Ένα νέο είδος οργανισμού- και πιο συγκεκριμένα ένα οστρακώδες- ανακαλύφθηκε στον εμβληματικό γεώτοπο Σπήλαιο των Λιμνών Καστριών!
Σας συστήνουμε το Mixtacandona kastriensis nov. sp. που πήρε το όνομά του από τι άλλο, από το χωριό Καστριά όπου και βρίσκεται το μαγευτικό μας σπήλαιο! Ένα σπήλαιο που εκτός από την σπάνια ομορφιά του έχει και ιδιαίτερη επιστημονική αξία και αποτελεί ένα κέντρο έρευνας για την γεωποικιλότητα, την βιοποικιλότητα και την κλιματική αλλαγή!
Είμαστε πολύ περήφανοι!
Stay tuned, θα έχει και συνέχεια…

Περίληψη
Η παρούσα μελέτη παρέχει μία από τις λίγες καταγραφές οστρακοδών των σπηλαίων στην Ελλάδα, εστιάζοντας συγκεκριμένα στο Σπήλαιο των Λιμνών στο Παγκόσμιο Γεωπάρκο της UNESCO Χελμός-Βουραϊκός. Οι οστρακόδοι, γνωστοί για την ευαισθησία τους στις περιβαλλοντικές μεταβολές, συλλέχθηκαν από επτά επιφανειακά δείγματα εντός του σπηλαίου, οδηγώντας στην αναγνώριση τριών ταξινομικών ομάδων: Mixtacandona kastriensis nov. sp., Neglecandona vernalis και Schellencandona sp. Συνολικά αναγνωρίστηκαν 1.687 βαλβίδες, συμπεριλαμβανομένου του πρόσφατα περιγραφέντος είδους Mixtacandona kastriensis nov. sp. Επιπλέον, τα μελετηθέντα δείγματα αποκάλυψαν την παρουσία γαστερόποδων της οικογένειας Hydrobiidae. Η μελέτη αυτή υπογραμμίζει την σημαντική βιοποικιλότητα των οστρακοδών των σπηλαίων στην περιοχή και τον πιθανό ρόλο τους στην παλαιοοικολογική έρευνα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση των λιγότερο μελετημένων καρστικών συστημάτων της Ελλάδας.

«Το σπήλαιο των Λιμνών», όπως λέγεται πλέον, εντυπωσιάζει ακόμη και με το όνομά του τον αναγνώστη.

Για τον θεατή η εντύπωση είναι ισχυρότερη και αξέχαστη. Λίμνες στο εσωτε­ρικό ενός σπηλαίου δεν είναι κάτι συνηθισμένο, ούτε παγκόσμια ούτε για τον Ελλαδικό χώρο, όπου αποτελεί μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο. Εδώ τα νερά πλημμυρίζουν, καμιά φορά, το χειμώνα και μένουν στάσιμα τις άλλες εποχές, στις 13 κλιμακωτές λίμνες. Σχετικά πρόσφατες πλημμύρες ανα­φέρονται, στις διηγήσεις των χωρικών, για το 1922 και το 1940, ύστερα από καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις.

Το σπήλαιο, σύμφωνα με τους γεωλόγους, έχει διανοιχτεί, εν μέρει, μέσα στους Κρητιδικούς ασβεστόλιθους της γεωτεκτονικής ενότητας της Τρίπολης και, εν μέρει, μέσα στους ανωκρητιδικούς, λεπτοπλακώδεις ασβεστόλιθους της ενότητας της Πίνδου. Η ανάπτυξή του έχει γίνει κατά μήκος ρήγματος, με ΒΔ διεύθυνση και η γενική μορφολογία του είναι ανάλογη, έχει δηλαδή ανα­λογικά πολύ μικρό πλάτος και μεγάλο ύψος οροφής.

Από υδρολογική άποψη, το σπήλαιο μπορεί να χωριστεί σε τέσσερα τμήματα, αρχίζοντας από την φυσική είσοδο, που βρίσκεται 83 μ. χαμηλότερα από το ψηλότερο επίπεδο του σπηλαίου.

Το πρώτο τμήμα είναι ξηρό, έχει μήκος 80 μ. περίπου και το δάπεδο του εί­ναι οριζόντιο, καλυμμένο από παχύ στρώμα ερυθράς γης. Το τμήμα αυτό, όπου έγιναν οι ανασκαφές, διακόπτεται από μικρό ρήγμα και δεν επικοινωνεί με το δεύτερο, εξ αιτίας υψομετρικής διαφοράς. Το δεύτερο τμήμα έχει μήκος 700 μ. περίπου, με κύριο χαρακτηρι­στικό τις διαδοχικές λίμνες, οι οποίες δημιουργήθηκαν στο δάπεδο λόγω των ιδιόμορφων ανθρακικών σχηματισμών, που εμποδίζουν τη συνεχή ροή του νερού. Το τμήμα αυτό, που μπορεί να χαρακτη­ριστεί μορφολογικά και υδρολογικά ενεργό, χαρακτηρίζεται από πλούσιο λιθωματικό διάκοσμο στην οροφή.

Το τρίτο και μεγαλύτερο τμήμα με μήκος που ξεπερνά το ένα χι­λιόμετρο, έχει έντονες κατακρημνίσεις, παλαιότερες και πρόσφα­τες, οι οποίες, σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες, το απομόνω­σαν υδρολογικά από το προηγούμενο τμήμα των λιμνών αλλά και από το επόμενο μικρό, τέταρτο τμήμα, μήκους 50 μ., όπου ξανα­βρίσκουμε και πάλι τις λεκάνες με την υδατοσυλλογή (γκουρ). Το νερό στο σπήλαιο προέρχεται από έντονη σταγονορροή σε πε­ρίοδο μεγάλων βροχοπτώσεων, αλλά και κατά ένα μέρος από την καταβόθρα του Απανώκαμπου, η οποία βρίσκεται ψηλότερα και σε απόσταση 4 χιλιομέτρων. Ωστόσο, κατά τις προϊστορικές περιό­δους, είναι πολύ πιθανόν τα νερά της καταβόθρας, που τροφοδο­τούσαν το σπήλαιο, να άλλαζαν κατεύθυνση κατά εποχές, και έτσι εξηγούνται τα μεγάλα διαστήματα κατά τα οποία το σπήλαιο ήταν σχεδόν στεγνό.

Το συνολικό μήκος του σπηλαίου είναι περίπου 2 χλμ. και το σχήμα του οφιοειδές.

Follow us on Google News Ακολουθήστε το kalavrytapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις