Εγώ τους αποκαλώ κινητούς ψυχολόγους.
Κι αν το καλοσκεφτείς αυτό και αν είναι. Κάθονται αραχτοί με τον καφέ και το κουλούρι τους στο τιμόνι και περιμένουν. Παρατηρούν.
Κρύο, ζέστη, χιόνια, βροχές, αυτοί εκεί σταθεροί στο σημείο τους μέχρι να ανοίξει η πόρτα και να μπεις μέσα, κουβαλώντας μαζί την ιστορία και την μυρωδιά σου.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, το ταξί γίνεται ο δικός σου δερμάτινος καναπές κι ο οδηγός, ο ψυχολόγος με τα γυαλιά και το σοβαρό βλέμμα που σε αναλύει και σε παροτρύνει να μιλήσεις.
Μα είναι απλά άνθρωποι πίσω από το τιμόνι, που ζουν και αναπνέουν την πόλη σε όλες τις εκφάνσεις της, που σε οδηγούν και σε μεταφέρουν προς και από το σπίτι σου.
Ένας άνθρωπος που ξέρει λοιπόν πού μένεις, έχει αυτόματα ένα μικρό δέσιμο μαζί σου, έστω και στιγμιαίο.
΄Άλλωστε εσύ εισβάλλεις στο όχημά του κουρασμένος, μεθυσμένος, βιαστικός και μουτρωμένος, του μεταφέρεις την αίσθηση και τον αέρα σου, γιατί λοιπόν απορείς που αυτός ο άνθρωπος παίρνει κάτι από αυτό και δημιουργεί μια κατάσταση;
Κινητοί ψυχολόγοι, αυτό ήταν πάντα για μένα κι ένας μικρός κρυφός κόσμος, που σε ακολουθεί μέσα από το παρατηρητήριό του, μέσα από τα σοκάκια της πόλης.
Φωτογραφίες kalavrytapress.gr Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026
















Ακολουθήστε το kalavrytapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις



























