Του Γιώργου Καρβουνιάρη
Στην οδό Κορίνθου, σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόµους της Πάτρας, µια παλαιά προπολεµική µονοκατοικία έχει µετατραπεί, σύµφωνα µε καταγγελίες κατοίκων, σε εστία διαρκούς έντασης και κινδύνου. Το κτίριο, εγκαταλελειµµένο εδώ και χρόνια και στερηµένο από κάθε υποδοµή -ούτε ηλεκτρικό ρεύµα, ούτε υδροδότηση- βρέθηκε ανοιχτό και καταλήφθηκε παράνοµα από οµάδες που οι περίοικοι περιγράφουν ως αλλοδαπούς και Ροµά. Από εκείνη τη στιγµή, όπως καταγγέλλουν επώνυµα αλλά µε φανερό φόβο, η ζωή τους δεν είναι η ίδια. Η γειτονιά, που για δεκαετίες υπήρξε ήσυχη και ασφαλής, έχει αποκτήσει νέα, ανησυχητική ταυτότητα.
Εννέα µήνες χωρίς ησυχία
Η κατάληψη, σύµφωνα µε τις µαρτυρίες των κατοίκων, διαρκεί ήδη εννέα έως δέκα µήνες. Σε όλο αυτό το διάστηµα, όσοι διαµένουν στις γύρω κατοικίες και πολυκατοικίες καταγγέλλουν ότι έχουν χάσει κάθε αίσθηση ασφάλειας, ηρεµίας και ιδιωτικότητας. Λόγω της µικρής απόστασης µεταξύ των κτιρίων και των κοινών µεσοτοιχιών, αναφέρουν πως οι καταληψίες µπορούν να παρακολουθούν τις καθηµερινές τους κινήσεις, γνωρίζοντας πότε ανοίγουν τα παράθυρά τους, πότε βρίσκονται στα µπαλκόνια ή στις αυλές τους και γενικότερα πότε κινούνται στους προσωπικούς τους χώρους.
Ακόµη και απλές καθηµερινές δραστηριότητες, όπως το άπλωµα των ρούχων, έχουν µετατραπεί σε πηγή ανησυχίας. Σύµφωνα µε τις καταγγελίες, από το υπό κατάληψη κτίριο εκτοξεύονται συστηµατικά αντικείµενα προς τις αυλές και τα παράθυρα των γειτονικών κατοικιών, όπως πέτρες, σιδερολοστοί, σφυριά, καδρόνια και βαριές σανίδες. Πολλά από αυτά έχουν περισυλλεγεί και φυλάσσονται από τους κατοίκους ως αποδεικτικά στοιχεία της κατάστασης που βιώνουν καθηµερινά. Όπως δηλώνουν, µέχρι στιγµής δεν έχει προκληθεί σοβαρός τραυµατισµός µόνο χάρη στην τύχη.
Παράλληλα, οι κάτοικοι κάνουν λόγο για συνεχή ψυχολογική πίεση. Καθηµερινές ύβρεις, χυδαίες εκφράσεις, απειλές κατά περιουσιών και περιστατικά εκφοβισµού συνθέτουν ένα ιδιαίτερα επιβαρυµένο κλίµα. Ενδεικτική είναι η καταγγελία για απειλή καταστροφής των ελαστικών δικύκλου ενοίκου γειτονικής πολυκατοικίας. Σύµφωνα µε τους κατοίκους, η κατάσταση θυµίζει περισσότερο οργανωµένη προσπάθεια εκφοβισµού και εκτοπισµού παρά µια συνηθισµένη αστική διαµάχη.
«Φοβάµαι να βγω να πάρω µισό κιλό ψωµί»
Η κ. Μαρία, που διαµένει σε µεσοτοιχία µε το υπό κατάληψη οίκηµα, περιγράφει µε ανάγλυφο τρόπο αυτό που ζει καθηµερινά. Τα πλήρη στοιχεία της βρίσκονται στη διάθεση της εφηµερίδας. «Επί εννέα µε δέκα µήνες δεν τους µιλάµε καθόλου, γιατί φοβόµαστε», λέει. «Δεν µπορούµε να βγούµε ούτε στο µπαλκόνι µας να απλώσουµε τα ρούχα µας. Μας πετάνε κοτρόνες και µας λένε πάρα πολλά άσχηµα και ανήθικα λόγια. Έχουν αλωνίσει όλη την περιοχή. Ξέρετε τι είναι να φοβάσαι να βγεις έξω από το σπίτι σου για να πας να πάρεις µισό κιλό ψωµί; Ζούµε σε µια εµπόλεµη ζώνη».
Η ίδια τονίζει ότι δεν έχει επιδιώξει ποτέ διάλογο ή αντιπαράθεση µε τους καταληψίες. Η µοναδική της κίνηση, όταν αισθάνεται ότι κινδυνεύει, είναι να καλεί την αστυνοµία. Αυτό, όµως, λέει, της έχει στοιχίσει ακριβά. «Επειδή διαµαρτυρόµαστε, έχουµε µπει στο στόχαστρο. Καλώ την αστυνοµία, αλλά δεν βλέπω να φεύγουν. Ποιος είναι υπεύθυνος να τους διώξει; Κινδυνεύει η ζωή µας, δεν είναι απλό το θέµα». Η αγωνία στα λόγια της δεν αφήνει περιθώρια για παρερµηνεία.
Φωτιά, νυχτερινά επεισόδια και ερωτήµατα για τις αρχές
Η κατάσταση έχει κλιµακωθεί και σε επίπεδο φυσικού κινδύνου. Πριν από λίγο καιρό ξέσπασε πυρκαγιά εντός του υπό κατάληψη κτιρίου υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Στο σηµείο έσπευσαν Πυροσβεστική και Αστυνοµία, που κατάφεραν να κατασβέσουν τις φλόγες πριν επεκταθούν στις εφαπτόµενες κατοικίες. Κατά τη διάρκεια του συµβάντος, ένας από τους καταληψίες διέφυγε από το πίσω µέρος του ακινήτου σε παρακείµενο ξέφραγο οικόπεδο που επικοινωνεί µε την οδό Θεµιστοκλέους. Το γεγονός αυτό ανέδειξε κάτι που οι κάτοικοι ήδη γνώριζαν: ολόκληρο το τετράγωνο λειτουργεί ουσιαστικά ως ανεξέλεγκτη ζώνη διέλευσης.
Πρόσφατα, ξηµερώµατα εορτής, νέο επεισόδιο συγκέντρωσε στο σηµείο ισχυρές αστυνοµικές δυνάµεις και πλήθος αναστατωµένων κατοίκων. «Σηκώθηκα τη νύχτα και είδα από το τζάµι του σαλονιού µου να αναβοσβήνουν φώτα της αστυνοµίας», περιγράφει η κ. Μαρία. «Φοβήθηκα να βγω στο µπαλκόνι. Είχε µαζευτεί λαός, πάρα πολύς κόσµος. Ακόµη και τώρα φοβάµαι να βρω τους γείτονες, να µιλήσουµε και να συνεννοηθούµε». Η αποµόνωση που περιγράφει δεν είναι µεταφορική. Είναι η καθηµερινή της πραγµατικότητα.
Οι κάτοικοι εκφράζουν επίσης ερωτήµατα για τη στάση µιας γυναίκας που εµφανίζεται να γνωρίζει τους καταληψίες και να διευκολύνει την παραµονή τους στο κτίριο. Τα σχετικά στοιχεία, σύµφωνα µε τις ίδιες πηγές, έχουν τεθεί στη διάθεση των αρχών. Παρά ταύτα, καµία αυτεπάγγελτη εισαγγελική παρέµβαση δεν έχει ακολουθήσει µέχρι σήµερα. Η γραφειοκρατία και η έλλειψη συντονισµού µεταξύ των εµπλεκόµενων υπηρεσιών φαίνεται να εξυπηρετούν, έστω και ακούσια, τη διαιώνιση της κατάστασης.
Η Εισαγγελία Πατρών και οι αστυνοµικές διευθύνσεις καλούνται να δώσουν απαντήσεις -και πάνω από όλα να δράσουν. Οι κάτοικοι της οδού Κορίνθου δεν ζητούν κάτι υπερβολικό. Ζητούν να µπορούν να κοιµηθούν ήσυχοι, να βγουν στο µπαλκόνι τους, να πάνε να αγοράσουν ψωµί χωρίς φόβο.
Καθηµερινός τρόµος
«Δεν µπορούµε να ανοίξουµε τα παράθυρά µας. Μας παρακολουθούν πότε θα τα ανοίξω και µας πετάνε αντικείµενα που εγώ θα τα χαρακτηρίσω φονικά όπλα. Πέτρες, σφυριά, καδρόνια, βαριά σίδερα. Αυτοί οι άνθρωποι σκοπεύουν να µας σκοτώσουν». Αυτά λέει η κ. Μαρία, που µένει σε µεσοτοιχία µε το υπό κατάληψη κτίριο στην οδό Κορίνθου -τα πλήρη στοιχεία της βρίσκονται στη διάθεση της εφηµερίδας.
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Νεολόγος των Πατρών”).
Ακολουθήστε το kalavrytapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
