Γράφει ο Κωνσταντίνος Νικολόπουλος- Καμενιανίτης.
Στην Ελλάδα είμαστε πιο κοντά ο ένας με τον άλλον. Μπορεί να έχουμε τα ελαττώματα μας, να αμφισβητούμε και να αμφιβάλλουμε, να κάνουμε κριτική και αντιπολίτευση, να κουτσομπολεύουμε και να είμαστε ξερόλες, αλλά έχουμε και τα καλά μας. Έχουμε φιλότιμο και αλληλεγγύη. Διαπιστώσεις κρυστάλλινες κατά την πρόσφατη πυρκαγιά στην θέση Λειβαρτζινό της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων με ανεξίτηλη την σφραγίδα των κατοίκων των χωριών μας. Δεν βρίσκω όμως την κατάλληλη λέξη από το πλούσιο Ελληνικό λεξιλόγιο, για να αποδώσει το μεγαλείο των ανθρώπων και των υπηρεσιών όπως το έζησα χθες. Όλοι μια γροθιά, όλοι μια αγκαλιά να προσφέρουν, να δώσουν, να σώσουν!! Ακόμη τα δάκρυα στα μάτια μου δεν έχουν στεγνώσει. Τι ομορφιά!! Τι λεβεντιά!! Αισθάνομαι πολύ περήφανος για τον τόπο μου και τους ανθρώπους!! Υ. Γ. Αρκεί όμως το φιλότιμο;;; Η έλλειψη δρόμων από το κεντρικό κράτος το μεγάλο μείον. Οι οδικοί άξονες (Καμενιάνοι-Δροβολοβό-Δεσινό-Καλλιφώνιο-Καλάβρυτα). Λεχούρι-Βλασία κλπ. Οι μεγάλοι ασθενείς!!! Αν ακούει κανείς από τους αρμοδίους ας τους ολοκληρώσουν. Ημιτελείς εδώ και πενήντα χρόνια!! Χθες φάνηκε περίτρανα πόσο τους έχουμε ανάγκη. Όχι μόνο για χίλιους δύο λόγους εξυπηρέτησης και οικονομίας, αλλά για να σωθούν άνθρωποι αν χρειαστεί να διαφύγουν!! Ανοίξτε δρόμους. Είναι ανάγκη, είναι ο πολιτισμός μας!
Ακολουθήστε το kalavrytapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
