, ότι η επαρχία Καλαβρύτων ήταν αυτή που αξιώθηκε να φιλοξενήσει την πρώτη συνεδρίαση της Επανάστασης του 1821. Συνεχίζεται  η γραφή με γλαφυρότητα, με ξέχειλο πατριωτισμό, με ιδιαίτερη προβολή των επιτευγμάτων μας, για την περίοδο 1830-1940, περίοδο μέσα στην οποία  κτίστηκε η  Μεγάλη Ελλάδα. Αλλά, και με βουβό θρήνο  για τις αποτυχίες και τις τραγωδίες του νεοελληνικού κράτους.

Ο δεύτερος τόμος περιλαμβάνει αρχικά την πολυτάραχη περίοδο 1941-1949, από τις δραματικότερες και πιο θλιβερές περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Αρχίζει με τις  ανείπωτες βαρβαρότητες της Γερμανικής κατοχής, που έπληξαν βαρύτερα την περιοχή Καλαβρύτων, σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Συνεχίζει με την ηρωική  μας αντίσταση και τον δραματικό εμφύλιο σπαραγμό. Στο τμήμα αυτό του δεύτερου τόμου, περιλαμβάνονται φρικιαστικά, και όχι πάντοτε αρκετά γνωστά περιστατικά, που σχετίζονται με τις αγριότητες, τις βαρβαρότητες και την, γενικά, απάνθρωπη συμπεριφορά των Γερμανών, απέναντι στον άμαχο ελληνικό πληθυσμό. Η προβολή των λεπτομερειών της δραματικής εκείνης εποχής, επικεντρώνονται κυρίως στην ευρύτερη περιοχή των Καλαβρύτων, συμβάλλοντας έτσι στη γνωστοποίηση λεπτομερειών, που δεν ήταν αρκετά γνωστές μέχρι σήμερα.

Στον 2ο Τόμο αναφέρονται ακόμα: πληθυσμιακά στοιχεία και διοικητικές διαιρέσεις της περιοχής, καταγραφή κωμοπόλεων και χωριών του Δήμου Καλαβρύτων, προβάλλονται φορείς και πρόσωπα που διακρίθηκαν στην περιοχή, και στο τελευταίο Μέρος περιλαμβάνονται τα λαογραφικά.  Ένα κέντημα, δηλαδή, της ολοκληρωμένης χρονικά και πληροφοριακά αγαπημένης του περιοχής, μοναδικό και πολύτιμο για τους σύγχρονους, όσο και για τις επερχόμενες γενιές.

Τελειώνοντας τις αναφορές μου στο ξεχωριστό, από πολλές πλευρές, αυτό έργο, θέλω να ελπίζω ότι κατόρθωσα να αποδώσω, αν όχι τις λεπτομέρειές του, όμως την πεμπτουσία του. Έργο εξαιρετικά σημαντικό για την πληρότητα, την ακρίβεια, την πατριωτική εσωτερικότητα, την αντικειμενικότητα, την ιδιαιτερότητά του, ήδη πολύτιμο, που θα αποδειχθεί σίγουρα μοναδικό στο μέλλον, για την λεπτομερειακή προβολή όλων όσα αφορούν την επαρχία των Καλαβρύτων.

Η πατρίδα μας, χωρίς περίσκεψη, έχει περάσει σε εποχή, η οποία απέρριψε με συνοπτικές διαδικασίες το σύνολο σχεδόν των αξιών, που  αποτέλεσαν τη βάση της ύπαρξης και της συνέχειάς της, μέσα στους αιώνες. Περιθωριοποιεί τη σημασία της θρησκείας, του πατριωτισμού, της εθνικής κυριαρχίας και των εθνικών συνόρων, της παραδοσιακής οικογένειας, της ιστορίας, της εθνικής περηφάνειας, των εθνικών συνόρων… Η διάβρωση των πάντων έχει, ήδη, εισχωρήσει στα σχολικά βιβλία, αφήνοντας ολοένα πιο απροστάτευτους τους Έλληνες, των οποίων το διεθνές φωτοστέφανο, επί αιώνες, ήταν η παγκόσμια αναγνώριση του πολιτισμού τους. Αυτού, που έθεσε τις βάσεις του δυτικού πολιτισμού.

Το ανά χείρας βιβλίο αποτελεί, κατά την κρίση μου, ένα ανάχωμα στην επερχόμενη καταστροφή. Να ευχηθώ, στο δίτομο ανά χείρας, σύγγραμμα, καλό ταξίδι σε κάθε γωνιά της χώρας και σε κάθε ελληνικό σπίτι. Το αξίζει».

Αθανάσιος Φωτόπουλος: (Πρώην καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών και τώρα πρόεδρος του Ομίλου Πελοποννησιακών Σπουδών, με διεθνή αναγνώριση του ερευνητικού και συγγραφικού του έργου, με ιδιαίτερη δε αναφορά στην ιστορία και  το λαϊκό πολιτισμό της ηρωικής και μαρτυρικής Επαρχίας των Καλαβρύτων).

«Την Επαρχία Καλαβρύτων τη γνώρισα στα 18 μου χρόνια. Ήταν ο πατέρας μου Καλαβρυτινός. Από τότε μέχρι τώρα δεν έχω πάψει να ασχολούμαι συστηματικά με το παρελθόν της, με σωρεία δημοσιευμάτων, βιβλιοκρισιών και άλλα…

Πριν να μπω στο βιβλίο, θέλω να σας πω κάτι για ένα μυθιστόρημα που έγραψε ο κύριος Σακελλαρόπουλος, το «Μαύρο Μάμπα». Μου έκανε φοβερή εντύπωση, ειλικρινά, και τον ρωτούσα επίμονα να μου εξηγήσει τον πυρήνα, του μύθου του έργου, πού τον βρήκε; Κι εγώ είχα υπηρετήσει αποσπασμένος εκπαιδευτικός πριν πολλά χρόνια στην Κεντρώα Αφρική και τα είχα διαβάσει, τα είχα ζήσει αυτά… Μου έκανε φοβερή εντύπωση γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε και Αφρικανιστές.  Δεν έχουμε ούτε στα Πανεπιστήμια έδρα. 

Ο κύριος Σακελλαρόπουλος δεν είναι ιστορικός εξ επαγγέλματος. Αγαπάει όμως τον τόπο που τον γέννησε. Αγαπάει τα Καλάβρυτα, αγαπάει την πατρίδα του και αν υπάρχει αγάπη αυτό είναι το κυριότερο, αυτό είναι το κίνητρο το οποίο οδηγεί τον άνθρωπο στην περαιτέρω έρευνα και στη συγγραφή. Και φτάσαμε στο σημείο, σήμερα, να καμαρώνουμε ένα δίτομο έργο, σε κασετίνα, εικονογραφημένο, βιβλιοδετημένο, σε πολυτελές χαρτί, ένα μνημειώδες βιβλίο. Θα δούμε γιατί μπορώ να το χαρακτηρίσω έτσι. Θα μου πείτε, είναι ο πρώτος ιστορικός των Καλαβρύτων, δεν είναι ο πρώτος, είναι ο μεγαλύτερος όμως, χωρίς να είναι επαγγελματίας.

Ο πρώτος είναι ο Γεώργιος ο Παπανδρέου από το Σκούπι, ένας εκπαιδευτικός που έχει γράψει πάρα πολλά έργα. Ξεκινάει στις αρχές του 20ου αιώνα με την «Καλαβρυτινή Επετηρίδα» και το 1930 δίνει την «Ιστορία των Καλαβρύτων». Υπάρχει συσσώρευση υλικού όχι όμως και επεξεργασία υλικού. Ο Παπανδρέου, όπως και πολλοί άλλοι στην εποχή του, ήταν αρχαιολάτρες και αρχαιομαθείς. Μέχρι εκεί έφτανε το ενδιαφέρον τους: να γράψουν ποιες είναι οι κοινότητες, ποιοι βγήκαν αξιωματικοί, πόσους τόνους τυρί βγάνει το χρόνο το κάθε χωριό. Αν η ονομασία του χωριού είναι ελληνική ή ξενόφερτη κλπ. Γενικότερα υπάρχει και μια σωρεία τοπικών βιβλίων, αλλά μια συνολική μελέτη, με κάποιες απαιτήσεις, έχουμε για πρώτη φορά…

Ο κύριος Σακελλαρόπουλος πολλά χρόνια ασχολείται με το θέμα αυτό, με τα Καλάβρυτα.

Νομίζω ότι το βασικό κίνητρο του είναι η αγάπη προς την επαρχία του. Είναι και ο σεβασμός στις μορφές που πέρασαν από εκεί. Το Λεχούρι πρέπει να είναι περήφανο ότι ένα δικό του παιδί τόλμησε και έφερε σε πέρας ένα τέτοιο έργο. Ο μόχθος του συγγραφέα είναι καταφανής, όλο το έργο του αποπνέει προσπάθεια, αποπνέει κόπο, αποπνέει ζέση… Τι διαθέτει ο άνθρωπος αυτός: 

Έχει επιμονή, έχει κρίση, την κρίση δεν την έχουν όλοι. Άλλοι παρασύρονται από τις επιθυμίες τους, από τις ιδεοληψίες τους, από τις πολιτικές, θρησκευτικές και κοινωνικές τους πεποιθήσεις και η κρίση τους δεν είναι διαυγής. Το βλέπουμε αυτό στο γράψιμό τους. Χρειάζεται κάποιες αξίες να έχεις μέσα σου, να σε καίνε και να προσπαθείς να εκφραστείς με αυτούς τους τρόπους.  Ο Σακελλαρόπουλος, αυτά τα προσόντα τα έχει δεν αγνοεί τα θέματα, ούτε τα κουκουλώνει. Το έργο του το διακρίνει η ακριβολογία, το διαβάζεις και καταλαβαίνεις τι λέει. Υπάρχουν άλλοι, ακόμα και ιστορικοί, ντρέπου με που το λέω, που δεν καταλαβαίνεις τι θέλουν να πούνε, πού το πάνε. Θεωρήματα, ερμηνευτικά σχήματα, χωρίς το ψητό που είναι το ψαχνό της ιστορίας. Από εκεί θα βγάλεις άκρη. Για παράδειγμα, αναφέρουμε τα γεγονότα του Μαρτίου του 1821. Αν οι Αχαιοί προεστοί πηγαίναν στην Τριπολιτσά  που κάλεσε η εξουσία, επανάσταση δεν θα γινόταν, τα λέει και ο Ξάνθος αυτά.  Η επιστολή του Π. Π. Γερμανού, 7 Μαρτίου του 1921, μιλάει για απόφαση που είχαν πάρει οι Καλαβρυτινοί για να επαναστατήσουν… 

Ο μελετητής Σαακελλαρόπουλος είναι τίμιος. Δεν δογματίζει, δεν πολιτικολογεί. Δεν παίρνει το μέρος του ενός ή του άλλου. Τα γεγονότα τα εξετάζει με τρόπο αντικειμενικό, ευθύ, επιστημονικό. Παρουσιάζει όλες τις απόψεις χωρίς να τις αποδέχεται, αν δεν ασκήσει τον ενδεδειγμένο έλεγχο αξιοπιστίας. Αντιλαμβάνεται κανείς απ’ τη μελέτη του εν λόγω βιβλίου ότι ο συγγραφέας εκπληρώνει πρώτον ένα ιερό χρέος που έχει, στον τόπο του, δαπανώντας ένα κομμάτι απ’ το χρόνο της ζωής του. Η επαρχία Καλαβρύτων άξιζε να έχει ένα τέτοιο έργο για τους ώριμους ανθρώπους, που είναι εύλογο να μη γνωρίζουν πολλά πράγματα γύρω από την πατρογονική τους γη. Δεν νομίζω να έχει ιδιαίτερη σημασία να τον συγχαρώ, είναι σεβαστός μου φίλος.

Τελειώνω προτρέποντας να το πάρετε αυτό το βιβλίο, με τη συμβολικής τιμή στην οποία έχει θέσει ο κύριος Σακελλαρόπουλος, για τον εαυτό σας και αν έχετε και ξενιτεμένους συγγενείς, ξενιτεμένα παιδιά, να τους το στείλετε, οι Καλαβρυτινοί πρέπει να έχουν ένα εγκόλπιο όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για τα παιδιά τους, θα έρθει η ώρα που το παιδί θα το ξεφυλλίσει, θα το δει. Έτσι ξεκινήσαμε όλοι, με τα βιβλία του Παπανδρέου. Αγαπητέ μου Νίκο εύχομαι  να είσαι πάντοτε καλά και πνευματικά ακμαίος, σε τιμούμε και σε αγαπούμε».

Ακολουθήστε το kalavrytapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις