Μια εμπειρία με συνοδοιπόρο σου τη φύση, την απλότητα και την σύνδεση.
Σε περίπου 3 ώρες οδήγησης από την Αθήνα και σε μόλις 1 ώρα από τα Καλάβρυτα, θα βρείτε μπροστά σας τη Μονή Πορετσού. Ένα μοναστήρι που εξωτερικά δεν σας προϊδεάζει για όσα κρύβει στο εσωτερικό του. Η αρχιτεκτονική ομορφιά του είναι δύσκολο να μείνει απαρατήρητη, αλλά ο πραγματικός θησαυρός του, είναι τα συναισθήματα που σας αφοπλίζουν από το πρώτο λεπτό της άφιξής σας.
Το μοναστήρι -που βρίσκεται στα 900 μέτρα υψόμετρο- φαίνεται να ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα από τον όσιο Λουκά. Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα από τον όσιο Μελέτιο, αλλά μικρή σημασία έχει· καθώς ύστερα από μια μεγάλη πυρκαγιά, έπρεπε να ξαναχτιστεί σε διαφορετική θέση από αυτή που πρωταρχικά είχε ανεγερθεί. Η πρώτη εμφάνισή του φημολογείται πως ήταν στην θέση Παναγίτσα, ενώ η σημερινή του θέση από το 1608 – 1611 όταν ανακαινίστηκε “εκ βάθρων” βρίσκεται στα Αγράμπελα. Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου. Είναι φτωχό από κειμήλια και ιερά σκεύη λόγω των λεηλασιών που δέχτηκε ενώ έχει υπάρξει και καταφύγιο του Ελληνισμού σε δύσκολες ώρες, κάτι που αναγράφεται και στην είσοδό του.
Σήμερα το μοναστήρι δεν έχει δική του αδελφότητα και συντηρείται αποκλειστικά από τους εθελοντές που βρίσκονται εκεί. Λειτουργεί ως ξενώνας και μπορεί ο κάθε ένας να βρεθεί εκεί, είτε ως εθελοντής, είτε ως φιλοξενούμενος.
Η είσοδος/Photo: Σοφία Φωκά
Ανάμεσα στα κελιά/Photo: Σοφία Φωκά
Τα κελιά και η μόνη γωνιά που έχει σήμα/Photo: Σοφία Φωκά
Δουλειές από τους εθελοντές της μονής/Photo: Σοφία Φωκά
Τα σκαλιά που οδηγούν στην κουζίνα/Photo: Σοφία Φωκά
Στο μοναστήρι δεν θα αναγκαστείτε να νιώσετε θρησκευτική κατάνυξη, δεν υπάρχει θρησκευτική ατμόσφαιρα ή κάποιο τέτοιο πρόσημο μπροστά από την φιλοξενία σας. Δεν είναι προϋπόθεση η πίστη, ούτε και κανόνας για την διαμονή σας. Οι μόνοι κανόνες που υπάρχουν είναι η τήρηση των ωρών κοινής ησυχίας, και η μη κατανάλωση αλκοόλ και κρέατος. Γύρω σας θα βρεθούν άνθρωποι που επέλεξαν το μοναστήρι για τη διαμονή τους λόγω του περιβάλλοντος πανέμορφου χώρου, της εγγύτητάς του με την φύση ή ακόμα και από οικονομική άποψη. Τα συναισθήματα που θα σας αφοπλίσουν και θα σας κάνουν να νιώσετε πλήρεις, δεν θα έχουν θρησκευτική επιρροή αλλά μια πιο βαθιά και ανθρώπινη επαφή με την φύση και τον συνάνθρωπο. Το αίσθημα του ανήκειν και του βοηθείν.
Όπου γυρίσετε το βλέμμα σας, θα σας καταπιεί η πέτρα που δεσπόζει κατά μήκος και καθ’ ύψος· λευκή, στιβαρή πέτρα που σας επιτρέπει να χαθείτε στις ρωγμές της και να αφήσετε την φαντασία σας να σας κυριέψει. Μέσα στο μοναστήρι δεν υπάρχει σήμα και μόνο σε ένα σημείο θα μπορέσετε να βρείτε σύνδεση με το internet, οπότε η φαντασία σας και η ανθρώπινη επαφή, παίζουν πρωτεύοντα ρόλο για τη διάρκεια της διαμονή σας. Θα μπορέσετε να βρεθείτε κοντά με τη φύση χωρίς αντιπερισπασμούς, να νιώσετε την πληρότητα της αποσύνδεσης από τον τεχνητό ιντερνετικό κόσμο και να αφεθείτε στον ήχο των τζιτζικιών, την μυρωδιά της φρέσκιας χλόης και την γεύση των αυθεντικών καλοκαιρινών φρούτων.
Βραδινό στην κουζίνα, συλλογικά/Photo: Σοφία Φωκά
Σαλάτες από τον σεφ/Photo: Σοφία Φωκά
Φρούτα, σαλάτες και νουντλς ρυζιού με λαχανικά/Photo: Σοφία Φωκά
Η θέα έξω από το μοναστήρι/Photo: Σοφία Φωκά
Το πρωί σας ξεκινάει συλλογικά. Όλοι μαζί τρώτε το πρωινό που ετοίμασε ο εθελοντής μάγειρας της μονής. Το μενού είναι έκπληξη, αλλά πάντα χορτοφαγικό. Ψωμί, μαρμελάδες, φυστικοβούτυρο, αυγά, porridge, τόσα και άλλα τόσα καλούδια απλώνονται μπροστά σας, όσο γύρω σας έρχονται οι υπόλοιποι επισκέπτες και οι εθελοντές. Το φαγητό ενώνει, και έτσι οι συζητήσεις αρχίζουν. Είναι η καταλληλότερη ευκαιρία να γνωρίσετε τους ανθρώπους που συμβιώνετε. Να μάθετε την ιστορία τους, να μιλήσετε με τους εθελοντές για τους λόγους που βρέθηκαν εκεί. Γιατί; Πώς; Για πόσο; Να νιώσετε την ανθρωπιά να ρέει αναμεσά σας και να συνδεθείτε με άτομα που μέχρι την προηγούμενη μέρα, σας ήταν άγνωστοι. Οι λόγοι που θα ακούσετε μπορεί να σας ξαφνιάσουν και να σας γεμίσουν. Υπάρχουν άνθρωποι που έτσι ζουν όλη τους την ζωή, κάνοντας εθελοντική εργασία, ενώ άλλοι που το επιλέγουν ως κομμάτι των διακοπών τους. Μικρές και μεγάλες αποφάσεις που ίσως σας βάλουν στην θέση του παρατηρητή της ίδιας σας της ζωής.
Ο χώρος του μοναστηριού γίνεται πολλές φορές και χώρος για σεμινάρια και retreats. Ίσως γίνετε μάρτυρες κάποιων μαθημάτων, διαλέξεων ή και δραστηριοτήτων. Αν σταθείτε τυχεροί ίσως γίνει και κάποια παρουσίαση όσων διαπραγματευόταν το εκάστοτε σεμινάριο, ψηλά, στο αλώνι του μοναστηριού, που χρησιμοποιείται σαν αυτοσχέδια σκηνή. Αφήστε την φαντασία σας να ταξιδέψει και θα σας εκπλήξει με τους ρυθμούς και τις συνδέσεις που θα κάνει. Ο χώρος ενδείκνυται για σεμινάρια και μπορεί αυτό που θα πετύχετε τυχαία, να είναι αυτό που χρειαζόσασταν εκείνη την στιγμή. Σεμινάρια θεάτρου, μουσικής, χορού. Μαθήματα μαγειρικής ή χειροτεχνίας. Στάσεις ζωής.
Η μονή όπως μοιάζει από το αλώνι/Photo: Σοφία Φωκά
Η διαδρομή προς την νεροτριβή και τον «Κύκλο των Μαγισσών»Photo: Σοφία Φωκά
Η νεροτριβή της μονής/Photo: Μονή Πορετσού
Η εκκλησία της μονής/Photo: Σοφία Φωκά
Photo: Σοφία Φωκά
Η φυσική πισίνα/Photo: Μονή Πορετσού
Σε είκοσι λεπτά από το μοναστήρι βρίσκεται το χωριό Τριπόταμα Καλαβρύτων, με καφετέρια, ταβέρνα και μίνι μάρκετ για όλα όσα σας είναι απαραίτητα. Αν και υπάρχουν πολλά χωριά προς εξερεύνηση, αυτό είναι το πιο κοντινό. Το μοναστήρι βρίσκεται σε ιδανικό σημείο τόσο για εξορμήσεις με το αμάξι στα Καλάβρυτα, στην Τρίπολη, τη Πάτρα, αλλά και την Αρχαία Ολυμπία, όσο και για πολλές πεζοπορικές διαδρομές. Από τη Μονή περνάει το ορειβατικό μονοπάτι Ε31 που διασχίζει την βορειοδυτική Πελοπόννησο. Ξεκινά από την Πάτρα, περνάει από τις υπώρειες του Παναχαϊκού και του Ερύμανθου, διασχίζει τα χωριά Άνω Βλασία, Αγράμπελα, Αστράς, Λαμπεία, το μοναδικό δρυόδασος της Φολόης και καταλήγει στην Ολυμπία. Ονομάζεται και μονοπάτι του Παυσανία σε ανάμνηση του αρχαίου περιηγητή. Στην περιοχή υπάρχουν πολύ περισσότερες δυνατότητες πεζοπορίας. Ενδεικτικά μπορεί να βρει κανείς διαδρομές εδώ.
Σημαντικό κομμάτι του τοπίου είναι το ποτάμι και η νεροτριβή δίπλα στην μονή. Εάν όσο βρίσκεστε εκεί κάνετε ησυχία θα μπορέσετε να ακούσετε το τραγούδι των νερών και να το αφήσετε να σας ταξιδέψει με τον ρυθμό του. Στο ποτάμι μπορείτε να κολυμπήσετε, να περιηγηθείτε και να φτάσετε ύστερα από λίγα μόλις λεπτά σε μια φυσική «πισίνα» με καταπράσινα νερά που θα σας αναζωογονήσει. Ύστερα, μπορείτε να πάτε προς την νεροτριβή και να δείτε από κοντά αυτή τη τοπική λαϊκή κληρονομιά και την παραδοσιακή διαχείριση του νερού και του πλυσίματος των ρούχων. Εάν πάλι θέλετε, μέσα σε λίγα μόλις λεπτά να βρεθείτε μέσα στο παραμύθι του Πίτερ Παν, μπορείτε να συνεχίσετε για λίγο ακόμα και να δείτε μπροστά σας τον «Κύκλο των Μαγισσών», έναν κύκλο από κορμούς δέντρων και στην μέση έτοιμη θέση για την φωτιά σας. Το βράδυ αν πάτε προς τα εκεί και κλείσετε τους φακούς σας, θα δείτε τις πυγολαμπίδες να σας περιτριγυρίζουν και να σας ταξιδεύουν σε τόπους φαντασιακούς και μαγικούς. Είναι μαγικό το πόσο γρήγορα θα αλλάξει η διάθεσή σας, θα γίνετε πάλι μικρά παιδιά με την θέαση της πρώτης πυγολαμπίδας. Θα σας συνεπάρει και θα χαθείτε στο «κυνήγι της», να και άλλη μια! Και μια ακόμα! και ξαφνικά θα είναι παντού γύρω σας μικρά ιπτάμενα φωτάκια.
Τα κρεβάτια στα κελιά-δωμάτια/Photo: Σοφία Φωκά
Photo: Μονή Πορετσού
Όλα εκεί μοιάζουν τόσο καθαρά, το φεγγάρι, τα αστέρια/Photo: Σοφία Φωκά
Τέλος παράστασης στο αλώνι της μονής/Photo: Σοφία Φωκά
Κοιτάζοντας την μονή από το αλώνι/Photo: Σοφία Φωκά
Το ποτάμι/Photo: Μονή Πορετσού
Γυρνώντας το βράδυ στο δωμάτιο-κελί σας, θα αφομοιώσετε την ηρεμία όλης της ημέρας. Η επαφή με την φύση βοηθάει σημαντικά. Η τόσο απλή ζωή και καθημερινότητα, σε γεμίζει με έναν τρόπο μοναδικό. Μια καινούργια γνωριμία, μια ιστορία που θα ακούσετε στις συζητήσεις σας, μια βουτιά στο ποτάμι ή μια παράσταση στο Αλώνι του μοναστηριού, μπορούν να μετακινήσουν κάτι μέσα σας. Κάτι που περίμενε το έναυσμα για να μετατοπιστεί.
Γιατί τίποτα δεν είναι απλά αυτό που βλέπουμε. Είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουμε, το φαγητό που τρώμε, η κίνηση του να μοιράζεσαι απλόχερα την ιστορία σου με κάποιον που έχει την θέληση να την ακούσει. Η σκέψη πως μέσα από την πόρτα αυτού του οικήματος όλα είναι λιγάκι πιο όμορφα, όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή το επιλέξαμε. Επειδή είμασταν ανοιχτοί στο διαφορετικό, στο καινούργιο, σε όσα μας έφεραν οι μέρες διαμονής μας εκεί. Επειδή η φύση μας ταξίδεψε και η πέτρα μας σημάδεψε, ο αέρας ήταν με το μέρος μας και όσο κάποιος φρόντιζε για εμάς, εμείς φροντίζαμε για τον διπλανό. Είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε το «Ο,τι έχουμε, είμαστε εμείς» να γίνεται πράξη με τη συμβολή μας.
Ακολουθήστε το kalavrytapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
