Όταν οι αφηγήσεις και μαρτυρίες ,που αυτές γεννούν Ιστορία, δεν περιλαμβάνονται στην διδακτέα ύλη των σχολείων μας και ο ΟΕΔΒ παίζει την τυφλόμυγα. …Τον θυμάστε αυτόν τον οργανισμό…??
Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων…..
Πώς λέει ένα τραγουδάκι???
“Στα υπόγεια είν’ η θέα”……
Να σημειώσω δε, ότι η καταγωγή του Θανάση, ήταν από τούς Λουσούς Καλαβρύτων (Σουδενά) !!!
Αξίζει να αναφερθεί: Όταν ο στρατιώτης Θανάσης Ροδόπουλος αρνήθηκε να εκτελέσει τον Νίκο Μπελογιάννη.
Στις 30 Μαρτίου 1952…
Υπηρετούσε σε ένα στρατόπεδο πεζικού στην Αγία Παρασκευή Βορειοανατολικά της Αθήνας.
Μια νύχτα, γύρω στις 3.00, ο λοχαγός ξύπνησε καμιά 20αριά στρατιώτες, τους είπε να ντυθούν με πλήρη εξάρτηση και να πάρουν τα τουφέκια τους. Ανάμεσά τους και ο Θανάσης. Τους έβαλε σε ένα φορτηγό και έφυγαν από το στρατόπεδο διανύοντας μια σχετικά σύντομη διαδρομή.
Εφτασαν σε ένα σημείο όπου ο Θανάσης κοιτάζοντας από το φορτηγό, είδε ότι ήταν ένα ελεύθερο πεδίο, αλλά στο βάθος φαινόταν η μάντρα από το μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας που λέγεται «Σωτηρία» και κατάλαβε αμέσως περί τίνος πρόκειται.
Οπότε βγαίνοντας οι στρατιώτες όλοι και ο λοχαγός, ο Θανάσης έμεινε μέσα στο αυτοκίνητο.
Υστερα από λίγα λεπτά ο λοχαγός κατευθύνθηκε προς το φορτηγό, εμφανίστηκε στο άνοιγμα του καμιονιού και του είπε:
«Έλα έξω. Τι κάθεσαι εκεί;».
Και ο Θανάσης ήρεμα του απάντησε:
«Δεν θα βγω, κύριε λοχαγέ».
«Τι είπες;» του λέει.
«Δεν θα βγω από το καμιόνι, κύριε λοχαγέ».
Πηδάει πάνω στο φορτηγό ο λοχαγός, τραβάει το περίστροφο από τη θήκη του, το τείνει στο πρόσωπο του Θανάση και του λέει: «Ροδόπουλε, ξέρεις τι μπορώ να σου κάνω σύμφωνα με τον στρατιωτικό νόμο αυτήν τη στιγμή;».
«Το γνωρίζω, κύριε λοχαγέ, κάντε ό,τι νομίζετε, εγώ από το καμιόνι δεν βγαίνω».
Επειτα από λίγο, κάποια δευτερόλεπτα δηλαδή, ο λοχαγός ξανάβαλε το περίστροφο στη θήκη, πήδηξε από το καμιόνι και απομακρύνθηκε. αΑυτό που δεν μπορούσε να αντέξει και αποφάσισε να παραμείνει στο καμιόνι δεν ήταν η εκτέλεση, αλλά το βλέμμα. (Όπως διηγήθηκε ο ίδιος)
Φοβόταν να δει τον Μπελογιάννη και φοβόταν μήπως τον δει ο Μπελογιάννης.
Γιατί;
Επειδή όταν ήταν μικρός, στο σπίτι του στο χωριό στα Βραχναίικα, έξω από την Πάτρα, η οικογένειά του –κομμουνιστική οικογένεια– έκρυβε τον Μπελογιάννη, που τότε ήταν παράνομος καθοδηγητής της περιοχής.
Και τον θυμότανε πολύ καλά ο Θανάσης, γιατί πιτσιρικάς ο ίδιος τότε, ο Μπελογιάννης έπαιζε μαζί του, μιλούσε, κουβέντιαζε, τον κοίταζε… και αυτό το βλέμμα ήταν που σταμάτησε τον Θανάση και δεν πήρε μέρος στην εκτέλεση.
Πηγή: Μήτσος Κουλός
Ακολουθήστε το kalavrytapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
